ΠΡΟΣΩΠΑ Βίβλος ανατροφής των παιδιών

Δρ Σποκ. Ο άνθρωπος που επηρέασε τη ζωή εκατομμυρίων παιδιών πέθανε σε ηλικία 94 χρόνων

Με τις θεωρίες του, σφράγισε την ανατροφή των παιδιών κατά το δεύτερο ήμισυ
του αιώνα μας, μεταβάλλοντας ριζικά την νοοτροπία των γονιών. Ο Δρ Μπέντζαμιν
Σποκ, παιδίατρος διεθνούς φήμης, αλλά και πολέμιος των πυρηνικών όπλων και του
πολέμου του Βιετνάμ, πέθανε σε ηλικία 94 χρόνων.

ΤΟ ΠΡΩΤΟ βιβλίο του «Φροντίδα για το μωρό και το παιδί», που εκδόθηκε το 1946
έγινε η βίβλος της ανατροφής των παιδιών για πέντε και πλέον δεκαετίες και
μέχρι σήμερα έχει τυπωθεί σε περισσότερα από 50 εκατομμύρια αντίτυπα σε 30 γλώσσες.

«Εμπιστευτείτε τον εαυτό σας. Ξέρετε περισσότερα απ’ όσα νομίζετε», προέτρεπε
τους γονείς ο Δρ Σποκ, ο οποίος ανέτρεψε τις παραδοσιακές αντιλήψεις περί
ανατροφής των παιδιών.

Συμβούλευε τους γονείς να ταΐζουν τα παιδιά τους όταν εκείνα ήθελαν να φάνε
και όχι βάσει αυστηρού προγράμματος. Η βασική του φιλοσοφία συνοψιζόταν στην
παρότρυνση: «Να σέβεστε τα παιδιά σας, επειδή είναι ανθρώπινα πλάσματα και
αξίζουν τον σεβασμό. Έτσι θα εξελιχθούν σε καλύτερους ανθρώπους».

Κατά το τέλος της δεκαετίας του 1960, δέχτηκε τα πυρά των επικριτών του, οι
οποίοι τον στιγμάτιζαν ως τον «πατέρα της ανεκτικότητας», υπεύθυνο για «την
γενιά των χίπις», που έφερε την «σφραγίδα του Δρα Σποκ».

Μ’ αυτή τη γενιά ευθυγραμμίστηκε ο Δρ Σποκ και συμπορεύτηκε μαζί της στις
μεγάλες διαδηλώσεις κατά των πυρηνικών όπλων και του πολέμου του Βιετνάμ.
Ηγήθηκε μάλιστα και της πορείας στο Πεντάγωνο το 1967, με αίτημα τον
τερματισμό του πολέμου. Ο τότε αντιπρόεδρος των ΗΠΑ Σπύρος Άγκνιου τον
κατηγόρησε ότι διαφθείρει την νεολαία της χώρας. «Ποια είναι η χρησιμότητα
παιδιάτρων, όπως εγώ, οι οποίοι αγωνίζονται να βοηθήσουν τους γονείς να
μεγαλώσουν υγιή και ευτυχισμένα παιδιά, για να σκοτώνονται έτσι μαζικά για μια
υπόθεση τόσο ανέντιμη»; απαντούσε ο Δρ Σποκ, ο οποίος τον Ιούνιο του 1968
καταδικάστηκε στη Βοστώνη σε δύο χρόνια φυλάκιση επειδή συμβούλευε τους νέους
να αποφύγουν την στράτευση. Το εφετείο όμως τον απάλλαξε της κατηγορίας.

Αν και πίστευε ότι είχε καταστήσει σαφές ότι οι γονείς πρέπει να είναι
αποφασιστικοί απέναντι στα παιδιά, στις τελευταίες εκδόσεις της «βίβλου» του
υπογράμμιζε ότι τα παιδιά έχουν ανάγκες από ακλόνητες αξίες και ότι και οι
γονείς διακινούνται τον σεβασμό των παιδιών τους.

«Συνειδητοποίησα ότι πολλά από τα προβλήματά μας οφείλονται στον θάνατο των
πνευματικών αξιών», δήλωσε το 1992 σε συνέντευξή του, στην αναθεωρημένη έκδοση
του πρώτου του βιβλίου, το οποίο εμπλουτίστηκε και με κεφάλαια για τα
ναρκωτικά, την αντισύλληψη και το διαζύγιο.