30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΜΑΝΟΣ ΑΧΑΛΙΝΩΤΟΠΟΥΛΟΣ

ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: Στην Αθήνα.

ΕΛΠΙΖΕΙ: Στα παιδιά. Να, όπως εκείνα του Δημοτικού Σχολείου της
Αργυρούπολης που ήρθαν πρώτα στον διαγωνισμό του Ίντερνετ.

ΔΕΝ ΣΥΓΧΩΡΕΙ: Την ιδιοτελή μικρόψυχη συμπεριφορά.

ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΤΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΙ: Αγαπά πολύ τα μοναχικά σόλο.

ΒΙΒΛΙΑ ΠΟΥ ΔΙΑΒΑΖΕΙ: Το «Μπολιβάρ» (του Ν. Εγγονόπουλου) και το «Εν
λευκώ» (του Οδ. Ελύτη).

ΕΝΑ ΑΞΕΧΑΣΤΟ ΤΑΞΙΔΙ: Στην Κορσική.

ΘΑ ΚΑΛΟΥΣΕ ΣΕ ΓΕΥΜΑ: Έναν φίλο του.

Δεξιοτέχνης στο κλαρίνο, ο Μάνος Αχαλινωτόπουλος απέκτησε και την ιδιότητα
του συνθέτη με την κυκλοφορία του πρώτου προσωπικού του δίσκου «Υάκινθος». Η
πρώτη του επαφή με το κλαρίνο έγινε σε ηλικία εννέα ετών και σ’ αυτή την
ηλικία αποφάσισε ότι θα ακολουθήσει το επάγγελμα του κλαρινίστα. Για την
εκμάθηση του κλαρίνου απαιτείται ­ όπως ισχυρίζεται ­ ταλέντο και εκπαίδευση,
ενώ ο ίδιος οφείλει πολλά στον παππού του και είχε ως πρότυπο τον θείο του Ν. Χατζή.

ΕΡ.: Δεξιοτέχνης στο κλαρίνο αλλά και συνθέτης…

ΑΠ.: Οι ιδιότητες του συνθέτη και του μουσικού εκτελεστή είναι άρρηκτα δεμένες
μεταξύ τους.

ΕΡ.: Η ικανοποίηση από την κυκλοφορία του πρώτου σας προσωπικού δίσκου «Υάκινθος»;

ΑΠ.: Απερίγραπτη χαρά.

ΕΡ.: Τι σημαίνει για σας αυτό το άλμπουμ;

ΑΠ.: Άσκηση και μόχθος μαζί με ανύποπτο θαύμα.

ΕΡ.: Μια ζωή με το κλαρίνο συντροφιά;

ΑΠ.: Μια ζωή με τους ανθρώπους συντροφιά.

ΕΡ.: Η πρώτη σας επαφή με το κλαρίνο;

ΑΠ.: Ένα πρωινό σε ηλικία εννέα ετών.

ΕΡ.: Το πρώτο τραγούδι που παίξατε ολοκληρωμένο;

ΑΠ.: Αυτό που θυμάμαι σαν πρώτο είναι μια ανίχνευση, ένα ταξίδι σε ήχους και
δρόμους χωρίς τελειωμό.

ΕΡ.: Ο δάσκαλος στον οποίο οφείλετε πολλά;

ΑΠ.: Ο παππούς μου.

ΕΡ.: Σε ποια ηλικία αποφασίσατε ότι θα γίνετε κλαρινίστας;

ΑΠ.: Από την πρώτη στιγμή.

ΕΡ.: Η πρώτη κουβέντα του πατέρα σας όταν του γνωστοποιήσατε την απόφασή σας;

ΑΠ.: «Γλυκό, αλλά δύσκολο δρόμο διάλεξες… Να σπουδάσεις κιόλας και μετά κάνε
ό,τι θέλεις».

ΕΡ.: Σε ποιον θα λέγατε σήμερα «ευχαριστώ»;

ΑΠ.: Στη μάνα μου.

ΕΡ.: Το σόλο που παίζετε τακτικά;

ΑΠ.: Δεν είναι το ίδιο, αλλάζει κάθε φορά.

ΕΡ.: Ποιον είχατε ως πρότυπο;

ΑΠ.: Τον θείο μου Ν. Χατζή.

