Τέλος το… τέλος Μαντέλη

«Δεν επιβάλλεται κανένα πρόσθετο τέλος, ούτε πρόσθετος φόρος γενικώς και
ειδικώς, ο οποίος να συνδέεται με τις αστικές συγκοινωνίες», τόνισε χτες ο
εκτελών χρέη κυβερνητικού εκπροσώπου κ. Γιάννης Νικολάου.

ΜΕ ΤΗ ΔΗΛΩΣΗ του αυτή, ο κ. Νικολάου «άδειασε» τον υπουργό Μεταφορών Αναστάσιο
Μαντέλη, που μια μέρα νωρίτερα, παρουσιάζοντας το νέο σχέδιο για την
αναδιάρθρωση των αστικών συγκοινωνιών της πρωτεύουσας, πρότεινε τη φορολόγηση
των Ι.Χ. (μέσα από τη θέσπιση αντικινήτρων για την κυκλοφορία τους) υπέρ των
αστικών συγκοινωνιών.

Ο γενικός γραμματέας Ενημέρωσης ξεκαθάρισε, χτες, ότι «δεν υπάρχει καμιά
πιθανότητα να επιβληθούν νέοι φόροι, ούτε μέσω της βενζίνης, ούτε ως πρόσθετα
τέλη». Και συμπλήρωσε: «Το κεφάλαιο “φορολογία” έχει κλείσει με τον φορολογικό νόμο».

Υπενθυμίζεται ότι ο υπουργός Μεταφορών είχε προτείνει προχτές τη δημιουργία
Ταμείου Αστικών Συγκοινωνιών, στο πλαίσιο της μείωσης του κόστους των αστικών συγκοινωνιών.

Αντίστοιχα ταμεία, όπως χαρακτηριστικά είχε αναφέρει ο κ. Μαντέλης, υπάρχουν
και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, των οποίων οι πόροι προέρχονται είτε από την
επιβολή τελών στα καύσιμα (Γερμανία), είτε από χρήματα της παράνομης
στάθμευσης ή ακόμα και από επιχειρήσεις με προσωπικό άνω των δέκα-δεκαπέντε
ατόμων (Γαλλία).

Ειδικά για το Ταμείο Αστικών Συγκοινωνιών της Αθήνας, ο κ. Μαντέλης ανέφερε
ότι βρίσκεται σε εξέλιξη μελέτη, προκειμένου να προσδιοριστεί ποιοι και με
ποιους τρόπους θα συνεισφέρουν σε αυτό.

ΓΙΑ ΤΟ Ι.Χ

Αυξημένο έως και 60% είναι πάντως το κόστος συντήρησης που πληρώνουν
οι Έλληνες ιδιοκτήτες Ι.Χ. αυτοκινήτων, συγκριτικά με εκείνους της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Χαρακτηριστικό είναι πως όσοι μετακινούνται μέσα στην Αθήνα με το αυτοκίνητό
τους πληρώνουν, σύμφωνα με τους υπολογισμούς των συγκοινωνιολόγων, για κάθε
χιλιόμετρο που διανύουν, περίπου 85 δραχμές! Ενώ η αντίστοιχη τιμή για τους
ιδιοκτήτες Ι.Χ. στις περισσότερες χώρες της Ε.Ε. είναι περίπου 50 δραχμές.

Όπως υποστηρίζουν οι ειδικοί, ένα νέο τέλος, όπως αυτό που πρότεινε ο κ.
Μαντέλης, δεν θα έλυνε το πρόβλημα. Η αντιμετώπισή του προϋποθέτει έναν
ευρύτερο σχεδιασμό ως προς την αξιοποίηση και αποδοτικότητα των αστικών συγκοινωνιών.

