3η ΚΑΡΤΑ Δεύτερη ευκαιρία

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ η ήττα της Εθνικής μας από τους Ρώσους 60-48 χθες στο Στάδιο Ειρήνης
και Φιλίας. Δεν είναι η απώλεια του αήττητου στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα μπάσκετ.

Είναι η απογοήτευση για την παρατεταμένη μετριότητα της Εθνικής, που αρνείται
να εναρμονίσει τα βήματά της κυρίως με τις δυνατότητες των παικτών της, αλλά
και με τις προσδοκίες του κόσμου.

Είναι η πίκρα για το θάμπωμα του μεγάλου ονείρου. Μαθηματικά και λογικά η
Εθνική μας βρίσκεται σε τροχιά ακόμα και κατάκτησης του τροπαίου. Ωστόσο δεν
μπορεί να παραγνωρίσει κανείς το γεγονός ότι στον πρώτο δύσκολο αγώνα της η
Εθνική απέτυχε να υπερασπίσει τον τίτλο του φαβορί, που της έχουν δώσει ιερά
τέρατα του Παγκοσμίου Μπάσκετ. Φαβορί για ένα μετάλλιο.

Η απόδοσή της ήταν τόσο χλωμή, που και οι πιο αισιόδοξοι άρχισαν να
κουμπώνονται. Οι διεθνείς μας βρέθηκαν να προηγούνται με 5 πόντους (43-38)
γύρω στο 34′, αλλά η έλλειψη αυτοσυγκέντρωσης επέτρεψε στους έμπειρους Ρώσους
να πετύχουν ένα σερί 14-0 και να περάσουν μπροστά με 52-43 στο 37′. Τα
στοιχεία αυτά φανερώνουν αδυναμίες, που δεν ταιριάζουν σε ομάδες με υψηλούς στόχους.

Η Εθνική μας ήταν ελάχιστα παραγωγική (μόνο 48 πόντοι) και δεν εκμεταλλεύτηκε
την εκπληκτική αστοχία των Ρώσων στα τρίποντα (2 στα 21). Αυτή η Εθνική
δείχνει ικανή για το καλύτερο και το χειρότερο. Ξέρει να παλεύει, όχι όμως και
να διατηρεί καθαρότητα ανάμεσα στην προσπάθεια και τον στόχο.

Απόψε αντιμετωπίζει τους πανίσχυρους Γιουγκοσλάβους και έχει δεύτερη
συνεχόμενη ευκαιρία να δείξει δυνατότητες πάνω από τη μετριότητα, στην πορεία
για την κατάκτηση μεταλλίου. Άλλωστε οι Γιουγκοσλάβοι δεν είναι άτρωτοι
(έχασαν χθες από τους Ιταλούς 61-60).

Ουδείς πάντως πρέπει να ξεχνάει ότι η Εθνική μας έχει προκριθεί στις «8» και
με νίκη την Παρασκευή θα μπει στην τετράδα.