Σήμερα δίδεται το νομοσχέδιο για τις εργασιακές σχέσεις

ΧΩΡΙΣ την επίμαχη διάταξη για τη διευθέτηση του χρόνου εργασίας με πρωτοβουλία
του εργοδότη δίνεται σήμερα στους κοινωνικούς φορείς το νομοσχέδιο για τις
εργασιακές σχέσεις. Η απάλειψη της διάταξης για τη μονομερή (από τον εργοδότη)
διευθέτηση του χρόνου εργασίας κρίθηκε αναγκαία από το υπουργείο Εργασίας,
λόγω των σοβαρών αντιδράσεων των εργατικών συνδικάτων. Επί της ουσίας το
προτεινόμενο νομοσχέδιο όσον αφορά τη διευθέτηση του χρόνου εργασίας δεν
επιφέρει σημαντικές αλλαγές στο ισχύον καθεστώς καθώς η διευθέτηση ισχύει και
σήμερα αλλά σε τρίμηνη βάση. Αυτό που αλλάζει είναι η διάρκεια της διευθέτησης
που γίνεται σε εξάμηνη βάση. Έτσι θα προβλέπεται ότι θα επιτρέπεται να
καθορίζεται αυξημένο ωράριο έως και 10 ώρες την ημέρα σε διάστημα 6 μηνών αλλά
το σύνολο των ωρών εργασίας την εβδομάδα δεν θα ξεπερνά τις 48 ώρες. Η
διευθέτηση αυτή θα γίνεται με επιχειρησιακές συλλογικές συμβάσεις ή συμφωνίες
του εργοδότη και του συμβουλίου των εργαζομένων.
Εξάλλου στο ίδιο νομοσχέδιο θα προβλέπεται:
* Η σύσταση Σώματος Επιθεωρητών Εργασίας (ΣΕΠΕ) με αυξημένες αρμοδιότητες για
την πιστή τήρηση της εργατικής νομοθεσίας.
* Η μεταξύ εργοδότη και αυτοαπασχολουμένου συναπτόμενη έγγραφη συμφωνία για
παροχή εργασίας ή υπηρεσιών ή έργου τεκμαίρεται ότι δεν υποκρύπτει συμφωνία
εξαρτημένης εργασίας, εφόσον η συμφωνία αυτή υποβληθεί μέσα σε 8 ημέρες από
την κατάρτισή της στην οικεία Επιθεώρηση Εργασίας.
* Ο εργοδότης και ο μισθωτός με έγγραφη ατομική συμφωνία, υποβαλλόμενη μέσα σε
8 ημέρες από την κατάρτισή της στην οικεία Επιθεώρηση Εργασίας, μπορεί να
συμφωνήσουν την παροχή εξαρτημένης εργασίας για ορισμένο χρόνο και τη
δυνατότητα τριών διαδοχικών ανανεώσεών της για συνολικό χρονικό διάστημα μέχρι
ενός έτους ή μέχρι 2 ετών, προκειμένου για επιχειρήσεις που επιδοτούνται για
την απασχόληση ανέργων και ιδιαίτερα νέων.
*Η επέκταση της μερικής απασχόλησης στον ευρύτερο δημόσιο τομέα (ΔΕΚΟ).
* Η δυνατότητα σύστασης ιδιωτικών γραφείων εύρεσης εργασίας, υπό προϋποθέσεις.
* Η μη εφαρμογή των κλαδικών συμβάσεων εργασίας σε περιοχές με υψηλή ανεργία
και η σύναψη επιχειρησιακών συμβάσεων με τα χαμηλότερα επίπεδα αμοιβών της
Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας.