«Πριν απ’ όλα, πρέπει να εξασφαλιστεί ο στρατηγικός σχεδιασμός για τις αστικές
συγκοινωνίες, να εκλογικευθούν οι εργασιακές σχέσεις και να αυξηθεί η
ανταγωνιστικότητα», λέει ο αναπληρωτής καθηγητής στο Εθνικό Μετσόβιο
Πολυτεχνείο και συγκοινωνιολόγος Γιάννης Γκόλιας. «Μόνο όταν βάλουμε κάποιους
στόχους θα μπορούμε να μιλάμε για το πώς θα καλυφθούν τα ελλείμματα. Δεν
διαφωνώ με ένα τέτοιο μέτρο, αλλά όχι τώρα που δεν έχουν γίνει ακόμα
ουσιαστικά βήματα». Όπως λέει ο ίδιος, τα περίπου 750 καινούργια λεωφορεία που
έχουν παραγγελθεί θα μπαίνουν στην κυκλοφορία με αργούς ρυθμούς, με αποτέλεσμα
το πρόβλημα των αστικών συγκοινωνιών να συνεχίζεται μέχρι, τουλάχιστον, το 2000.

Από την πλευρά του, ο καθηγητής στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο Γιάννης
Φρατζεσκάκης θεωρεί «πως για μια πόλη σαν την Αθήνα, με τις ιδιαίτερες
κυκλοφοριακές συνθήκες που την χαρακτηρίζουν, η δημιουργία αξιόπιστου
συστήματος συγκοινωνιών, είναι μονόδρομος». Επισημαίνει, όμως, πως όσα χρήματα
και αν δοθούν για την ανανέωση των λεωφορείων και των τρόλεϊ, δεν θα φέρουν
από μόνα τους το επιθυμητό αποτέλεσμα.

«Το λεωφορείο δεν μπορεί να αποδώσει μόνο του. Χρειάζεται ένας γενικότερος
σχεδιασμός, όπως για παράδειγμα οι σωστοί λεωφορειόδρομοι, λειτουργικοί χώροι
μεταστάθμευσης, ή ακόμη και συστήματα ευνοϊκής σηματοδότησης προς τα μέσα
μαζικής μεταφοράς».

ΣΤΗΝ ΑΛΟΓΙΣΤΗ αύξηση της κυκλοφορίας οφείλεται η συνεχής μείωση της ταχύτητας
των αστικών συγκοινωνιών, σύμφωνα με τη μελέτη του Οργανισμού Αστικών
Συγκοινωνιών Αθηνών (ΟΑΣΑ), που δημοσιεύτηκε στην «Πράσινη Βίβλο των Αστικών
Συγκοινωνιών της Αθήνας».

Η αύξηση του «τράφικ» δημιουργεί προβλήματα στην ευελιξία των οχημάτων και
προκαλεί μείωση της ταχύτητας των αστικών συγκοινωνιών κατά 23%. Σύμφωνα με τα
στοιχεία του ΟΑΣΑ, η πτώση της ταχύτητας φτάνει στο 2% ετησίως. Είναι
χαρακτηριστικό, ότι κάθε χρόνο υπολογίζεται ότι διανύονται 30 εκατομμύρια
λιγότερα οχηματοχιλιόμετρα, απώλεια, δηλαδή, της τάξης των 16 δισ. ετησίως
λόγω της κυκλοφοριακής επιδείνωσης.

Τα νούμερα λένε ότι το μεταφορικό έργο των Ι.Χ. είναι εκατό φορές περίπου
μεγαλύτερο από το έργο των αστικών συγκοινωνιών. Όπως αναφέρει η «Πράσινη
Βίβλος», όμως, «δεδομένου ότι οι αστικές συγκοινωνίες ικανοποιούν το 31,5% των
επιθυμιών μετακίνησης στην πρωτεύουσα, ενώ τα ιδιωτικά μέσα το 44% περίπου,
προκύπτει ότι για κάθε ταξίδι (ή επιβάτη), για το ίδιο δηλαδή ουσιαστικά έργο,
τα ιδιωτικά μέσα απαιτούν την “κατανάλωση” 70 περίπου φορές περισσότερων
οχηματοχιλιομέτρων απ’ ό,τι τα μέσα μαζικής μεταφοράς».