30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΝΙΚΟΣ ΚΕΜΟΣ

ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: Στη Νέα Σμύρνη, αλλά θα προτιμούσε να είχε γεννηθεί σε κάποιο νησί.

ΝΟΣΤΑΛΓΕΙ: Τα χρόνια που σπούδαζε στην Αμερική και μερικές φορές την
προηγούμενή του ζωή: εκεί κάπου στον Μεσαίωνα.

ΔΕΝ ΞΕΧΝΑ: Τους καλούς φίλους, τον Πανιώνιο και το φετινό Κύπελλο Ποδοσφαίρου.

ΤΟΝ ΠΙΚΡΑΙΝΕΙ: Η απομίμηση, τα ψεύτικα λόγια τα μεγάλα, ο ωχαδερφισμός.

ΜΕΤΑΝΙΩΝΕΙ: Σπάνια για κάτι που κάνει ­ όσο λάθος και αν είναι αυτό.

ΔΙΑΒΑΖΕΙ: Ελάχιστα. Ενημερώνεται όμως για τις εξελίξεις σ’ όλο τον
κόσμο καθημερινά.

ΑΚΟΥΕΙ ΜΟΥΣΙΚΗ.: Κυρίως ελληνική, σπάνια ethnic.

ΕΠΙΔΙΩΚΕΙ: Την ηρεμία.

Ο 36χρονος Νίκος Κέμος είναι ο νέος γενικός διευθυντής του ελληνικού
τμήματος των Γιατρών Χωρίς Σύνορα. Αν και δεν είναι γιατρός ­ σπουδές και
προϋπηρεσία στην Επικοινωνία και στο Μάρκετινγκ ­ υπήρξε από τα πρώτα στελέχη
της Οργάνωσης και διετέλεσε διευθυντής επικοινωνίας τα τελευταία τρία χρόνια.
Σήμερα στην Ελλάδα υπάρχουν 100.000 υποστηρικτές της οργάνωσης Γιατροί Χωρίς
Σύνορα και περισσότεροι από 160 Έλληνες έχουν συμμετάσχει σε αποστολές, σε
περισσότερες από 40 χώρες της γης. Στόχος του είναι να συνεχίσει τον δικό τους
«πόλεμο» με όσο το δυνατόν καλύτερα αποτελέσματα.

ΕΡ.: Οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα χρειάζονταν μάνατζερ;

ΑΠ.: Αυτό ισχύει για κάθε οργανισμό σήμερα. Πόσο μάλλον για τη μεγαλύτερη
ιατρική οργάνωση στον κόσμο.

ΕΡ.: Αν και δεν είστε γιατρός;

ΑΠ.: Νιώθω όμως σαν γιατρός αρκετές φορές.

ΕΡ.: Το κίνητρο;

ΑΠ.: Η αμοιβαία συμπάθεια με τα πρόσωπα, ο θαυμασμός για το έργο και η πρόκληση.

ΕΡ.: Σπουδές σας και προϋπηρεσία στην Επικοινωνία και το Μάρκετινγκ…

ΑΠ.: Μόνο διευκολύνουν σε ορισμένους τομείς…

ΕΡ.: Ποιος είναι ο στόχος σας;

ΑΠ.: Να συνεχίσουμε τον δικό μας «πόλεμο» με όσο το δυνατόν καλύτερα αποτελέσματα.

ΕΡ.: Οι άμεσες προτεραιότητες;

ΑΠ.: Να πετύχουμε τον στόχο μας.

ΕΡ.: Γιατροί Χωρίς Σύνορα: προσφορά χωρίς σύνορα;

ΑΠ.: Κάνουν την αγάπη σας πράξη.

ΕΡ.: Είναι αποτελεσματικοί;

ΑΠ.: Όσο ποτέ.

ΕΡ.: Οι αδυναμίες τους;

ΑΠ.: Είναι άνθρωποι.

ΕΡ.: Τα προτερήματά τους;

ΑΠ.: Επεμβαίνουν άμεσα στις κρίσεις.

ΕΡ.: Τι σας «κρατάει» σ’ αυτή την οργάνωση;

ΑΠ.: Το ρήμα «συνεισφέρω».

