Φταίει τ’ αφεντικό

Κι όμως. Τα πίτμπουλ, λένε οι ειδικοί, δεν είναι από μόνα τους επιθετικά σκυλιά. Την ευθύνη φέρουν εκείνοι που τα «εκπαιδεύουν»

Η πιο παρεξηγημένη, ίσως, ράτσα σκυλιών, τα πίτμπουλ, βρίσκεται στο μάτι
του κυκλώνα ακόμη μια φορά. Τόσο στην Ουάσιγκτον όσο και στην Ιταλία
αποφάσισαν σχεδόν ταυτόχρονα τη λήψη μέτρων που αποσκοπούν στην εξαφάνισή
τους. Καθώς έκριναν ότι η συμπεριφορά τους είναι ιδιαίτερα επιθετική και
συνεπώς επικίνδυνη για την ασφάλεια των ανθρώπων.

ΕΤΣΙ λοιπόν, σε ό,τι αφορά την αμερικανική πρωτεύουσα, οι αρχές της πόλης
ανακοίνωσαν πως η αστυνομία, σε συνεργασία με μέλη οργανώσεων για την
προστασία των ζώων, θα «οργώσει» όλα τα σπίτια των κατοίκων που τους
ενοικιάζει ο δήμος και όπου συναντούν πίτμπουλ θα το παίρνουν από τους
ιδιοκτήτες του. Κι αν κάποιος από αυτούς αρνηθεί να συμμορφωθεί με τις
υποδείξεις, τότε θα του κάνουν έξωση.

Από την άλλη πλευρά, στην Ιταλία, όπου ο αριθμός των σκυλιών αυτών
υπολογίζεται στις 10.000, ένα νέο νομοθετικό διάταγμα, που θα ισχύσει σύντομα,
θα απαγορεύσει στο εξής την εισαγωγή και πώλησή των πίτμπουλ. Όσο για τη
«μέριμνα» που θα ακολουθηθεί για τα ήδη υπάρχοντα, δεν είναι άλλη από τη
στείρωσή τους, ώστε να σταματήσει η εκεί αναπαραγωγή τους. Και ενώ όλα αυτά
συμβαίνουν αλλού, στην Ελλάδα το μεγαλύτερο ποσοστό των πίτμπουλ ­ που
υπολογίζεται ότι ξεπερνούν τα 2.000 ­ είναι σε «σπίτια οικογενειών, όπου δεν
δημιουργούν το παραμικρό πρόβλημα».

Ο κ. Νίκος Φερεγκίδης, από το Ελληνικό Κέντρο Εκπαίδευσης Σκύλων, λέει στα
«ΝΕΑ» ότι «η επιθετική συμπεριφορά που εμφανίζει το συγκεκριμένο σκυλί δεν
είναι έμφυτη, αλλά αποτέλεσμα του τρόπου με τον οποίο το μεγαλώνει ο κάτοχός
του». Ο ίδιος προσθέτει ότι «ακόμη και να πάρουμε δύο κουτάβια “κανίς” και τα
εκπαιδεύσουμε να παλεύει το ένα με το άλλο, τότε, ύστερα από ένα εύλογο
χρονικό διάστημα η συμπεριφορά τους θα είναι αντίστοιχη με αυτή που
καταλογίζεται στα πίτμπουλ».