ΤΡΙΤΗ ΑΠΟΨΗ Από μας εξαρτάται

Τι ακριβώς σημαίνουν για τη χώρα μας οι αποφάσεις του Συμβουλίου Κορυφής;
Συνιστούν ιστορική νίκη, όπως υποστηρίζει η κυβέρνηση, ή αντίθετα αποτελούν
εθνική ταπείνωση, όπως ισχυρίζεται η αντιπολίτευση;

Για να δώσουμε μια απάντηση στην εύλογη αυτή απορία των πολιτών, οι οποίοι
ακούνε όλα αυτά τα αντιφατικά σχόλια, είναι χρήσιμο να αρχίσουμε από την
επισήμανση αυτών που όντως συνετελέσθησαν στις Βρυξέλλες το κρίσιμο διήμερο
2-3 Μαΐου.

Το πρώτο λοιπόν που έγινε, είναι ότι η ευρωπαϊκή ενοποίηση είναι πλέον
γεγονός. Ελήφθη μια ιστορική απόφαση για τη δημιουργία μιας ζώνης 11 χωρών που
θα έχουν σε λίγους μήνες, δηλαδή από 1.1.1999, κοινό νόμισμα, το ευρώ, σε
λογιστική μεν μορφή αλλά και σε φυσική από 1.1.2002.

Είναι όντως μια πρωτόγνωρη εξέλιξη, αφού δημιουργήθηκε η πιο ισχυρή οικονομικά
και πληθυσμιακά ένωση κρατών, που με ενιαίο νόμισμα θα είναι ο δεύτερος και
ίσως πιο δυνατός πόλος από τη ζώνη του δολαρίου.

Από τις 15 χώρες, η Ελλάδα είναι η μόνη που παρ’ ότι το ήθελε (διότι ως
γνωστόν η Βρετανία, η Σουηδία και η Δανία δεν το επιθυμούσαν) έμεινε εκτός ΟΝΕ
στην παρούσα φάση, διότι η οικονομία της δεν εκπλήρωνε κανένα από τα πέντε
κριτήρια που έχει θέση ως προϋπόθεση η Συνθήκη του Μάαστριχτ. Βέβαια, η
κυβέρνηση Σημίτη που έχει θέσει ως βασικό άξονα της πολιτικής της την ένταξη
στην ΟΝΕ έχει συντάξει ένα αυστηρό οικονομικό πρόγραμμα σύγκλισης για την
εκτέλεση μάλιστα του οποίου έχει δεσμευθεί έναντι των Βρυξελλών, όταν οι
εταίροι μας συμφώνησαν στην ένταξη της δραχμής στον Μηχανισμό Συναλλαγματικών
Ισοτιμιών. Σύμφωνα με το πρόγραμμα αυτό (που περιλαμβάνει αποκρατικοποιήσεις
ΔΕΚΟ, πωλήσεις Τραπεζών, απελευθέρωση αγοράς εργασίας, νομοσχέδια για το
ασφαλιστικό κ.λπ.), η Ελλάδα θα καλύψει μέσα στο 1998 τα τέσσερα κριτήρια του
Μάαστριχτ (δημόσιο έλλειμμα, δημόσιο χρέος, επιτόκια και ένταξη στον Μηχανισμό
Συναλλαγματικών Ισοτιμιών) και το 1999 το πέμπτο κριτήριο του πληθωρισμού.
Έτσι, στο τέλος του 1999, η Ελλάδα θα είναι έτοιμη, θα υποβάλει την
υποψηφιότητά της, θα κριθεί την άνοιξη του 2000 από τους εταίρους της και
συνεπώς την 1.1.2001 θα είναι και τυπικά μέλος της ΟΝΕ, το 12ο μέλος!

Εάν σταματήσουμε για μια στιγμή σε αυτά και υποθέσουμε ότι δεν υπήρχε η δήλωση
του ECOFIN, που ενέκρινε και το Συμβούλιο Κορυφής, για τη σύγκλιση της
ελληνικής οικονομίας και την ένταξή της στην ΟΝΕ, ποια θα ήταν σήμερα η
κατάσταση στις αγορές; Ποιο θα ήταν το διεθνές αλλά και το εσωτερικό
περιβάλλον στο οποίο θα εκινείτο η ελληνική οικονομία μέχρι τέλους του 1999;
Ένα αβέβαιο και σκοτεινό περιβάλλον, αφού όλες οι αγορές χρήματος και
κεφαλαίων θα ήταν υποχρεωμένες να αντιμετωπίσουν μια πραγματικότητα που θα
συνίστατο στο ότι η Ελλάδα έμεινε εκτός της πιο ισχυρής οικονομικής ενώσεως
κρατών και υπάρχει μόνο η διαβεβαίωση της κυβερνήσεώς της ότι θα τα καταφέρει!
Μία διαβεβαίωση, η οποία έχει την αξία μιας μικρής χώρας που κρίθηκε μετεξεταστέα!

Σε περιόδους αβεβαιότητας κάθε οικονομία είναι εκτεθειμένη στις ισχυρές
πιέσεις που ασκούνται στο νόμισμά της. Η Ελλάδα λύγισε στις πιέσεις αυτές
εφέτος τον Μάρτιο και αναγκάσθηκε να υποτιμήσει τη δραχμή! Σε περιόδους
αβεβαιότητας τα κεφάλαια φεύγουν από τους ασθενείς κρίκους του διεθνούς
οικονομικού συστήματος και αυτό έχει επιπτώσεις στο ισοζύγιο πληρωμών, στον
πληθωρισμό, στο επίπεδο απασχόλησης και ανεργίας.

Η αβεβαιότητα αυτή, που αναπόφευκτα θα συνόδευε την Ελλάδα σε όλη αυτή τη
μεταβατική περίοδο, αίρεται τώρα με τη δήλωση του ECOFIN που εγκρίθηκε από το
Ευρωπαϊκό Συμβούλιο στις 2 Μαΐου και σύμφωνα με την οποία: «Το Συμβούλιο
σημειώνει την ουσιαστική πρόοδο που πέτυχε η Ελλάδα για την ικανοποίηση των
κριτηρίων σύγκλισης. Το Συμβούλιο εκφράζει την ικανοποίησή του για την
αποφασιστικότητα της ελληνικής κυβέρνησης να εφαρμόσει την πολιτική της για
δημοσιονομική εξυγίανση και διαρθρωτική προσαρμογή, προκειμένου η Ελλάδα να
συμμετάσχει στο τρίτο στάδιο της ΟΝΕ από 1ης Ιανουαρίου 2001. Τότε, η πρόοδος
της Ελλάδας θα κριθεί με τον ίδιο τρόπο που κρίθηκαν τα κράτη-μέλη που θα
συμμετάσχουν στην ΟΝΕ από 1ης Ιανουαρίου 1999».

Η δήλωση αυτή που με απλά λόγια σημαίνει ότι οι 11 χώρες, οι ιδρυτικές της
ΟΝΕ, και το πιστεύουν και το εγγυώνται ότι η Ελλάδα θα είναι το 12ο μέλος,
είναι πειστική για τις αγορές και επομένως η δραχμή είναι εξασφαλισμένη από
επιθέσεις. Συνεπώς, έστω και αν είναι υπερβολή τα περί εθνικής νίκης,
οπωσδήποτε είναι μία εξέλιξη πολύ σημαντική και επωφελής για τη χώρα μας.