ΑΚΗΣ ΤΣΟΧΑΤΖΟΠΟΥΛΟΣ Ερωτήματα από τη χρονική στιγμή της υποτίμησης

Αλλαγή της οικονομικής πολιτικής τώρα, με έμφαση στην αναπτυξιακή της
διάσταση, θεωρεί ως αναγκαίο συμπλήρωμα της επιλογής για την ένταξη της
δραχμής στον Μηχανισμό Συναλλαγματικών Ισοτιμιών και της υποτίμησης ο κ. Άκης
Τσοχατζόπουλος. Με τη συνέντευξή του στα «ΝΕΑ», ο υπουργός Άμυνας ανοίγει τα
χαρτιά του για τις τελευταίες οικονομικές εξελίξεις μετά την εγκατάλειψη της
πολιτικής της «σκληρής δραχμής» και αφήνει σαφώς να φανούν οι επιφυλάξεις που
έχει για ορισμένους, τουλάχιστον, χειρισμούς της κυβέρνησης στην υπόθεση της
υποτίμησης. Για τον κ. Τσοχατζόπουλο, που δεν διαφωνεί με τη γενικότερη
στρατηγική της κυβέρνησης, αυτό που έχει σημασία, όπως λέει, είναι να καταστεί
σαφές ότι η κίνηση για τη «προσαρμογή» δεν είναι μεμονωμένη. Και επισημαίνει,
εν όψει της Συνόδου του Μαΐου, ότι η επιλογή «θα δικαιωθεί» στο μέτρο που
«ξεκαθαριστεί από τώρα» πως η Ελλάδα, αν συνεχίσει μ’ αυτά που έχει πετύχει
μέχρι σήμερα, θα μπει αυτόματα και χωρίς επιπρόσθετα μέτρα στο ευρώ, το 2001.
Σ’ εκείνο πάντως που δίνει ιδιαίτερο βάρος ο υπουργός Άμνυνας, είναι η
οικονομική πολιτική που πρέπει να ακολουθηθεί από ‘δώ και πέρα, με έμφαση,
όπως επισημαίνει, στο αναπτυξιακό σκέλος. Ιδιαίτερα για να καλυφθεί στο
ελάχιστο δυνατό, όπως λέει, το κόστος που υπήρξε σε μισθωτούς και εργαζομένους
από τις «παρενέργειες». Ο ίδιος, όπως αφήνει σαφώς να εννοηθεί, είχε θέσει
θέμα προσαρμογής της δραχμής από τον Οκτώβριο, μέσω «μιας μακράς διάρκειας
μεγαλύτερης διολίσθησης», με την οποία, όπως λέει, «θα είχαμε τα ίδια
αποτελέσματα χωρίς όμως το κόστος της υποτίμησης».

ΕΥΘΥΣ εξαρχής, ο κ. Άκης Τσοχατζόπουλος παραδέχεται ότι η υποτίμηση
«δημιουργεί συγκεκριμένη επιβάρυνση για όλους τους Έλληνες. Δεν νομίζω ότι
υπάρχει αμφιβολία επ’ αυτού. Εκείνο, όμως, που έχει σημασία και πρέπει να
εξετασθεί», συμπληρώνει, «είναι η εφαρμοσθείσα υποτίμηση με τι συνδυάζεται».

Για τον κ. Τσοχατζόπουλο η υποτίμηση «ήταν το τίμημα που πληρώθηκε» για την
προσαρμογή της «σκληρής» δραχμής «στην απαίτηση των ευρωπαϊκών αγορών», για να
μπει το ελληνικό νόμισμα στον μηχανισμό ισοτιμιών, έτσι ώστε να διασφαλιστεί η
ένταξη στο ευρώ, το 2001.

Οι επιφυλάξεις του κ. Τσοχατζόπουλου για τους χειρισμούς είναι πάντως εμφανείς
στη συνέχεια, ενώ θέτει και θέμα αξιοπιστίας της κυβέρνησης: «Αναμφισβήτητα,
δημιούργησε ερωτηματικά η χρονική στιγμή της απόφασης. Το γεγονός ότι
στηρίχτηκε τους τελευταίους 3-4 μήνες η “σκληρή δραχμή”, με υψηλό επιτόκιο και
υψηλό κόστος και την παραμονή, σχεδόν, συνομολογήσαμε δάνειο στο εξωτερικό με
μεγάλη πρόσθετη επιβάρυνση του δημόσιου χρέους, δεν υπήρξαν αξιόπιστες και
συμβατές συμπεριφορές με την επιλογή της ένταξης στο σύστημα ισοτιμιών την 14η Μαρτίου.

