Τους κύκλωσε η φωτιά και τους χάσαμε…

«Τους φώναζα “παιδιά!, παιδιά!”, αλλά δεν έπαιρνα απάντηση. Ούτε τους
έβλεπα από τους πυκνούς καπνούς. Η φωτιά είχε αποκόψει την πλαγιά πίσω τους.
Έφυγα τρέχοντας να ειδοποιήσω τους άλλους. Και τότε, σαν να άκουσα από πίσω
μου μια κραυγή».

Ο ΕΘΕΛΟΝΤΗΣ δασοπυροσβέστης στο Δασαρχείο Πεντέλης Γιώργος Χαρδαλάς, 36
χρόνων, είχε συνοδεύσει τους τρεις άτυχους πυροσβέστες, που υπηρετούσαν στον
Β’ Σταθμό στον Κολωνό, στην τελευταία αποστολή τους. Που ήταν να ανακόψουν το
μέτωπο της φωτιάς το οποίο κατευθυνόταν στον Άγιο Ιωάννη του Καρέα. Και ήταν
το ίδιο μέτωπο που στοίχισε τη ζωή και σε έναν ακόμη άνθρωπο. Έναν εθελοντή δασοπυροσβέστη.

Στις 3 το μεσημέρι η φωτιά είχε ήδη φουντώσει. Πυροσβεστικά οχήματα και
δεκάδες εθελοντές είχαν ανέβει στην πλαγιά και συντόνιζαν τις ενέργειές τους
από ένα ξέφωτο. Στο σημείο αυτό ξεκινά ένας δρόμος που προχωρά κατά μήκος της
πλαγιάς. Το πυροσβεστικό όχημα με τους τρεις άνδρες πήρε την εντολή να προχωρήσει.

«Διασχίσαμε μια απόσταση σχεδόν 800 μέτρων και σε μια στροφή ακινητοποιήσαμε
το αυτοκίνητο. Το σημείο που παρκάραμε το διαλέξαμε εμείς», λέει ο κ.
Χαρδαλάς. «Κατεβήκαμε από το αυτοκίνητο όλοι. Εγώ άρχισα να ξετυλίγω τη μάνικα
και τα παιδιά να ανεβαίνουν προς την πλαγιά».

Κάτω από τον δρόμο, στην απότομη με δέντρα πλαγιά, υπήρχε ένα ακόμη μέτωπο.
Φύσαγε πολύ. Εγώ ήμουν δίπλα στο αυτοκίνητο και οι τρεις πυροσβέστες είχαν
προωθηθεί. Σε κάποια στιγμή ο δυνατός αέρας κάνει τη φωτιά να αλλάξει
κατεύθυνση και να ακολουθήσει μια κυκλωτική πορεία».

Τη στιγμή που οι πυροσβέστες βρέθηκαν κυκλωμένοι, συνέβησαν δύο πράγματα. «Ο
διοικητής της δύναμης μπήκε σε αυτοκίνητο και προσπάθησε να προσεγγίσει το
πυροσβεστικό όχημα ώστε να τους ειδοποιήσει να γυρίσουν μιας και οποιαδήποτε
άλλη επικοινωνία μαζί τους δεν υπήρχε», είπε στα «ΝΕΑ» ο εθελοντής
δασοπυροσβέστης Στέλιος Κουγιουμτζής. «Δεν τα κατάφερε όμως γιατί η φωτιά
έκαιγε στη μέση του δρόμου».

ΤΟ ΠΥΡΟΣΒΕΣΤΙΚΟ

Οκτακόσια μέτρα βαθύτερα, το πεύκο που ήταν δίπλα στο πυροσβεστικό παίρνει
φωτιά και τη μεταδίδει στο πίσω μέρος του οχήματος. Ο Γιώργος Χαρδαλάς βλέπει
το αυτοκίνητο να παίρνει φωτιά και τους τρεις πυροσβέστες, «χαμένους πίσω από
τις φλόγες», να μην απαντούν στις φωνές του. «Τότε ήταν που κατάλαβα πως δεν
μπορούσα να κάνω τίποτα. Πέρασα μέσα από τη φωτιά και έφθασα στο ξέφωτο να
ειδοποιήσω τους άλλους».

Λίγη ώρα αργότερα, η πυρκαγιά στην περιοχή σβήνεται. Ο Γιώργιος Γεωργίου,
φορώντας την αντισφυξιογόνα μάσκα του, πλησιάζει μαζί με εθελοντές το όχημα
της πυροσβεστικής και αρχίζει να ανεβαίνει προς τα πάνω. «Τους είδα στα 150
μέτρα», είπε στα «ΝΕΑ». «Είχαν απανθρακωθεί, ο ένας δίπλα στον άλλο».

Εκείνη τη στιγμή, άρχισε να κατεβαίνει τρέχοντας την πλαγιά ο Νεκτάριος
Βακάλης, εθελοντής και αυτός στο δασαρχείο Καισαριανής. «Βρέθηκε και ο άλλος!
Βρέθηκε και ο άλλος!» άρχισε να φωνάζει. Κινητοποιούνται όλοι και αρχίζουν να
ανεβαίνουν προς τα πάνω. Σκουπίζει λαχανιασμένος τα μάτια του από τον καπνό.
«Είχε απανθρακωθεί και δεν φαινόταν κανένα ίχνος από τα ρούχα του. Ήταν
σκυμμένος μπροστά, τα γόνατά του ακουμπούσαν στο έδαφος και το χέρι του
αγκάλιαζε ένα κορμό δέντρου. Σαν να προσπαθούσε να κρατηθεί…».

Πυροσβέστες, που παλαιότερα είχαν μετάσχει ως δασικοί υπάλληλοι στις
κατασβέσεις δασικών πυρκαγιών, επεσήμαναν χθες στα «ΝΕΑ» τρία λάθη που έγιναν
και στοίχισαν τη ζωή στους συναδέλφους τους: 1) Όταν έχεις ένα τέτοιο μέτωπο
δεν πας κατευθείαν επάνω του. 2) Ο οδηγός του αυτοκινήτου, δεν το εγκαταλείπει
ποτέ. Βρίσκεται σε μικρή ακτίνα γύρω του. 3) Άγνοια της γεωμορφολογίας της περιοχής.