Κριτήρια για την επετηρίδα

ΤΙ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ την κατάργηση του θεσμού της επετηρίδας των εκπαιδευτικών; Γράφει
ο κ. Δημήτρης Φατσέας, καθηγητής Φυσικής στο 1ο Λύκειο Ηλιούπολης:

«Δύσκολα θα μπορούσε να διαφωνήσει κανείς, με την κατάργηση του θεσμού της
επετηρίδας των εκπαιδευτικών.

Δύσκολα εντούτοις θα συμφωνήσει κανείς, ότι η τρίωρη γραπτή εξέταση που
αντικατέστησε την επετηρίδα, είναι ο καλύτερος τρόπος για την επιλογή των
πλέον άξιων και ικανών εκπαιδευτικών.

Διότι, προφανώς, σε μία και μοναδική εξέταση, είναι φυσικό να υπεισέρχεται ο
αστάθμητος και τυχαίος παράγων. Επιχείρημα ευρέως διατυπωμένο και κατά του,
(υπό κατάργηση), θεσμού των Γενικών Εξετάσεων. Ότι δηλαδή δεν μπορεί να
κρίνεται το μέλλον ενός νέου ανθρώπου ­ πολλώ μάλλον ενός πτυχιούχου ­ από μία
τρίωρη εξέταση.

Αλλά ακόμη και οι γνωστικές ικανότητες ενός εκπαιδευτικού, στην αρχή της
σταδιοδρομίας του, δεν αποτελούν ασφαλώς το κορυφαίο γνώρισμά του. Διότι αν
υπάρχουν κενά (που πάντα υπάρχουν), αυτά μπορούν να καλυφθούν εύκολα. Μέσα από
την αναντικατάστατη νεοαποκτώμενη εμπειρία.

Τα κορυφαία όμως γνωρίσματα ενός εκπαιδευτικού, που αν αυτός δεν διαθέτει,
δύσκολα θα αποκτήσει, στη διάρκεια της καριέρας του, δεν ανιχνεύονται καν από
τον εν λόγω διαγωνισμό.

Δηλαδή η ικανότητα να διεγείρει το ενδιαφέρον των μαθητών, να γίνεται
αποδεκτός και να μεταδίδει τον ενθουσιασμό.

Η ικανότητά του στη μετάδοση της γνώσης μέσα από τη συναισθηματική επικοινωνία
και τη δημιουργική σκέψη. Η ικανότητά του να επιβάλλεται χωρίς αυταρχισμό ή ενδοτικότητα.

Όλα αυτά είναι εύκολο να διαπιστωθούν, παρακολουθώντας το μάθημα και βλέποντας
τα πρόσωπα και τις αντιδράσεις των νεαρών μαθητών, που σχεδόν πάντα είναι οι
πιο αυστηροί και αντικειμενικοί κριτές.

Ως εκ τούτου, οι τοποθετήσεις των δύο πλευρών (υπουργείου, ΟΛΕΜ) και η με βάση
αυτές εξελισσόμενη σύγκρουση, βρίσκονται έξω από τον πραγματικό πυρήνα του
προβλήματος. Που σημαίνει, ότι οφείλουν να επανεξετάσουν τη στάση τους, αφού
είναι δεδομένο ότι προτεραιότητα έχει πάντα το πραγματικό συμφέρον των μαθητών».