Αυτό είχε ως συνέπεια ­ παρά τις θετικές αντιδράσεις των ευρωπαϊκών
οικονομικών οργανισμών, κάτι που άλλωστε επιβεβαιώθηκε σχεδόν άμεσα και από
την ελληνική αγορά αλλά και το Χρηματιστήριο ­ να διαμορφωθεί κλίμα ανησυχίας
και αβεβαιότητας στους πολίτες για τους όρους της οικονομικής μας πορείας μελλοντικά».

ΕΡ.: Διαμορφώθηκε, όμως, και ένα αρνητικό κλίμα για την
αξιοπιστία της κυβέρνησης…

ΑΠ.: Υπάρχει ένας αντίλογος εδώ. Η ελληνική οικονομία χρειαζόταν ένα χρόνο
προσαρμογής, για να πάρει την οποιαδήποτε απόφαση. Δεν μπορούσε ούτε εν θερμώ
ούτε με βάση τις πρώτες διεθνείς αντιδράσεις να κινηθεί προς μία νέα
κατεύθυνση. Υπήρχε, βεβαίως, και θέμα συνεννόησης με τους άλλους εταίρους.
Όπως επίσης και ότι έπρεπε να φθάσουμε, ώστε να φανεί ότι η οικονομική
πολιτική οδήγησε σε 4% και πληθωρισμό και ετήσιο έλλειμμα. Δεν θέλω, όμως, μ’
αυτά να δώσω την εντύπωση ότι αγνοώ την κριτική που αντιμετωπίσαμε. Γιατί στον
προϋπολογισμό, π.χ. τον Δεκέμβριο, υποστηρίζαμε ότι η πολιτική της «σκληρής
δραχμής» θα μας οδηγήσει το ’99 στην ένταξη στο ευρώ. Αυτό, βέβαια, εξηγείται.
Πρέπει να το εξηγήσουμε στον λαό (..).

ΕΡ.: Μιλήσατε για θετικές αντιδράσεις της αγοράς και του
Χρηματιστηρίου. Υπάρχουν όμως και οι μισθωτοί, οι συνταξιούχοι…

ΑΠ.: Βεβαίως, υπάρχει και η μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών. Που αυτή τη στιγμή,
είτε μας αρέσει είτε όχι, με ανάμεικτα αισθήματα αντιμετωπίζουν αυτή την
πορεία. Διαβλέπουν απ’ την μια πλευρά ότι ανοίγει μια προοπτική ενδυνάμωσης
της οικονομίας. Απ’ την άλλη, όμως, έχουν και βαθύτατους προβληματισμούς, που
αφορούν τη δική τους ατομική τύχη, πορεία και προοπτική.

ΤΑ ΟΦΕΛΗ

Τα οφέλη που βλέπει ο υπουργός Άμυνας για την οικονομία από την ένταξη στο
ευρώ, είναι «ιδιαίτερα σημαντικά», όπως λέει. «Θυμάμαι, πως σχετική μελέτη
είχε προβλέψει ότι η ένταξη της ελληνικής οικονομίας στο ευρώ σημαίνει μια
βελτίωση της ανταγωνιστικότητάς της γύρω στο 13%. Όμως, εδώ, θα πρέπει να
πούμε με κάθε ειλικρίνεια ότι τα οφέλη αυτά, τα πρώτα χρόνια, θα είναι
αποκλειστικά για τον χώρο του κεφαλαίου: για τις τράπεζες, τα οικονομικά
κέντρα εξουσίας. Ενώ, αντίθετα, θα αργήσουν για τους εργαζόμενους και τους
μισθωτούς να υπάρξουν άμεσα και ορατά οφέλη».

ΕΡ.: Όχι μόνο θα αργήσουν, αλλά τα στρώματα αυτά εκτιμάται ότι θα
έχουν και τις μεγαλύτερες συνέπειες απ’ την υποτίμηση.

ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΩΡΑ

ΑΠ.: Υπάρχει κόστος προσαρμογής. Αυτό θα πληρωθεί απ’ όλους και κύρια απ’ τους
μισθωτούς. Δηλαδή, από εκείνους που δεν έχουν τη δυνατότητα να μετακυλίσουν το
κόστος σε προϊόντα και υπηρεσίες. Συνεπώς, πρέπει να κατανοήσουμε και την
απαίτηση όλων των κοινωνικών στρωμάτων να προβλεφθούν, στο πλαίσιο της
οικονομικής πολιτικής, που πρέπει τώρα να ακολουθήσουμε, διαδικασίες, μέτρα,
ρυθμίσεις και πρωτοβουλίες, που θα διασφαλίσουν μία μίνιμουμ κάλυψη, του
κόστους που επιβαρύνονται. Αυτό δεν μπορεί να γίνει με μηχανικές διαδικασίες
εξασφάλισης κάποιας αποζημίωσης. Μόνον ένας τρόπος υπάρχει:

Να ασκηθεί μια οικονομική πολιτική, που θα θέσει ως προτεραιότητα νέα
αναπτυξιακή πορεία, με τολμηρές πρωτοβουλίες, κινητοποιήσεις των παραγωγικών
δυνάμεων που θα οδηγήσουν και σε αύξηση του ΑΕΠ, δηλαδή αύξηση του πλούτου.

«ΤΡΟΧΟΠΕΔΗ»

Ο υπουργός Άμυνας σημειώνει με έμφαση ότι η ένταξη της δραχμής στον μηχανισμό
ισοτιμιών σηματοδότησε ταυτόχρονα και την εγκατάλειψη της 4ετούς οικονομικής
πολιτικής της «σκληρής δραχμής», η οποία «όπως σωστά ειπώθηκε απ’ τον
Πρωθυπουργό και τον υπουργό Εθνικής Οικονομίας οδήγησε στη μείωση του
πληθωρισμού και του ελλείμματος. Συγχρόνως, όμως, πρέπει να αναλογισθούμε, ότι
η πολιτική της “σκληρής δραχμής” ήταν μία από τις μεγάλες τροχοπέδες για το
“ξεπέταγμα” της οικονομίας προς τα εμπρός. Άρα, λοιπόν, σήμερα αλλάζουμε
οικονομική πολιτική στον τομέα αυτό. Τώρα πλέον μπαίνουν υποχρεωτικά σε
προτεραιότητα οι στόχοι της ανάπτυξης».

ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ

ΕΡ.: Δείξατε την κατεύθυνση. Έχετε συγκεκριμένες προτάσεις;

ΑΠ.: Πρέπει π.χ. να υπάρξουν συγκεκριμένες πολιτικές υποστήριξης κλάδων της
οικονομίας, που μπορούν να οδηγήσουν σε νέες επενδύσεις και θέσεις εργασίας.
Επιπλέον, μπορεί να σκεφθεί κανείς, αν θέλει γρήγορη αύξηση επενδύσεων ακόμη
και επιδότηση του κέρδους σε παραγωγικές δραστηριότητες. (Χρειάζεται)
δημιουργική και σύγχρονη φορολογική αντιμετώπιση ατόμων και εταιρειών που
παρέχουν βασικές υπηρεσίες στους πολίτες. Ακόμη, ορισμένα από τα μέτρα που
έχει ανακοινώσει η κυβέρνηση για ευελιξία της αγοράς εργασίας, είναι στοιχεία
που μπορεί να παίξουν καθοριστικό ρόλο. Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσω και τη
διαφανή εξυγίανση του ευρύτερου Δημόσιου Τομέα, που συνολικά εκφράζει ένα
δεύτερο εθνικό προϋπολογισμό.

«ΡΑΝΤΙΕΡΗΔΕΣ»

Πέραν, όμως, από τις κυβερνητικές υποχρεώσεις, ο κ. Τσοχατζόπουλος θεωρεί ότι
«ήρθε η ώρα» να αναλάβουν τις ευθύνες τους και οι παραγωγικές τάξεις.

