Ντόρτια και εξάρες

Στην καρδιά της Αθήνας, στο Άλσος Πεδίου Άρεως, έχουν το στέκι τους οι
ταβλαδόροι. Κάθε ημέρα, χειμώνα – καλοκαίρι, από νωρίς το πρωί έως αργά το
βράδυ τα ζάρια πέφτουν ασταμάτητα, τα πούλια χτυπούν και κλείνουν «πόρτες» και
τα στοιχήματα μεταξύ φίλων δίνουν στο παιχνίδι μια νότα ευχάριστη αλλά και…
ενδιαφέρουσα μαζί.

Άλσος Πεδίου Άρεως. Η παρτίδα ξεκίνησε. Οι θεατές παρακολουθούν καθώς οι ζαριές πέφτουν και τα πούλια στήνονται. Τα σχόλια δεν λείπουν, αλλά ούτε και οι υποδείξεις

Η ΙΣΤΟΡΙΑ… με το τάβλι ξεκίνησε πριν από τέσσερα χρόνια. «Κάποιοι φίλοι
σκέφτηκαν να πιουν το καφεδάκι τους και να απολαύσουν τη δροσιά, φέρνοντας
μαζί και το τάβλι τους. Τραπεζάκια δεν υπήρχαν και έτσι το πρώτο παιχνίδι
στήθηκε στο παγκάκι, δίπλα στο περίπτερό μου», θυμάται ο Γιάννης Κορδάς,
ιδιοκτήτης τού αναψυκτηρίου «Γαρδένια».

Η ιδέα βρήκε γόνιμο έδαφος, αρκετοί μαζεύτηκαν να δουν και κάποιοι υιοθέτησαν
την ιδέα. Την επόμενη ημέρα, όπως λέει ο 76χρονος κύριος Νίκος, από τους
παλαιοτέρους ταβλαδόρους του Άλσους, στο ίδιο σημείο στήθηκε ξανά παιχνίδι και
«δεν υπάρχει ημέρα που θα περάσετε από εδώ και δεν θα βρείτε κάποιους να
παίζουν. Ακόμα και με τον καύσωνα εδώ βρίσκαμε δροσιά και καλή παρέα».

Ο κ. Νίκος και ο κ. Αλέξης είναι συνομήλικοι. Μένουν στην ίδια γειτονιά.
«Γνωριστήκαμε εδώ, παίζοντας τάβλι» εξηγεί ο κ. Αλέξης. «Σχεδόν 55 χρόνια στην
ίδια γειτονιά και γνωριστήκαμε σε μια παρτίδα τάβλι» προσθέτει και γελάει.
«Δεν είναι καταπληκτικό; Μέσα σε μια πόλη σαν τη δική μας, όπου δεν ξέρεις
ποιος είναι ο γείτονάς σου, να υπάρχει μια παρέα που καθημερινά συναντιέται
και διασκεδάζει εδώ στο Άλσος».

Οι ταβλαδόροι του Άλσους έφεραν και τραπεζάκι και για να μην μεταφέρουν
σύνεργα αφήνουν στο αναψυκτήριο το τάβλι τους. Έχουν διοργανώσει ήδη και τρία
πρωταθλήματα και το φθινόπωρο θα γίνει το επόμενο. «Οι συμμετέχοντες είναι 32
άτομα. Γράφονται σε μια λίστα και φυσικά παίζουν σε κατηγορίες, αφού όλοι οι
παίκτες δεν είναι του ιδίου βεληνεκούς», λέει ο κ. Περικλής Οικονόμου,
φανατικός θεατής των αγώνων. «Έχουμε και κύπελλα και κάποια στιγμή
προσπαθήσαμε να φτιάξουμε και σύλλογο και να αποκτήσουμε ένα κιόσκι για να μην
έχουμε προβλήματα με τον καιρό. Βλέπετε οι παρτίδες γίνονται και όταν ο καιρός
δεν το επιτρέπει κάτω από την τέντα του αναψυκτηρίου».

Δεν σταματούν όμως μόνο στις παρτίδες τους. Αρκετές φορές στο ίδιο σημείο
διοργανώνουν βραδινά μπάρμπεκιου και μαζί με τις οικογένειες τους προσπαθούν
να σπάσουν την ανωνυμία της πόλης. «Φαίνεται να τα καταφέρνουμε, αφού
καθημερινά η παρέα μας μεγαλώνει. Ελπίζουμε σύντομα να γίνουμε σύλλογος και να
αποκτήσουμε το κιόσκι μας», λέει ο κ. Νίκος, καθώς γελά στον αντίπαλό του για
τις εξάρες που του έφεραν τα ζάρια.