3η ΚΑΡΤΑ Νιώθουν τύψεις;

ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ διαφεντεύουν επί δεκαετίες το ελληνικό ποδόσφαιρο θα έπρεπε να
νιώθουν τύψεις, αφού είναι υπεύθυνοι για τη φυλάκισή του. Παρακολουθώντας από
τις 10 Ιουνίου τους αγώνες του 16ου Παγκοσμίου Κυπέλλου, έχουμε πεισθεί ότι
δεν αξίζαμε θέση στην κορυφαία διοργάνωση.

Όλες οι ομάδες ­ κι ήταν 32 ­ είχαν καλύτερα στοιχεία από την Εθνική μας. Δεν
συζητείται βέβαια η διαφορά από τις μεγάλες δυνάμεις. Υστερούμε ακόμα και στη
σύγκριση με την Τζαμάικα, τη Σαουδική Αραβία, την Ιαπωνία.

Από τα Βαλκάνια είχαν παρουσία στην τελική φάση του Μουντιάλ τέσσερις ομάδες
(Γιουγκοσλαβία, Κροατία, Ρουμανία και Βουλγαρία), από τις οποίες συνεχίζει η
Κροατία. Από τη Μεσόγειο, εκτός της διοργανώτριας Γαλλίας, είχαμε την Ιταλία
και την Ισπανία. Εμείς πού βρισκόμαστε;

Όλοι είχαν ξεγράψει τη Δανία. Τη θεωρούσαν ασθενέστερη από τις «16». Κι όμως
οι Δανοί ξάφνιασαν όσους αγνοούν βασικά στοιχεία του ποδοσφαίρου και με το
θριαμβευτικό 4-1 επί των Νιγηριανών πέρασαν στις «8». Δεν τους ακούμπησε το
μαγικό ραβδί της Κίρκης. Έχουν διδαχθεί σε μικρή ηλικία τα μυστικά της μπάλας
και συνεπώς το ποδόσφαιρό τους έχει βάθος. Μπορούν να κάνουν υψηλά πετάγματα,
ενώ εμείς και στην καλύτερη περίπτωση είναι αδύνατο να μπούμε σε παρόμοια
τροχιά. Αυτοί στηρίζονται στην οργάνωση κι εμείς ψάχνουμε ευκαιριακά να βρούμε
φλέβα χρυσού.

Χθες το βράδυ είδαμε τον Άγγλο Ντέιβιντ Μπέκαμ ανήμπορο να νικήσει τον
απείθαρχο εαυτό του, να χρεώνεται κόκκινη κάρτα στο 47′ του αγώνα με τους
Αργεντινούς, ν’ ανατρέπει τις ισορροπίες και να αφαιρεί από την αναμέτρηση
μεγάλο κομμάτι ομορφιάς. Στον βρόντο τα μαθήματα του Γκλεν Χοντλ. Οι κακές
συνήθειες υπερίσχυσαν.

Από την άλλη πλευρά έλαμψε το άστρο του 18χρονου Μάικλ Όουεν. Αυτό το παιδί
πατάει γκάζι για την κορυφή του κόσμου.