«Τα τελευταία χρόνια, ακόμη και ο πετυχημένος Έλληνας επιχειρηματίας βρισκόταν
συνεχώς μπροστά στο δίλημμα: να αναλάβει νέα ρίσκα, να κάνει νέες επενδύσεις
και να παράξει νέα και καλύτερα προϊόντα ή τον συμφέρει, τελικά, ακολουθώντας
τον ρόλο του ραντιέρη, να διευρύνει και να πραγματοποιεί κέρδη που μπορεί να
πετύχει στην Ελλάδα και, επομένως, για ποιο λόγο να μπει σε περιπέτεια; Το
δίλημμα αυτό είχε ω ς συνέπεια, να μη γίνονται τελικά σημαντικές ιδιωτικές
επενδύσεις. Σήμερα, λοιπόν, χρειαζόμαστε μια πολιτική κινήτρων και
υποστήριξης. Μια πολιτική, που θα άρει τα αντικίνητρα που μέχρι σήμερα
οδηγούσαν σε λογικές κερδοσκοπίας κεφαλαίου, για να σηματοδοτήσουμε την
πραγματική ανάπτυξη. Αυτό είναι το μεγάλο στοίχημα».

ΥΠΗΡΧΕ, αλήθεια, άλλη επιλογή απ’ αυτήν της ένταξης και υποτίμησης στις 14
Μαρτίου; Ορισμένοι υποστηρίζουν ότι έπρεπε νωρίτερα να υιοθετηθεί η πολιτική
της επιθετικής διολίσθησης ώστε να μην έχει πέσει όλο αυτό το μαζεμένο κόστος τώρα.

Ο κ. Τσοχατζόπουλος δέχεται την επισήμανση: «Κοιτάξτε, αναμφισβήτητα υπάρχει η
κριτική αυτή. Από εκείνους που ήδη από τον περασμένο Οκτώβριο βλέποντας να
ξεκινάει αυτή η πορεία κερδοσκοπικής συμπεριφοράς απέναντι της δραχμής από τις
χώρες της Ασίας, και να έρχεται προς την Ευρώπη, είχαν προτείνει από τότε να
πάρουμε κάποια μέτρα προσαρμογής».

ΕΡ.: Λέγεται ότι ήσασταν κι εσείς μέσα σ’ αυτούς που το πρότειναν…

ΑΠ.: Δεν έχει σημασία τώρα η προσωπική άποψη, γιατί λειτουργούμε μέσα σε
συλλογικά όργανα και αυτό που μετράει είναι η απόφαση αυτών των οργάνων.
Υπήρξαν σαφώς απόψεις που είχαν προτείνει απ’ τον Οκτώβριο να σκεφθούμε
έγκαιρα μέτρα προσαρμογής. Η υλοποίηση όμως είναι δουλειά του οικονομικού
επιτελείου, όπως και έγινε.

Τίθεται επίσης το ερώτημα εάν και κατά πόσο η επιλογή για πιο έγκαιρη
προσαρμογή θα μπορούσε αυτή την υποτίμηση να οδηγήσει σε μια μακράς διάρκειας
μεγαλύτερη διολίσθηση, ώστε να είχαμε τα ίδια αποτελέσματα χωρίς όμως το
κόστος της υποτίμησης. Αυτό όμως είναι ένα θεωρητικό θέμα σήμερα. Είναι πλέον
Μάρτιος και τα πράγματα έχουν πάρει τον δρόμο τους.

«ΕΙΔΙΚΕΣ ρυθμίσεις» για την αντιμετώπιση περιπτώσεων «κοινωνικής σκληρότητας»
που θα αναδειχθούν από την υποτίμηση θεωρεί αναγκαίες ο κ. Τσοχατζόπουλος, στο
πλαίσιο μιας κοινωνικής πολιτικής.

«Όμως, αυτές», συμπληρώνει «δεν αποτελούν γενική πολιτική, αλλά επιμέρους
ειδικά μέτρα για ειδικές κατηγορίες, όπως π.χ. για τους συνταξιούχους, που
είναι η κατ’ εξοχήν κοινωνική ομάδα που έχει πρόβλημα. Και εκεί, χρειάζεται
πράγματι μια ειδική πολιτική, για εκείνες τις κοινωνικές ομάδες, οι οποίες δεν
έχουν τη δυνατότητα να αντέξουν σε μια περαιτέρω επιβάρυνση».