ΕΡ.: Γιατί το ντέφι και το κλαρίνο είναι τα πιο δημοφιλή όργανα στους Τσιγγάνους;

ΑΠ.: Στους Τσιγγάνους είναι δημοφιλή επίσης και το βιολί και το ακορντεόν,
καθώς κι ένα σωρό άλλα όργανα.

ΕΡ.: Το κλαρίνο έχει θέση στα… σαλόνια;

ΑΠ.: Το κλαρίνο ξεκίνησε ως όργανο δωματίου. Και παραμένει ένα όργανο κυρίως
κλειστών χώρων.

ΕΡ.: Εσείς ποιον θεωρείτε κορυφαίο κλαρινίστα;

ΑΠ.: Όποιον μπορεί να κρυφακούει τις πνοές του χώρου και να είναι ταυτοχρόνως
κοσμοπολίτης, με γνώση και αίσθημα.

ΕΡ.: Το κλαρίνο είναι για σας τρόπος ζωής;

ΑΠ.: Μάλλον.

ΕΡ.: Για ποιο λόγο θα το εγκαταλείπατε;

ΑΠ.: Για να μάθω βιολί. Και πάλι όμως θα ανέτρεχα σ’ αυτό για να
αυτοεπιβεβαιώνομαι. Άρα δεν θα το εγκατέλειπα για κανένα λόγο (το κλαρίνο βεβαίως).

ΕΡ.: Ένα νέο που θα ήθελε να μάθει κλαρίνο, τι θα τον συμβουλεύατε;

ΑΠ.: Άσκηση και μαθητεία δίπλα σ’ έναν καλό δάσκαλο.

ΕΡ.: Για την εκμάθηση του κλαρίνου μεγαλύτερο ρόλο παίζει η εκπαίδευση ή το ταλέντο;

ΑΠ.: Σαφώς το ταλέντο. Δηλαδή η εκπαίδευση, δηλαδή το ταλέντο.

ΕΡ.: Σε ποιο χώρο αισθάνεστε πιο άνετα όταν παίζετε το αγαπημένο σας όργανο;

ΑΠ.: Όπου μ’ αγαπούν.

ΕΡ.: Το βραβείο καλύτερου σολίστα που πήρατε στο Φεστιβάλ της Ιθάκης ήταν αναμενόμενο;

ΑΠ.: Όχι.

ΕΡ.: Πόσο σας βοήθησε στην καριέρα σας;

ΑΠ.: Τα πιο διαχρονικά βραβεία είναι αυτά που παίρνει κανείς παίζοντας ένα
καλό σόλο σε μια μαγική συναυλία, αυτά που φαίνονται αμέσως στα μάτια του κόσμου.

ΕΡ.: Η παραδοσιακή μουσική πόσο σάς έχει σημαδέψει;

ΑΠ.: Η σχέση μου με την παράδοση είναι σχέση καρδιάς αλλά και ρήξης.

ΕΡ.: Η βυζαντινή μουσική;

ΑΠ.: Νιώθω την όποια παρουσία της βυζαντινής μουσικής ως ζωντανή και λυτρωτική
μουσική πράξη.

ΕΡ.: Πόσο καλά μπορεί να δέσει το κλαρίνο με τη λύρα;

ΑΠ.: Άριστα.

ΕΡ.: Η εμπειρία που αποκομίσατε παίζοντας μαζί με τον Γιώργο Κόρο και τον
Αριστείδη Μόσχο;

ΑΠ.: Πολύ καλή.

ΕΡ.: Μια συναυλία στην Ελλάδα που σας έχει μείνει αξέχαστη;

ΑΠ.: Υπάρχουν στην καρδιά μου και στη μνήμη μου πολλές καλές, απρόβλεπτες
συνήθως στιγμές.

ΕΡ.: Και σε χώρα του εξωτερικού;

ΑΠ.: Μια συναυλία στο Βερολίνο, με ξένο κυρίως κοινό.

ΕΡ.: Ο συνθέτης με τον οποίο θα θέλατε πολύ να συνεργαστείτε;

ΑΠ.: Είναι πολλοί αυτοί που εκτιμώ και αγαπώ.