Στροφή ΟΟΣΑ για το 35ωρο

Η θέσπιση κατώτατου μισθού δεν είναι το κύριο αίτιο της ανεργίας, η μείωση
των εργάσιμων ωρών δεν είναι απαραιτήτως καταστροφική και οι κοινωνικές
δαπάνες δεν ενθαρρύνουν την αποχή από την εργασία.

Και στην Ισπανία. Την εφαρμογή του 35ώρου ζήτησαν και οι Ισπανοί εργαζόμενοι με διαδήλωσή τους, το περασμένο Σάββατο, στη Μαδρίτη

ΣΕ ΑΥΤΑ τα συμπεράσματα, τα οποία περιλαμβάνονται στην Έκθεση για την
Απασχόληση το 1998, ο Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας και Αναπτύξεως, που
θεωρείται το προπύργιο της φιλελεύθερης οικονομικής σκέψης, πραγματοποιεί μία
αξιοσημείωτη στροφή. Για πρώτη φορά στην ιστορία του, γράφει η «Ελ Πάις», ο
διεθνής οργανισμός παραδέχεται ότι η μείωση των εργάσιμων ωρών μπορεί να
δημιουργήσει απασχόληση, εφ όσον συνοδεύεται από ευελιξία της αγοράς εργασίας.

Για την Ελλάδα, ο ΟΟΣΑ βλέπει την ανεργία να μένει στο 10,6% τόσο το 1998 όσο
και το 1999. Όμως, σύμφωνα με την εφημερίδα «Ελ Πάις», «τα υψηλά ποσοστά
ανεργίας στην Ελλάδα, την Ιρλανδία, την Ιταλία και την Ισπανία είναι πιο
υποφερτά, αφού άνεργοι και άεργοι μοιράζονται τα αγαθά με αυτούς που εργάζονται».

ΑΝΑΓΚΑΙΑ ΜΕΤΡΑ

Στην έκθεσή τους, οι ειδικοί επιστήμονες του ΟΟΣΑ υποστηρίζουν ότι η μείωση
της εργάσιμης εβδομάδας «μπορεί να δημιουργήσει απασχόληση ή να εμποδίσει τις
απώλειες θέσεων εργασίας». Η περίφημη ευελιξία της αγοράς εργασίας, η μερική
απασχόληση και η ετησιοποίηση στον υπολογισμό του εργάσιμου χρόνου είναι,
σύμφωνα με την έκθεση, απαραίτητα και αναγκαία μέτρα για να μπορέσει να
εφαρμοστεί η εβδομάδα των 35 ή των 32 ωρών, μολονότι δεν είναι βέβαιο ότι «ο
αριθμός των νέων θέσεων εργασίας που θα δημιουργηθούν θα είναι μεγάλος ή ότι ο
κίνδυνος να απολεστούν θέσεις εργασίας μπορεί να αποκλειστεί εντελώς».

Με πρωτοβουλία της σοσιαλιστικής κυβέρνησης του Λιονέλ Ζοσπέν στη Γαλλία έχει
ήδη ρυθμιστεί νομοθετικά η μείωση των εβδομαδιαίων ωρών απασχόλησης σε 35 από
το έτος 2000. Παρόμοια ρύθμιση υιοθετήθηκε και στην Ιταλία, ενώ για την
εφαρμογή της πιέζουν και οι Ισπανοί εργαζόμενοι. Πάντως, ο ΟΟΣΑ επισημαίνει
ότι αντίστροφη είναι η τάση που παρατηρείται τα τελευταία χρόνια σε μερικές
χώρες, όπως η Σουηδία, η Βρετανία και οι ΗΠΑ, όπου επιμηκύνεται ο εβδομαδιαίος
χρόνος εργασίας.

ΚΑΤΩΤΑΤΟΙ ΜΙΣΘΟΙ

Όμως, στην έκθεση περιλαμβάνονται και άλλες σημαντικές αλλαγές στις εκτιμήσεις
του οργανισμού. Τώρα, ο ΟΟΣΑ πιστεύει ότι ο θεσμός του κατώτατου μισθού «έχει
μειονεκτήματα και πλεονεκτήματα» και μπορεί «να συμβάλει ώστε οι μισθοί να μην
πέσουν χαμηλότερα από το επίπεδο που είναι κοινωνικά ανεκτό». Επίσης, οι
συντάκτες της έκθεσης επισημαίνουν ότι «ούτε η οικονομική θεωρία ούτε οι
οικονομετρικές μελέτες επιτρέπουν να αποφανθούμε οριστικά ποιά μπορεί να είναι
η επίδραση από τη θέσπιση ενός κατώτατου ορίου μισθού στην απασχόληση». Με
λίγα λόγια, η θέσπιση κατώτατου μισθού δεν αποτελεί ούτε μάστιγα, όπως
διατείνονται οι αντίπαλοί του, ούτε πανάκεια, όπως ισχυρίζονται οι
υποστηρικτές του. Αν μάλιστα διαμορφωθεί σε υψηλά επίπεδα, μπορεί να
καταδικάσει τους νέους εργαζόμενους στην ανεργία, υποστηρίζεται στην έκθεση
του ΟΟΣΑ.

Όσο για τις κοινωνικές επιδοτήσεις της ανεργίας, αντιμετωπίζονται βέβαια με
επιφύλαξη από τον διεθνή οργανισμό, που όμως παρατηρεί ότι, μολονότι δεν
πρέπει να αντιμετωπίζονται μεμονωμένα, «μπορούν να εφαρμόζονται
συμπληρωματικά, ανάλογα με το κόστος με το οποίο επιβαρύνουν το κράτος».

Κατώτατος μισθός έχει θεσπιστεί σε 17 από τις 29 χώρες μέλη του οργανισμού,
ενώ σύντομα αναμένεται να τον υιοθετήσουν και η Βρετανία και η Ιρλανδία. Ένας
«λογικά μειωμένος» κατώτατος μισθός θα διευκόλυνε την είσοδο νέων εργαζομένων
στην αγορά εργασίας.

ΠΤΩΣΗ ΣΤΗΝ Ε.Ε.

Γενικά, ο ΟΟΣΑ διαπιστώνει πτωτική πορεία της ανεργίας για τις δεκαπέντε χώρες
της Ευρωπαϊκής Ένωσης: «Περαιτέρω μείωση προβλέπεται για την Ευρωπαϊκή Ένωση,
όπου η απασχόληση θα αυξηθεί σημαντικά, για πρώτη φορά από το 1990». Όμως, το
γεγονός ότι η ευρωπαϊκή ανεργία δείχνει να σταθεροποιείται γύρω στο 10%
παραμένει ένα «σοβαρό πρόβλημα». Σύμφωνα με εκτιμήσεις του οργανισμού, αύξηση
στο 7,2% θα σημειώσει η ανεργία στη Βρετανία το προσεχές έτος έναντι 6,8%
φέτος. Αυξητική είναι η τάση και για τις ΗΠΑ, όπου η ανεργία αναμένεται να
φτάσει το 5% το 1999. Συνολικά για τις χώρες μέλη του ΟΟΣΑ, η ανεργία
αναμένεται να σταθεροποιηθεί έως το 1999, «κοντά στο 9% του εργατικού δυναμικού».