Έψαχναν χωρίς σύνεργα

ΚΑΒΑΛΑ

Από ασφυξία, συνεπεία εισπνοής αναθυμιάσεων, πέθαναν τα τέσσερα άτομα που
αναζητούσαν χρυσό σε αρχαίο σπήλαιο-ορυχείο της Παλιάς Καβάλας.

Εννέα ώρες. Πολύωρες προσπάθειες από τους άνδρες της ΕΜΑΚ και πυροσβέστες, για να ανασύρουν τα πτώματα των τεσσάρων από το ορυχείο

ΑΥΤΟ προέκυψε από τη νεκροτομή, που διενήργησε στο νοσοκομείο των Σερρών ο
ιατροδικαστής κ. Μηνάς Γεωργιάδης. Ο θάνατός τους επήλθε από 2-5 ώρες, αφότου
δείπνησαν όλοι μαζί μέσα στο ορυχείο και πιο συγκεκριμένα, το βράδυ της
Πέμπτης, προς τις πρώτες μεταμεσονύκτιες ώρες της Παρασκευής. Οι αναθυμιάσεις
προκλήθηκαν όταν χάλασε μεγάλη βενζιναντλία, την οποία χρησιμοποιούσαν για
άντληση νερών από τους λιμναίους χώρους του σπηλαίου, προκειμένου να
δημιουργήσουν προσβάσεις προς τις «γαλαρίες», όπου κατά τις εκτιμήσεις τους
υπήρχε πρωτογενής χρυσός από τα χρόνια της αρχαιότητας.

Υπενθυμίζεται ότι πρόκειται για τους Δημ. Βαργιαμίδη, 48 χρόνων, κρεοπώλη,
Χαράλαμπο Ταξίδη, 50 χρόνων, ηλεκτρολόγο, Γ. Βρύζα, 46 χρόνων, πολιτικό
μηχανικό και Δημ. Πετρίδη, 47 χρόνων, οδηγό ταξί. Ο πρώτος και ο τελευταίος
κηδεύθηκαν στην Καβάλα, ο δεύτερος στη Χρυσούπολη Νέστου και ο τρίτος στο
Οφρύνιο Παγγαίου.

Για την ανάσυρση των νεκρών από το σπήλαιο (βάθους από 250-500 μ.),
χρειάσθηκαν προσπάθειες εννέα ωρών. Τα 4 πτώματα ανέσυραν άνδρες της Β’ ΕΜΑΚ
Θεσσαλονίκης, πυροσβέστες της Καβάλας, δύο άνδρες της ομάδας διάσωσης του
Ορειβατικού Συλλόγου Καβάλας και κάτοικοι της περιοχής.

Όπως προκύπτει από ομολογίες συγγενών και φίλων των θυμάτων, οι τέσσερις είχαν
αρχίσει τις έρευνές τους πριν από περίπου έναν μήνα στο συγκεκριμένο σπήλαιο,
το οποίο θεωρείται από τα πλέον επικίνδυνα στην Ευρώπη, λόγω της εσωτερικής
του «διαρρύθμισης». Μαζί τους δεν είχαν απαραίτητα σύνεργα, δηλαδή ανιχνευτές
μετάλλων, εκσκαπτικά εργαλεία κ.λπ. και απ’ αυτό συμπεραίνεται πως έκαναν
αναγνώριση των εσωτερικών χώρων του αρχαίου ορυχείου-σπηλαίου, προτού
προχωρήσουν σε φάση εξόρυξης χρυσού, χωρίς ποτέ να έχουν αποκαλύψει σε κανέναν
την «πατέντα» τους. Η όλη υπόθεση εκαλύπτετο από μυστήριο (και συνεχίζει),
αφού κανένας δεν γνώριζε ότι οι 4 αναζητούσαν χρυσό από τα χρόνια του Φιλίππου
και του Μεγάλου Αλεξάνδρου στο πιο επικίνδυνο ορυχείο. Πάντως, επρόκειτο για
άτομα τα οποία είχαν εμπειρία στις καταβάσεις και αναρριχήσεις και δεν ήταν η
πρώτη φορά που αναζήτησαν νόμιμα χρυσοφόρα αποθέματα της αρχαιότητας, τόσο
στην ίδια περιοχή, όσο και αλλού.

Προσπάθησαν, όπως προέκυψε από την αυτοψία, να βγουν στην επιφάνεια και να
γλιτώσουν, αλλά δεν το κατόρθωσαν. Οι δυνάμεις τους δεν τους βοήθησαν, τους
εγκατέλειψαν και έμειναν για πάντα στο βάθος του σπηλαιορυχείου.