Οι πέντε στόχοι του Απόστολου Κακλαμάνη

Αρνείται την ιδιότητα «του γκρινιάρη και ιδιόρρυθμου προέδρου της Βουλής», ο
κ. Απόστολος Κακλαμάνης, ο οποίος ζήτησε προχθές από την κυβέρνηση «να
μαζέψουν τον Αμερικανό πρέσβη κ. Μπερνς».

Και όποτε του λένε ότι «τα παραλέει» ή ότι «φωνάζει πολύ», σημειώνει πως «ως
πρόεδρος αισθάνεται βαρύ το καθήκον απέναντι στον ελληνικό λαό και το κόμμα
του που τον ανέδειξε σ’ αυτό το υψηλό αξίωμα».

Χθες, μία μέρα μετά το επεισόδιο στη Βουλή με τον υπουργό αναπληρωτή
Εξωτερικών, όταν τον ρώτησαν «αν επιμένει στη θέση του πως ο Αμερικανός
πρέσβης συμπεριφέρεται ως ανθύπατος», ο κ. Κακλαμάνης, χωρίς καμία
καθυστέρηση, απάντησε: «Λέτε να αλλάζω εύκολα απόψεις;».

Γιατί, ωστόσο, έχει ανεβάσει τους τόνους, τα τελευταία χρόνια, πότε με αιχμή
τους «επιχειρηματίες – ιδιοκτήτες των ΜΜΕ», πότε με «τη διαφάνεια στην
πολιτική ζωή του τόπου» και πότε με τα εθνικά θέματα;

Τι ήταν αυτό που τον οδήγησε να απευθυνθεί με αυστηρό ύφος προς την κυβέρνηση,
την οποία εκπροσωπούσε εκείνη την ώρα στη Βουλή ο υπουργός αναπληρωτής
Εξωτερικών, Γιώργος Παπανδρέου;

«ΠΕΙΣΜΑΤΑΡΗΣ»

Οι φίλοι του Απόστολου Κακλαμάνη που τον γνωρίζουν από τα παλιά, «από τότε που
ήταν το ίδιο μαχητικός», από τότε που ήταν πρόεδρος της Νεολαίας του Κέντρου
(της ΟΝΕΚ), λένε πως είναι «πεισματάρης». Και ότι «σε θέματα αρχών που θέτει
δεν κάνει πίσω, έστω κι αν κάποιοι νομίζουν ότι υποχώρησε κάπου».

Παλιός συναγωνιστής του που ρωτήθηκε «αν ο Απόστολος Κακλαμάνης τα ‘βαλε με
τον Μπερνς και παλιότερα με τους εκδότες σε μια στρατηγική μιας ιδιότυπης
“διαπραγμάτευσης” για να φτάσει έως την Προεδρία της Δημοκρατίας», σχολίασε:
«Δεν τον ξέρεις καλά τον Αποστόλη. Φυσικό είναι κάθε πολιτικός να έχει
φιλοδοξίες. Και δεν ξέρω γιατί να μην έχει και ο Κακλαμάνης. Αλλά ο Αποστόλης
είναι αγωνιστής. Είναι λιτοδίαιτος. Και όταν πιστεύει μία ιδέα την
υπερασπίζεται, μην το υποτιμάς αυτό».

Πάντως, ο πρόεδρος της Βουλής δείχνει τα τελευταία χρόνια ­ με τις παρεμβάσεις
του στο Κοινοβούλιο, τις δημόσιες ομιλίες του και τις τοποθετήσεις του στα
κομματικά όργανα ­ να έχει θέσει πέντε στόχους:

ΤΑ ΜΜΕ

1 Να πείσει τον πολιτικό κόσμο ότι «πρέπει να μπει ένας έλεγχος στα ΜΜΕ και
κυρίως στις δραστηριότητες εκείνων των επιχειρηματιών, οι οποίοι έχουν στην
κατοχή τους ραδιοτηλεοπτικούς σταθμούς».

Ο κ. Κακλαμάνης για το θέμα αυτό έχει κατηγορήσει εκδότες ότι «στοχεύουν προς
ίδιον οικονομικό όφελος και γι’ αυτό θέλουν δέσμιό τους τον πολιτικό κόσμο».

ΟΙ ΕΞΩΤΕΡΙΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ

2 Να «περάσει» στον ελληνικό λαό την άποψη πως θα πρέπει «η χώρα να είναι
αξιοπρεπής στις εξωτερικές της σχέσεις. Ότι «δεν θα δέχεται ταπεινωτικές
αποφάσεις ξένων ή τις παρεμβάσεις τους στην πολιτική ζωή του τόπου».

Στη λογική αυτή ­ λένε φίλοι του ­ εντάσσεται και η τελευταία τοποθέτησή του
στη Βουλή. Για τον κ. Κακλαμάνη «το θέμα δεν είναι οι σχέσεις με τον κ.
Μπερνς, που μπορεί να είναι άριστες ­ σε προσωπικό επίπεδο ­ αλλά ότι ένας
πρέσβης δεν επιτρέπεται να πηγαινοέρχεται στη χώρα, χωρίς άδεια».

ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ

3 Να προωθήσει διαδικασίες που «θα βοηθούν στη διαφάνεια της πολιτικής ζωής
της χώρας, είτε αυτό αφορά σε έξοδα των κομμάτων, είτε αφορά σε προεκλογικά
έξοδα υποψηφίων βουλευτών».

ΝΕΟΛΑΙΑ

4 Να προωθεί αποφάσεις που «θα δίνουν διεξόδους και οράματα στη νεολαία». Στα
πλαίσια αυτά ο κ. Κακλαμάνης «άνοιξε» και τη Βουλή και με τη Βουλή των Εφήβων
και με τις εκθέσεις για τους νέους ανθρώπους και τους μαθητές.

Η ΤΟΥΡΚΙΑ

5 Να προβάλλει «χωρίς εξαλλοσύνες», όπως χαρακτηριστικά λέει σε συνεργάτες
του, «τις θέσεις της Ελλάδας σε σχέση με τις επιδιώξεις και τις κατακτητικές
βλέψεις της Τουρκίας».

Το επεισόδιο με τον κ. Παπανδρέου μπορεί να έληξε. Άλλωστε, στο γραφείο του
στη Βουλή, δόθηκαν αμοιβαίες εξηγήσεις. Ωστόσο, ο ίδιος ο κ. Κακλαμάνης δεν
φαίνεται διατεθειμένος να υποστείλει καμία σημαία. Όσοι τον ξέρουν από τότε
που πρωτόγινε υπουργός, το 1981, λένε πως αν ξανασυζητηθεί θέμα με τον κ.
Μπερνς στη Βουλή, θα παρέμβει και πάλι. «Έχει ιστορική μνήμη ο Απόστολος»,
έλεγε χθες παλιός συναγωνιστής του. «Μα πάνω απ’ όλα έχει πείσμα».