Ανισότητες στις εξετάσεις

Ο ΤΡΟΠΟΣ με τον οποίο έχουν οριστεί οι εξετάσεις των εκπαιδευτικών για
πρόσληψη στο Δημόσιο προκαλεί ανισότητες, σημειώνει η αναπληρώτρια καθηγήτρια
κ. Ευαγγελία Γεωργούλα, από τη Φιλιππιάδα, που παρατηρεί απευθυνόμενη στον
υπουργό Παιδείας:

«Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα, θα δοθεί περισσότερη βαρύτητα στο μάθημα της
κύριας ειδικότητάς μας. Εμένα, λοιπόν, κ. Αρσένη θα με εξετάσετε κυρίως στη
Γεωλογία και θα πρέπει ύστερα από 14 χρόνια να ξέρω όσα έμαθα τότε στο
Πανεπιστήμιο και δεν ξαναχρησιμοποίησα, αφού η Γεωλογία διδάσκεται μόνο μία
ώρα την εβδομάδα στην Α’ Λυκείου. Ενώ λοιπόν για 8 χρόνια δίδασκα Φυσική και
Χημεία, τώρα θα πρέπει να κατεβάσω τα σκονισμένα βιβλία του Πανεπιστημίου και
να διαβάσω Γεωλογία.

Και ναι μεν θα ξέρω να κάνω ένα πλάνο του μαθήματος και να αναπτύξω το θέμα,
μια και διδάσκω τόσα χρόνια, αλλά πρέπει και να ξέρω το θέμα, δηλαδή να
διαβάσω όλη αυτή την τεράστια ύλη που καθορίσατε.

Όσον αφορά στο δεύτερο σκέλος της εξέτασης, που θα αναφέρεται στην
αντιμετώπιση προβλημάτων στο σχολείο, διαδικαστικών θεμάτων, ποινών κ.λπ., δεν
μπορώ να ξέρω τα διαδικαστικά του Λυκείου ύστερα από 7 χρόνια στο Γυμνάσιο.

Πέραν όλων αυτών, νομίζω ότι ένας διαγωνισμός για να “στέκει” συνταγματικά,
πρέπει να δίνει ίσες ευκαιρίες στους διαγωνιζόμενους. Ο δικός σας δεν δίνει.
Ήδη, απ’ όσα έγραψα, προκύπτουν κάποιες ανισότητες. Υπάρχουν και άλλες: 1) Οι
νέοι που αποφοίτησαν πρόσφατα έχουν και πρόσφατα αυτά που διδάχθηκαν στο
Πανεπιστήμιο. Έχουν κάνει και διδακτική, που εμείς την μάθαμε μόνοι μας. 2)
Όσοι δουλεύουν αναπληρωτές και έχουν προετοιμασία κάθε μέρα για την επομένη
στο σχολείο (παράδοση, προετοιμασία πειραμάτων, τεστ, διαγωνίσματα,
βαθμολογία) έχουν τον ίδιο χρόνο μ’ εκείνους που δεν δουλεύουν; Μας λέτε
έμμεσα να παρατηρήσουμε τους μαθητές μας για δύο μήνες και να… στρωθούμε στο
διάβασμα; γ) Όσοι έχουν αποφοιτήσει εδώ και 15 χρόνια έχουν οι περισσότεροι
οικογένειες, άρα λιγότερο ελεύθερο χρόνο. Ή μήπως να παρατήσουμε και τα παιδιά
μας για δύο μήνες; Φυσικά, πέρα απ’ όλα τα επιμέρους προβλήματα, η μεγαλύτερη
αδικία σ’ αυτές τις εξετάσεις είναι το ότι, ακόμα κι αν θυσιάσει κάποιος πολλά
για να αφοσιωθεί στο διάβασμα, η επιτυχία στο διαγωνισμό δεν σημαίνει και διορισμό.

Αν δεν απορροφηθεί μέσα σε δύο χρόνια, θα χρειαστεί να υποστεί ξανά αυτό το
μαρτύριο και να ξαναδώσει εξετάσεις. Ανατριχιαστικό!

Και κάποιες τελευταίες διευκρινίσεις, κ. υπουργέ: Ισχύει το ότι μόνο τρεις
φορές συνολικά έχουμε δικαίωμα να πάρουμε μέρος στις εξετάσεις; Ισχύει το ότι
αναπληρωτές θα παίρνετε μόνον απ’ αυτούς που πήραν μέρος στο διαγωνισμό;».