ΠΡΟΣΩΠΑ Ο «πατέρας» της ινδικής βόμβας

Αμπντούλ Καλάμ: «Διεύρυνα την επιστήμη ή προμήθευσα απλώς τα όπλα για την καταστροφή;»

Ο άνθρωπος που διηύθυνε τις πρόσφατες πυρηνικές δοκιμές της Ινδίας είναι
μουσουλμάνος· ένα ινδουιστικό κράτος απέκτησε την πρώτη «ισλαμική βόμβα».

ΟΤΑΝ επέστρεψε στο Νέο Δελχί από το πεδίο πυρηνικών δοκιμών του Ρατζαστάν, ο
Α.Π. Τζ. Αμπντούλ Καλάμ ήταν ήδη εθνικός ήρωας. Ο κόσμος τον χειροκροτούσε και
τον πολιορκούσε για αυτόγραφα. «Πρέπει να σκεπτόμαστε και να ενεργούμε ως
έθνος ενός δισεκατομμυρίου ανθρώπων, όχι ενός εκατομμυρίου», δήλωσε εκείνος.
«Να ονειρευόμαστε, να περνάμε τα όνειρά μας από τη σκέψη μας και να τα
μετατρέπουμε σε δράση».

Στη συνέντευξη Τύπου που έδωσε με τους συνεργάτες του, ο 66χρονος Καλάμ
ανέπτυξε εκτενώς πώς μια πυρηνικά εξοπλισμένη Ινδία δεν θα φοβάται πλέον ξένες
εισβολές σαν αυτές που υπέστη στην ιστορία της από Ελληνες, Πέρσες, Αφγανούς,
Βρετανούς. «Επί 2.500 χρόνια η Ινδία ουδέποτε εισέβαλε οπουδήποτε», τόνισε.
«Αλλοι όμως έρχονταν εδώ, και ήταν πολλοί». Η αναφορά του αυτή ήταν ιδιαίτερα
καλοδεχούμενη στην Ινδία, καθώς ο Καλάμ είναι ένας από τους 120 εκατομμύρια
μουσουλμάνους που ζουν σ’ αυτό το έθνος των 700 εκατομμυρίων ινδουιστών και
βασικός αντίπαλος της Ινδίας είναι το μουσουλμανικό Πακιστάν. Θα μπορούσε
κανείς να πει ότι ο κόσμος απέκτησε την «ισλαμική βόμβα» που τόσο διακαώς
επιθυμούν τα μουσουλμανικά κράτη, μόνο που η βόμβα αυτή ανήκει στην Ινδία και
μάλιστα σε μια Ινδία που κυβερνάται από τους εθνικιστές ινδουιστές του
Βαζπάγι, σχολιάζει η «Νιού Γιόρκ Τάιμς» σχολιάζοντας το θρήσκευμα του Καλάμ.

Μολονότι ο Καλάμ είναι ένας πιστός μουσουλμάνος, η στάση και η ζωή του τον
καθιστούν μέτοχο της ινδικής παιδείας και πολιτισμού που είναι εν πολλοίς
συνυφασμένη με τον ινδουισμό. Μελετητής των αρχαίων ινδουιστικών γραφών, έχει
εκδώσει ποιήματα στα ταμίλ, τη μητρική γλώσσα του, και αναφέρεται πως ξέρει
από στήθους αποσπάσματα από το γνωστότερο ιερό βιβλίο των ινδουιστών, το
Μπαχαβάντ-Γκίτα. Αυτό τον παραλληλίζει με τον Ρόμπερτ Οππενχάιμερ, τον φυσικό
που το 1945 διηύθυνε την πρώτη αμερικανική πυρηνική δοκιμή στην έρημο του Νέου
Μεξικού. Σύμφωνα με ορισμένες αφηγήσεις, όταν η έκρηξη σήμανε τη γέννηση της
ατομικής εποχής, ο Οππενχάιμερ είπε μια φράση που το Μπαχαβάντ-Γκίτα αποδίδει
στον Σίβα, την ινδουιστική θεότητα της δημιουργίας αλλά και της καταστροφής:
«Τώρα έγινα ο θάνατος, ο καταστροφέας κόσμων». Οπως ο Οππενχάιμερ αμφέβαλε για
την ηθική πλευρά της δουλειάς του, έτσι κι ο Καλάμ ­ ο οποίος πριν
πρωτοστατήσει στην ανάπτυξη της ατομικής βόμβας είχε δουλέψει στο πρόγραμμα
για τους πρώτους ινδικούς δορυφόρους ­ ρωτάει σ’ ένα ποίημά του: «Εξερεύνησα
άραγε το διάστημα για να διευρύνω την επιστήμη ή προμήθευσα απλώς τα όπλα για
την καταστροφή;». Η εν συνεχεία πορεία του δείχνει πως έχει μάλλον πειστεί για
το πρώτο.