ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ Δύο γαρδένιες για τον Κομπάι

Ιστορική συναυλία. Ο Ράι Κούντερ (δεξιά) με τον Ρουμπέν Γκονσάλες στο πιάνο και, πίσω του, τον Κομπάι Σεγκούντο

«Από το Άλτο Σέδρο ξεκινώ για Μαρκανέ/ φτάνω στο Κουέτο και φεύγω για το
Μαγιαρί/. Την αγάπη που σου έχω/ δεν μπορώ ν’ απαρνηθώ/ και τα σάλια που μου
τρέχουν/ δύσκολα τα σταματώ». Κομπάι Σεγκούντο, ο μέγας.

ΤΟ ΠΕΡΑΣΜΕΝΟ Σαββατοκύριακο, το Άμστερνταμ έζησε δύο ξεχωριστές νύχτες. Στη
σκηνή του θεάτρου Καρρέ, ο αμερικανός κιθαρίστας Ράι Κούντερ συναντούσε τα
μεγαλύτερα ονόματα της κουβανικής μουσικής. Τον Κομπάι Σεγκούντο, 91 ετών, που
ξεκίνησε τη δεκαετία του ’20 δουλεύοντας τη μέρα στα καπνοτόπια και τη νύχτα
στα μπαρ της Αβάνας. Τον 79χρονο πιανίστα Ρουμπέν Γκονσάλες, έναν από τους
εθνικούς θησαυρούς της χώρας του. Τους τραγουδιστές Πίο Λεΐβα και Ιμπραήμ
Φερέρ, 80 και 70 ετών αντιστοίχως. Κι όλοι μαζί ερμήνευσαν για πρώτη φορά
«ζωντανά» τα τραγούδια του δίσκου «Buena Vista Social Club», που ηχογραφήθηκε
το 1996 στην Αβάνα, έχει πουλήσει ως τώρα 500.000 αντίτυπα και πρόσφατα
κέρδισε βραβείο Γκράμυ. Χίλιοι οκτακόσιοι Ολλανδοί τους αποθέωναν. Και ο Βιμ
Βέντερς κινηματογραφούσε, αφού στην ιστορική αυτή συναυλία θα βασιστεί η νέα
του ταινία.

(«Δυο γαρδένιες για σένα/ Θέλω μ’ αυτές να σου πω: / Σ’ αγαπώ, σε λατρεύω, ζωή
μου/ Να τις προσέχεις/ γιατί είναι η δική σου καρδιά και η δική μου»).

Ο σούπερ-σταρ των συναυλιών ήταν βέβαια ο Κομπάι Σεγκούντο, πιο ζωντανός από
ποτέ, πιο κεφάτος από ποτέ, πιο κομψός από ποτέ. «Αυτός είναι Αμερικανός κι
εγώ Κουβανός, αλλά συνεννοούμαστε μια χαρά», φώναξε σε μια στιγμή δείχνοντας
τον Κούντερ. Ο καταπληκτικός αυτός άνθρωπος αποκαλύπτει το μυστικό του σε μια
συνομιλία του με την «Ελ Παΐς»: «Άρχισα να καπνίζω στα πέντε μου χρόνια, όταν
έστριβα πούρα για τη γιαγιά μου και πότε-πότε τραβούσα καμιά ρουφηξιά. Η πρώτη
μου εμπειρία με γυναίκα ήταν στα οκτώ μου. Είχα και έχω πολλές φίλες, η
τελευταία είναι 28 ετών, με γεμίζει απόλυτα και θέλω να αποκτήσω μαζί της το
έκτο μου παιδί. Πάντοτε όμως έκανα σαφές ένα πράγμα: η γυναίκα δεν είναι δική
μου, εκείνη ορίζει τον εαυτό της. Δεν είμαι ιδιοκτήτης καμιάς γυναίκας, δεν
τις έχω αγοράσει, είμαι μαζί τους όσο το επιθυμούν».

(«Τι σε νοιάζει αν σε αγάπησα/ αφού εσύ δεν μ’ αγαπάς πια; / Την αγάπη που
έχει περάσει/ δεν πρέπει να τη θυμόμαστε»).

Μια συμβουλή για τους νέους, κομπάδρε; «Να μελετούν, να ενδιαφέρονται για την κουλτούρα».

(«Ένας απαλός ψίθυρος/ διασχίζει τη σιωπή μιας γαλάζιας νύχτας/ Είναι δυο
ερωτευμένοι/ μαγεμένοι από τον έρωτά τους. / Και γελά η ζωή και λέει: Χα,
χα… / Και γελά το φεγγάρι και λέει: Μμμ, μμμ…»).

Τι θα διαλέγατε: να παίξετε μπροστά στον Κάστρο, να εισπράξετε ένα μεγάλο ποσό
χρημάτων ή να δειπνήσετε μ’ ένα μοντέλο; «Το τρίτο, φυσικά». Κι ο Φιντέλ;
Κάνει καλό στην Κούβα ο Φιντέλ; «Ναι. Οι Κουβανοί είναι καλά. Έχουν φύγει ένα
εκατομμύριο Κουβανοί, αλλά έχουν μείνει άλλα 10 εκατομμύρια…».