ΡΙΠΕΣ Καραμανλής

ΜΕ τον θάνατο του Κωνσταντίνου Καραμανλή…
ΚΛΕΙΝΕΙ ένα μεγάλο και με δύο περιόδους κεφάλαιο της πολιτικής μας ιστορίας:
* Η ΠΡΩΤΗ είναι εκείνη που άνοιξε με την άνοδό του στην πρωθυπουργία…
ΚΑΙ τελείωσε με την αναχώρησή του από την Ελλάδα το 1963.
* Η ΔΕΥΤΕΡΗ είναι εκείνη που άρχισε με την επιστροφή του το 1974…
ΚΑΙ τελειώνει τώρα που σβήνει ο τελευταίος από τους δύο πρωταγωνιστές της.
ΚΑΙ αν κατά την πρώτη αποτέλεσε τον στόχο τόσων αμφισβητήσεων…
ΩΣΤΕ να καταστεί το επίκεντρο μιας πολιτικής οξύτητας που κορυφώθηκε
μετά τις εκλογές για τις οποίες «ΤΑ ΝΕΑ» είπαν τη γνώμη τους του 1961…
ΚΑΤΑ τη δεύτερη ταυτίστηκε με δύο ιστορικά επιτεύγματα…
ΤΑ οποία ούτε οι αντίπαλοί του της πρώτης περιόδου σήμερα αμφισβητούν:
* ΤΟ ένα ήταν όχι απλώς η επάνοδος στο δημοκρατικό πολίτευμα…
ΑΛΛΑ, με τη νομιμοποίηση του ΚΚΕ και την κατάργηση με δημοψήφισμα της
μοναρχίας, και…
ΤΟ κλείσιμο της μετεμφυλιακής εποχής.
* ΤΟ δεύτερο ήταν η ένταξη της Ελλάδας στην Ευρώπη, που υπήρξε έργο
δικό του…
ΚΑΙ που ουσιαστικά καθόρισε την πορεία της χώρας μας όχι μόνο για τα
χρόνια που πέρασαν αλλά και για τις δεκαετίες που έρχονται.
ΚΑΙ αν το έργο του πρόκειται συνολικά να κριθεί από την Ιστορία…
ΚΑΙ περισσότερο βεβαίως αντικειμενικά απ’ ό,τι είναι δυνατόν από τους
συγχρόνους του…
ΠΡΕΠΕΙ, τούτη την ώρα που αποχωρεί, να αναγνωρισθεί ο καθοριστικός
ρόλος του…
ΚΑΙ στην εδραίωση, στη δύσκολη περίοδο μετά τη δικτατορία, της
δημοκρατίας στη χώρα μας…
ΚΑΙ στον ευρωπαϊκό προσανατολισμό της.













