ΤΡΙΤΗ ΑΠΟΨΗ Μυαλό γιοκ!

Προ καιρού ο Αλή Μπιράντ κι ένας ακόμα Τούρκος δημοσιογράφος, το όνομα του
οποίου δεν θυμάμαι (όπως και η κοινή γνώμη άλλωστε), απολύθηκαν απ’ τις
εφημερίδες τους επειδή ένας αποστάτης (;) Κούρδος τους κατηγόρησε (;) ότι
είχαν σχέσεις με το ΡΚΚ.

Προ ημερών ο Τούρκος αγωνιστής Ακίν Μπιρντάλ πυροβολήθηκε από παρακρατικούς
μέσα στο γραφείο του, ενώ τις ίδιες μέρες ο αυτοεξόριστος στο Παρίσι Τούρκος
καθηγητής Γιαλτσίν Κιουτσούκ δήλωνε την «ντροπή του για τη χώρα του» και τη
«συμμετοχή του ίδιου ως αξιωματικού στην κατάκτηση (και κατοχή έκτοτε) της
μισής Κύπρου».

Δύο Τούρκοι σκιτσογράφοι που ήταν στις φυλακές, δεν ξέρω (και η κοινή γνώμη
δεν ξέρει) αν βγήκαν· αν σαπίζουν ακόμα εκεί μέσα· αν ζουν ή πέθαναν. Τα ίδια
ως τα ως άνω και για ους, ων ουκ έστιν αριθμός, στην καθ’ οδόν προς την Ευρώπη
και τον εκσυγχρονισμό γείτονα χώρα.

Τον αυτόν καιρόν καθ’ ημάς, ομάδα δημοσιογράφων, ευπρεπών κι άλλων εντίμων
ανθρώπων οι οποίοι ακούουν (;) στο όνομα «Δημοσιογράφοι στο Αιγαίο και στη
Θράκη για την ειρήνη», κάνουν ό,τι περνά απ’ το χέρι τους για να ενδυναμώσουν
τις σχέσεις φιλίας με τους γείτονες της απέναντι όχθης. Δεν θα είχα καμιάν
αντίρρηση, αν οι εν λόγω δημοσιογράφοι κι άλλοι έντιμοι άνθρωποι
αυτοπροσδιορίζονταν κάπως αλλιώς κι όχι μόνον «Αιγαίου και Θράκης», δύο
περιοχών που, ω της συμπτώσεως, βλέπουν με άλλο μάτι απ’ το καλό τους οι καλοί
μας γείτονες.

Προσέτι δε και πέραν τούτου, δεν μπορώ να πιστέψω ότι ανάμεσά τους δεν είναι
και κάποιοι δημοσιογράφοι κι άλλοι έντιμοι άνθρωποι, οι οποίοι κατάγονται εκ
Δυτικής Πελοποννήσου, Ηπείρου και Νότιας Απουλίας. Γιατί λοιπόν μόνον
«δημοσιογράφοι Αιγαίου και Θράκης», οι Θεσσαλοί και οι Αργείτες δημοσιογράφοι
αναίσθητοι είναι;

Είμαι σίγουρος ότι θα μου πουν οι καλοί αυτοί φίλοι «δημοσιογράφοι στο Αιγαίο
και στη Θράκη» ότι «εμείς είμαστε πιο κοντά στο πρόβλημα» και εμείς επίσης, θα
έλεγα, αν όχι γεωγραφικώς, ψυχικώς. Πλην όμως αυτής, της μικρής άλλωστε,
ένστασης έχω μιαν άλλη σημαντικότερη: αυτή η γενίκευση «ελληνοτουρκική φιλία»
τι ακριβώς σημαίνει;

Συνάντηση καλών και εντίμων ανθρώπων;

Μα όλοι καλοί είμαστε, οι κακοί είναι στη φυλακή (αν και στην Τουρκία
συμβαίνει το αντίθετο)…

