Δεν με φοβίζουν τα όπλα

Η Μαρία Σιδηροπούλου γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη, είναι 25 χρόνων και είναι η
πρώτη Ελληνίδα αστυνομικός που μετέχει στη διεθνή ειρηνευτική δύναμη στη
Βοσνία – Ερζεγοβίνη. Η μοναδική γυναίκα που λαμβάνει μέρος σε παρόμοια
αποστολή από όλες όσες έχουν γίνει από τον Στρατό και τα Σώματα Ασφαλείας της
χώρας μας.

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ.

Γραφείο Βόρειας Ελλάδας

Μαρία Σιδηροπούλου. Πήρα μια απόφαση με την καρδιά μου και είναι μεγάλη τιμή που με συμπεριέλαβαν στην αποστολή

ΑΠΟ τις 7 Νοεμβρίου του 1997 η Μαρία Σιδηροπούλου βρίσκεται στην «πόλη –
βιτρίνα» για την επιτυχία του ειρηνευτικού σχεδίου των Ηνωμένων Εθνών στην
πρώην Γιουγκοσλαβία, στο Μαρκόνιτσγκραντ, εκεί όπου δοκιμάζεται η συμβίωση
Μουσουλμάνων και Σέρβων. Η θητεία της ολοκληρώνεται στις 7 Νοεμβρίου του 1998.

«Είδα ότι ήταν μια ευκαιρία να συμμετάσχω σε μια διεθνή αποστολή, να ζήσω από
κοντά τον τρόπο εργασίας της και να επισκεφθώ ένα πολύ “ευαίσθητο” κομμάτι της
Ευρώπης και των Βαλκανίων. Ήταν μια απόφαση που βγήκε από το μυαλό και την
καρδιά. Και, ίσως, να μην το πιστέψετε, αλλά δεν φοβήθηκα όταν πήρα την
απόφασή μου. Έχω φοβηθεί και ξέρω τι είναι ο φόβος. Είναι μεγάλη τιμή που
τελικά αποφάσισαν να με αφήσουν να συμμετάσχω στην ελληνική αστυνομική
αποστολή στη Βοσνία – Ερζεγοβίνη. Υπηρετώ επτά χρόνια στην ΕΛ.ΑΣ. και ξέρω την
προκατάληψη που υπάρχει εις βάρος των γυναικών σε πολλά θέματα».

Σίγουρη για τα λεγόμενά της η Μαρία Σιδηροπούλου τονίζει ότι δεν μετανιώνει
για την απόφασή της, ζει τις εμπειρίες που της προσφέρει ο ρόλος της στη
διεθνή αποστολή, ενώ χαίρεται για την άψογη συνεργασία της με τους Έλληνες και
ξένους συναδέλφους της.

Μετά από πέντε περίπου μήνες η Μαρία Σιδηροπούλου βρέθηκε στην αγαπημένη της
Θεσσαλονίκη με ολιγοήμερη άδεια και μίλησε στα «ΝΕΑ» για την απόφαση και τις
εμπειρίες της.

­ Δεν υπήρξαν αντιδράσεις από την οικογένειά της και από τους προϊσταμένους
και συναδέλφους της για την απόφαση που πήρε;

«Στους γονείς μου εξήγησα ότι είναι κάτι που πραγματικά θέλω να κάνω. Θα μου
επιτρέψετε να μη σχολιάσω τις αντιδράσεις των συναδέλφων μου. Θέλω μόνο να
ευχαριστήσω αυτούς που πίστεψαν σε μένα και με άφησαν να πάρω μέρος στην αποστολή».

Στις 7 Νοεμβρίου η Μαρία Σιδηροπούλου με άλλους εννέα Έλληνες αστυνομικούς
πήγαν στον πρώτο σταθμό της διεθνούς αποστολής τους στο Σαράγεβο. Για τρεις
εβδομάδες εκπαιδεύθηκαν στη Μονάδα Εκπαίδευσης της Διεθνούς Αστυνομικής
Ειρηνευτικής Δύναμης.

Στη συνέχεια έδωσαν εξετάσεις στην αγγλική γλώσσα, την οδήγηση, την ιστορία
της Γιουγκοσλαβίας, στο τι θεωρείται παράβαση και παραβίαση των ανθρωπίνων
δικαιωμάτων με βάση τα διεθνή δεδομένα. Ενημερώθηκαν ακόμη σε σεμινάρια για τα
δεκάδες χιλιάδες ναρκοπέδια που άφησε ο πόλεμος.