ΕΡ.: Έχετε λάβει μέρος σε αποστολές;

ΑΠ.: Όχι με μεγάλη διάρκεια, αλλά έχω επισκεφθεί αποστολές.

ΕΡ.: Ποια ήταν αυτή που έμεινε χαραγμένη στη μνήμη;

ΑΠ.: Αρχές Ιουνίου, στο Μαλάουι, στα προγράμματα κατά του AIDS.

ΕΡ.: Γιατί;

ΑΠ.: Αντιλαμβάνεσαι πόσο κοντά είναι ο θάνατος χωρίς ελπίδα, χωρίς την
προστατευτική οθόνη της τηλεόρασης.

ΕΡ.: Ποια σκέψη σας «βασανίζει»;

ΑΠ.: Η σκέψη ότι κάποιοι συνάνθρωποί μας σκέπτονται τη βοήθεια που θα τους δώσουμε.

ΕΡ.: Ορθολογικός σχεδιασμός και συναίσθημα συμβαδίζουν;

ΑΠ.: Μόνο το συναίσθημα παράγει κίνηση. Μαζί όμως παράγουν έργο ζωής.

ΕΡ.: Οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα έχουν την αποδοχή της κοινής γνώμης;

ΑΠ.: Ναι, και με το παραπάνω.

ΕΡ.: Υπάρχουν αδιάφοροι πολίτες;

ΑΠ.: Αρκετοί. Οι ευαισθητοποιημένοι όμως αυξάνονται συνεχώς.

ΕΡ.: «Προσόντα» για να γίνει κάποιος μέλος της Οργάνωσης;

ΑΠ.: Ένα μόνο. Όρεξη για δουλειά… χωρίς αντάλλαγμα υλικό.

ΕΡ.: Υπάρχει έλλειμμα ανθρωπιάς;

ΑΠ.: Και έλλειμμα εμπιστοσύνης. Εμείς ψάχνουμε για το περίσσευμα.

ΕΡ.: Είναι «κλεισμένος» στον εαυτό του ο σύγχρονος άνθρωπος;

ΑΠ.: Ερμητικά… και «ανοίγει» κατά βούληση δική του.

ΕΡ.: Ειναι εγκλωβισμένος;

ΑΠ.: Πιστεύει στις ανάγκες που άλλοι του έχουν δημιουργήσει και όχι στις πραγματικές.

ΕΡ.: Πόλεμος, πείνα και ασθένειες…

ΑΠ.: Έχουν και οι τρεις κάτι κοινό. Βρίσκονται συνεχώς απέναντί μας…

ΕΡ.: Μία αποστολή πόσο χρόνο μένει έξω;

ΑΠ.: Ελάχιστο 6 μήνες.

ΕΡ.: Τα μέλη της οργάνωσης όταν επιστρέφουν από τις αποστολές;

ΑΠ.: Είναι πιο ρεαλιστές, προσγειωμένοι και κυρίως πιο «άνθρωποι».

ΕΡ.: Η Οργάνωση έχει ανάγκη από δημόσιες σχέσεις;

ΑΠ.: Όχι όμως σε μεγάλα σαλόνια. Στηριζόμαστε σχεδόν αποκλειστικά στους
χιλιάδες συνδρομητές μας που δίνουν από το υστέρημά τους.

ΕΡ.: Τα οικονομικά της Οργάνωσης είναι ανθηρά;

ΑΠ.: Τόσο για να μπορούμε να επεκτείνουμε τα προγράμματά μας σε περισσότερους αποδέκτες.

ΕΡ.: Έχετε ανάγκη από γιατρούς ή από τεχνικούς;

ΑΠ.: Και τα δύο. Κυρίως όμως από ανθρώπους…

ΕΡ.: Ποιο σύνθημα θα υιοθετούσατε;

ΑΠ.: Τα όπλα τους σκοτώνουν. Τα δικά μας σώζουν ζωές…

ΕΡ.: Επιχείρημα για να πείσετε κάποιον να γίνει μέλος της Οργάνωσης;

ΑΠ.: Ένα ταξίδι σε μία αποστολή μας πιστεύω ότι θα ήταν αρκετό.