Συναντήσεις «κουβέντα να γίνεται», αλλά κουβέντα για την κατοχή στην Κύπρο να
μη γίνεται, είναι καλές για την ψυχή του ανθρώπου, αλλά όχι και για τη
σοβαρότητά του. Δεν ξέρω τι νόημα έχει, όταν «σφάζονται παιδιά στο Κουρδιστάν»
(για να χρησιμοποιήσω τα λόγια του Γιαλτσίν Κιουτσούκ), να συναντιούνται δύο
δήμαρχοι ­ καλοί άνθρωποι δεν λέω ­ και να συζητούν για τον Ναζίμ Χικμέτ
ενδεχομένως και τον Γιάννη Ρίτσο, ή πόσο φθηνότερα μπορεί να πωλούνται τα
φασολάκια στο Κουσάντασι και να πηγαίνουμε να ψωνίζουμε.

Πλην, όμως, ως εδώ, οι «δημοσιογράφοι (όλοι;) Αιγαίου και Θράκης» έχουν κάθε
δικαίωμα στις κατά τη γνώμη μου γενικεύσεις τους και στα λάθη τους αν κάνουν
λάθος ­ έτσι κι αλλιώς είναι μακρά η συζήτηση.

Εκεί όμως που διαβαίνουν τα εσκαμμένα κι αρχίζουν υβρίζοντες, είναι ότι αίφνης
οι έντιμοι και καλοί αυτοί άνθρωποι αποφάσισαν να… απονέμουν (!) αντιβραβείο
(!) σ’ όποιον δημοσιογράφο κρίνουν (!) οι ίδιοι (!) ότι παράγει εθνικιστικώς
και προάγει πατριδοκαπηλικώς!

Μένω άναυδος! Σε ψήφισμά τους, εν Σμύρνη (8.2.1998), οι καλοί αυτοί άνθρωποι,
τη παρουσία μάλιστα εκπροσώπων σοβαρών κομμάτων όπως το ΠΑΣΟΚ, ο ΣΥΝ και το
ΚΚΕ απεφάσισαν να «απονέμουν» κάθε χρόνο «αντιβραβείο» σε «δημοσιογράφους –
ράμπο της ενημέρωσης» τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Τουρκία…

Μένω άναυδος! Από πού αρύονται το δικαίωμα να βραβεύουν και ν’ αντιβραβεύουν
δημοσιογράφους, τινές των δημοσιογράφων; Ποια έπαρση, ποια αλαζονεία, ποιο
αριστοκρατικό κι ελιτίστικο σακατιλίκι τούς καθιστά τόσον πολιτικώς ορθούς,
ώστε να ξεχνούν το δικαίωμά τους να αντιλέγουν και να μάχονται για τις ιδέες
τους με τα γραφτά των; Γιατί, αντ’ αυτού, διεκδικούν το υβριστικό προνόμιο
«χαρακτηρισμού» των άλλων με «πιστοποιητικά εθνικών φρονημάτων» και φετφά
αντιτουρκικών ου μην και τουρκοφαγικών διαθέσεων; Ποιοι είναι αυτοί που
αυτοαναγορεύτηκαν (ή μήπως) αυτοεκλέχτηκαν σε κριτές των άλλων να αποφαίνονται
ως άλλο Α2 ή έστω «Nitro» ποιος είναι in, ποιος out, ποιος πατριώτης και ποιος εθνικιστής;

Πριν αισθανθώ φακελωμένος από συναδέλφους να ελπίσω ότι θα ανακαλέσουν και θα
ζητήσουν συγγνώμην ή να μείνω άπελπις ότι ανάμεσα στους έντιμους και εκλεκτούς
φίλους που συνιστούν την κίνηση «Δημοσιογράφοι στο Αιγαίο και τη Θράκη», τον
τόνο δίνουν τινές φιγουρατζήδες και επαγγελματίες δίποδα, με το ένα πόδι στη
μία βάρκα και τ’ άλλο στην άλλη, είτε εκ μωρίας, είτε εξ απλής
αποκολοκυνθώσεως, ώστε να επιπλέουν αν τυχόν βουλιάξουν οι βάρκες;