«Στην πόλη όπου πήρα μετάθεση μετά την εκπαίδευση υπηρετούν 25 αστυνομικοί της
Διεθνούς Δύμανης από την Ελλάδα, την Πορτογαλία, την Αμερική, τη Γερμανία, την
Αργεντινή, τη Χιλή, την Ισπανία, τη Νορβηγία και την Ινδία. Στόχος της
αποστολής μας είναι η προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων όλων των εθνικών
ομάδων, η συμβολή στη μεταπολεμική ανοικοδόμηση και η εξασφάλιση των όρων για
την επάνοδο στη συμβίωση Κροατών, Μουσουλμάνων και Σέρβων».

Τέσσερις μήνες μετά την παραμονή της στο Μαρκόνιτσγκραντ, η Μαρία Σιδηροπούλου
βρίσκεται σε σημαντικό πόστο της Διεθνούς Αστυνομικής Δύναμης στην περιοχή.
Τρίτη σε ιεραρχία, κατέχει τη θέση της Operation Officer και σε συνεργασία με
τους προϊσταμένους της προγραμματίζει τις καθημερινές περιπολίες της Διεθνούς
Αστυνομικής Δύναμης, αλλά και τις επαφές με την τοπική αστυνομία.

«Παρακολουθούμε τον τρόπο με τον οποίο εργάζεται η τοπική αστυνομία και
δίνουμε όταν χρειασθεί τις συμβουλές μας. Με τα έξι τζιπ 4Χ4 του ΟΗΕ
πραγματοποιούνται περιπολίες σε 24ωρη βάση στην ευρύτερη περιοχή και ιδιαίτερα
στα ευαίσθητα σημεία, όπως στο κοντινό χωριό, όπου εγκαταστάθηκαν Μουσουλμάνοι
στο πλαίσιο ενός πιλοτικού προγράμματος.

Στην πόλη Μαρκόνιτσγκραντ οι περισσότεροι κάτοικοι είναι Σέρβοι, ενώ ο αρχηγός
της τοπικής αστυνομίας είναι ο πρώτος στην ιεραρχία μετά τον υπουργό
Εσωτερικών της τοπικής Σερβικής Δημοκρατίας. Η συνεργασία σε όλα τα επίπεδα
είναι άψογη».

Η Μαρία Σιδηροπούλου θυμάται με συγκίνηση τα περασμένα Χριστούγεννα, όταν με
συναδέλφους της πρόσφεραν ρούχα και τρόφιμα στα 20 παιδιά ενός δημοτικού
σχολείου σε ορεινό χωριό της περιοχής. Το χιόνι που είδε τότε δεν το έχει
ξαναδεί, αλλά και η άνοιξη είναι πολύ γλυκιά στο Μαρκόνιτσγκραντ, που
παλαιότερα ήταν από τα καλύτερα χειμερινά θέρετρα της Γιουγκοσλαβίας.

«Θα είναι πολύ σημαντικό αυτή η αρχή που έγινε με εμένα να έχει και συνέχεια.
Πιστεύω ειλικρινά ότι η Ελληνίδα αστυνομικός, που προσφέρει στην ελληνική
κοινωνία, έχει και την ικανότητα και τα προσόντα να ακολουθήσει μια πολύ καλή
επαγγελματική σταδιοδρομία σε διεθνείς αποστολές, όπως και οι ξένες συνάδελφοί της».

Από τα επτά χρόνια της θητείας της στην ΕΛ.ΑΣ., τα τριάμιση η Μαρία
Σιδηροπούλου τα πέρασε στον… δρόμο. Αστυνομικό Τμήμα, Τροχαία, Τμήμα
Ασφαλείας, Αερολιμένας. Στη συνέχεια έκανε για τρία περίπου χρόνια στο γραφείο
Δημοσίων Σχέσεων της Γενικής Αστυνομικής Διεύθυνσης Θεσσαλονίκης, αντιμέτωπη
με… τους δημοσιογράφους. «Έχω διαβάσει κάπου να μη φοβάσαι τα όπλα αλλά
αυτούς που παίζουν επικίνδυνα με την πένα», λέει χαμογελώντας όταν τη ρωτάμε
για τις σχέσεις της μαζί τους, προσθέτοντας, ωστόσο, αμέσως ότι τα πήγε πολύ
καλά με όλους τους εκπροσώπους των ΜΜΕ της Θεσσαλονίκης σε όλη τη διάρκεια της
θητείας της.