Και ΠΑΣΟΚ και λάιτ

Στο Ζάππειο: Στην… καρέκλα του σκηνοθέτη ο ­ ποιος άλλος ­ Τάσος Μπιρσίμ, γύρω του οι άμεσοι συνεργάτες του Πρωθυπουργού και πίσω τους η σκάλα για την… κορυφή της ΟΝΕ!

ΜΠΟΡΕΙ ένας πανεπιστημιακός καθηγητής να καταστήσει το αντικείμενό του
κατανοητό και προσιτό στον μέσο Έλληνα; Και, μπορεί η δημοσιονομική πειθαρχία
που απαιτείται για την είσοδο της χώρας στην ΟΝΕ να έχει οφέλη για την
καθημερινή ζωή του πολίτη;

Στα δύο αυτά ερωτήματα ο Κώστας Σημίτης επιχείρησε να δώσει θετική απάντηση ­
κι είχε προετοιμαστεί αρκούντως. Όπως άλλωστε είχε προετοιμαστεί να απαντήσει
και σε ερωτήσεις για… Καραγκιόζηδες ­ αλλά δεν χρειάστηκε.

Το ότι ο Πρωθυπουργός επρόκειτο να ακολουθήσει «άλλο στυλ» γινόταν φανερό
αμέσως μόλις έμπαινες στην αίθουσα του Ζαππείου. Ένα μεγάλο ταμπλό, χρώματος
γαλάζιου, περιείχε, σε μια μάλλον «ξύλινη» γλώσσα, τα «12 οικονομικά οφέλη από
την υιοθέτηση του ευρώ» ­ πλαισιωμένα εκατέρωθεν από πίνακες και διαγράμματα
αμφίβολης εικαστικής αντίληψης. Παρ’ όλα αυτά, ο κ. Κ. Σημίτης υπερέβη εαυτόν
στην προσπάθειά του να μιλήσει απλά και κατανοητά. Απέφυγε τις προσφιλείς του
αναφορές σε αριθμούς ­ προτίμησε να μοιραστεί φάκελος με τα οικονομικά
στοιχεία ­ περιοριζόμενος να χρησιμοποιεί νούμερα μονάχα όταν ήταν αναγκαίο
για πολιτικούς λόγους (για παράδειγμα, επιτιθέμενος στις επιδόσεις της
κυβέρνησης της Ν.Δ.).

Η προσπάθεια αυτή του Πρωθυπουργού έφθασε μέχρι του σημείου να «εξοβελιστεί» η
αγαπημένη του λέξη ­ η… παγκοσμιοποίηση. Κυρίως, όμως, «προσγείωσε» τα οφέλη
από την ΟΝΕ σε απλά παραδείγματα: η μείωση των επιτοκίων μεταφράστηκε στη
δυνατότητα «να πάρουμε δάνειο για να αγοράσουμε σπίτι» και να μπορούν κάποια
χρήματα «να πάνε για την κοινωνική πολιτική και τις αμυντικές δαπάνες».

Κορυφαία στιγμή της… πρωθυπουργικής μετάφρασης της ΟΝΕ ήταν η επίδειξη μιας
ομολογίας του 1914, με την οποία η Ελλάδα συνήψε ένα δάνειο ­ το οποίο ακόμη
πληρώνουμε και θα πληρώνουμε μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2002! «Θέλουμε την
πολιτική των αλόγιστων παροχών, θέλουμε την πολιτική των ελλειμμάτων που
δεσμεύει ασφυκτικά όχι μόνο εμάς, δεσμεύει τα παιδιά μας, τα εγγόνια μας, τα
δισέγγονά μας;», αναρωτήθηκε ο Πρωθυπουργός ­ ο οποίος, όπως είπε γελώντας
αργότερα, πήρε την ομολογία από την Τράπεζα της Ελλάδας μαζί με ένα σημείωμα
να την… επιστρέψει μέχρι σήμερα το απόγευμα.

Μείωση των ελλειμμάτων σημαίνει περισσότερα χρήματα για κοινωνικές δαπάνες,
περισσότερες επενδύσεις σημαίνει περισσότερες δουλειές, εξήγησε ­ για πρώτη
φορά ίσως ο ίδιος ­ ο Κώστας Σημίτης. Παρ’ όλα αυτά, ο Πρωθυπουργός δεν απέστη
της συνηθισμένης στάσης του να μην κρύβει τα δύσκολα ­ το μπαράζ αναφορών στις
έως τώρα επιδόσεις της κοινωνικής πολιτικής και στις δυνατότητες που προσφέρει
η ΟΝΕ συνοδεύτηκε από την «ωμή» ομολογία ότι «δεν είναι πανάκεια το ευρώ» και
«θα υπάρξουν δυσκολίες». Επιπλέον ­ για λόγους επιτάσεως, προφανώς ­ τόνισε
τρεις φορές ότι «δεν μπορούμε να χάσουμε ούτε ένα μήνα, ούτε μια μέρα» στη
μάχη για την ΟΝΕ. Το… διπλό ταμπλό που επέλεξε για τη χθεσινή του παρουσία ο
Κώστας Σημίτης ­ απλός, αλλά και καθηγητής, δίνοντας έμφαση στα κοινωνικά,
αλλά και προειδοποιώντας για τα οικονομικά ­ χαρακτηρίστηκε από την άνεση του
Πρωθυπουργού και μια εικόνα αυτοπεποίθησης. Εξαίρεση αποτέλεσαν οι αναφορές
του στη Ν.Δ., όπου ­ όπως ακριβώς και στις εμφανίσεις του στη Βουλή ­
«ανέβασε» τους τόνους και χρησιμοποίησε σκληρές εκφράσεις. Οργισμένος
εμφανίσθηκε, όμως, και σε ένα ακόμη σημείο ­ σε ερώτηση που περιείχε την
αναφορά σε μυστικές δεσμεύσεις έναντι των εταίρων.

Για τους οπαδούς της… σημειολογίας, η αυτοπεποίθηση του Πρωθυπουργού φάνηκε
κι από το χιούμορ που επέδειξε χθες, αλλά κι από τα περισσότερα τού
συνηθισμένου χαμόγελα. «Ο Σημίτης ήταν και ΠΑΣΟΚ και… λάιτ», έλεγε
συνεργάτης του Πρωθυπουργού το απομεσήμερο.