Για τον υπουργό Άμυνας, ο πολίτης πρέπει να αποκτήσει ένα αίσθημα δικαίου απ’
την κατανομή του κόστους. Και θεωρεί ότι πρέπει να υπάρξουν και συγκεκριμένα
μέτρα στην αγορά, πέραν της οικονομικής πολιτικής:

* Πρώτον, μέτρα ελέγχου, ώστε η προσαρμογή των τιμών «να μην ξεφύγει και
οδηγήσει σε κερδοσκοπία» και

* Δεύτερον, να προβλεφθεί ότι για ορισμένες υπηρεσίες και προϊόντα δεν θα
υπάρξει ανατίμηση, όταν δεν έχουν ή έχουν ελάχιστη συμμετοχή στο κόστος τους
οι εισαγωγές.

Νέα δομή. Στόχος του υπουργού Άμυνας είναι, παράλληλα με τους εξοπλισμούς, να προχωρά και η ανασυγκρότηση των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων

ΣΤΟΝ «αέρα» αρχίζουν να βγαίνουν από την Παρασκευή τα μεγάλα εξοπλιστικά
προγράμματα, αρχής γενομένης από την έγκριση της πολλαπλής αντιαεροπορικής
«ομπρέλας», που περιλαμβάνουν και τους γνωστούς πυραύλους Patriot ή S-300. Με
τη συνεδρίαση του ΚΥΣΕΑ, που όρισε για τις 27 Μαρτίου ο Πρωθυπουργός σε
συνεννόηση με τον υπουργό Άμυνας, αρχίζει να παίρνει «σάρκα και οστά» ένας
πολύπλευρος σχεδιασμός της Γενικής Διεύθυνσης Εξοπλισμών και των Επιτελείων:
«Το ’98 είναι η χρονιά των μεγάλων αποφάσεων», λέει ο κ. Τσοχατζόπουλος. «Έχω
συνεννοηθεί με τον Πρωθυπουργό και προβλέπουμε από τις 27 Μαρτίου και σταθερά
κάθε 5-6 εβδομάδες να συνεδριάζει το ΚΥΣΕΑ για να παρθούν τελικές αποφάσεις
ώστε να μπορέσει να ολοκληρωθεί το μεγαλύτερο ποσοστό του 5ετούς προγράμματος,
όσον αφορά τη λήψη αποφάσεων και τις συμβάσεις, εντός του 1998. Κι αυτό είναι
εφικτό γιατί το 1997 κάναμε μία σοβαρή, σε όγκο δουλειάς, προεργασία».

Ο κ. Τσοχατζόπουλος χαρακτηρίζει «ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα» την πολιτική
αεράμυνας και τη μελέτη πάνω στην οποία στηρίζεται ώστε «να αποκτήσουμε, όπως
λέει, μια ομπρέλα προστασίας έναντι οποιασδήποτε απειλής από αέρος σε όλο τον
ελλαδικό χώρο. Μια ομπρέλα που περιλαμβάνει προμήθειες που ξεκινούν από
μαχητικά αεροσκάφη και καταλήγουν σε αντιαεροπορικά συστήματα με διαφορετικό βεληνεκές».

ΕΡ.: Ορισμένοι συνάδελφοί σας στην κυβέρνηση λέγεται ότι θα ήθελαν
να έχουν πιο ουσιαστικό λόγο στα εξοπλιστικά. Φαντάζομαι ότι
εννοούν στην αναπτυξιακή και διπλωματική πτυχή τους..

ΑΠ.: Πρώτη φορά το ακούω αυτό. Με εντυπωσιάζει αυτή η ερώτηση. Δεν χρειάζεται
παρά να έλθουν στο ΚΥΣΕΑ και να εκφράσουν την άποψή τους.

Υπενθυμίζω εδώ ότι το εξοπλιστικό πακέτο δεν εξυπηρετεί μόνο ανάγκες των Ε.Δ.
σε οπλικά συστήματα. Δίνει τη δυνατότητα στο υπουργείο Άμυνας, σε συνεργασία
με τα υπουργεία Ανάπτυξης και Εθνικής Οικονομίας, να στηρίξουν μια συνολική
βιομηχανική πολιτική στο χώρο των κρατικών αμυντικών βιομηχανιών που έχουμε ξεκινήσει.

«ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ στις σχέσεις Ελλάδας – Τουρκίας δεν είναι τεχνικό θέμα. Το
ζητούμενο είναι, αν θέλουμε να λύσουμε το πρόβλημα, η εισβολή και η κατοχή της Κύπρου».

Την επισήμανση αυτή κάνει ο κ. Τσοχατζόπουλος, με αφορμή ερώτηση για τις
πρόσφατες δηλώσεις του κ. Θ. Πάγκαλου για τους S-300. Στον υπουργό Άμυνας
επισημάνθηκε ότι ορισμένοι ερμήνευσαν τη θέση του κ. Πάγκαλου, ότι αν δεν
υπάρχουν αεροπλάνα δεν θα υπάρχουν και αντιαεροπορικά, ως συμβιβασμό να μην
εγκατασταθούν οι S-300, αν υπάρξει μορατόριουμ πτήσεων πάνω απ’ την Κύπρο.

«Δεν θα ερμήνευα με αυτόν τον τρόπο, αν άκουσα καλά τις δηλώσεις, τα λόγια του
συναδέλφου μου. Για μένα, το πρόβλημά μας δεν είναι ο αφοπλισμός του νησιού
από ένα όπλο που δεν έχει ακόμα εγκατασταθεί. Προτεραιότητα έχει να δούμε, αν
διασφαλίζεται η προστασία του νησιού από επιθετική δραστηριότητα αεροπλάνων.
Όμως, όπως ξέρετε, κάτι τέτοιο είναι αδιανόητο, όταν στις ακτές της Τουρκίας
υπάρχουν μια σειρά στρατιωτικών αεροδρομίων με αεροπλάνα που σε ελάχιστα λεπτά
μπορούν να βρεθούν πάνω απ’ την Κύπρο»

Προς όσους ανησυχούν για μέτρα βελτίωσης του κλίματος, ο κ. Τσοχατζόπουλος
επισημαίνει ότι το πραγματικό πρόβλημα είναι η κατοχή μέρους της Κύπρου και η
άρνηση της Τουρκίας για διάλογο και αποδοχή του Διεθνούς Δικαίου. «Όσον αφορά
τα όποια Μέτρα Εμπιστοσύνης, νομίζω ότι ένα και μόνο μπορεί να υπάρξει. Εφόσον
υπάρχει και απ’ την άλλη πλευρά αποδεκτή δυνατή πολιτική ηγεσία, που θέλει να
κρατήσει μια ισορροπία στη στάση της απέναντι στην Ελλάδα. Συμπεριφορές στον
αέρα και στη θάλασσα που δεν προκαλούν ως συνειδητή πολιτική επιλογή και της
μιας και της άλλης πλευράς. Εάν αυτό συμφωνηθεί ­ κάτι που επιχειρήθηκε να
γίνει με τη συμφωνία Παπούλια – Γιλμάζ ­ τότε όλα είναι ευκολότερα».

ΑΠΟ ΤΗΝ έκταση των συνεργασιών που θα υπάρξουν εξαρτά κατά μεγάλο μέρος ο κ.
Τσοχατζόπουλος την επιτυχία του ΠΑΣΟΚ στις δημοτικές και νομαρχιακές εκλογές.

«Σε αντίθεση με άλλους», λέει ο υπουργός Άμυνας, «έχω πει ότι στις εκλογές
αυτές δεν κρίνεται η απόδοση της κυβέρνησης. Αυτό που κρίνεται είναι το
περιεχόμενο της συγκεκριμένης πολιτικής που δίνει εξουσία στην Τοπική
Αυτοδιοίκηση, όπως φάνηκε και τα τελευταία χρόνια.

Για μένα αυτό το θέμα θα κριθεί.

ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ

Όπως επίσης και το έργο των προσώπων που ανέλαβαν να υλοποιήσουν αυτές τις
πολιτικές.

Στη βάση αυτών των πολιτικών πιστεύω ότι, εάν υπάρξουν οι ευρύτερες δυνατές
συνεργασίες και συμφωνίες, θα επιβεβαιωθεί η εμπιστοσύνη των πολιτών σε αυτή
την πολιτική.

Γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο είμαι αισιόδοξος όσον αφορά τα αποτελέσματα αυτών
των δημοτικών και νομαρχιακών εκλογών».