Ο προβληματισμός στην Πολιτική Γραμματεία είχε μείνει στη θεωρία…

ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ήταν μία ακόμα συνεδρίαση της Πολιτικής Γραμματείας του ΠΑΣΟΚ μαζί
με τους υπουργούς που μετέχουν στην κυβερνητική επιτροπή. Ήταν εκεί, λίγο μετά
τις γιορτές των Χριστουγέννων και την επόμενη ημέρα οι εφημερίδες είχαν
αφιερώσει μόνον μερικές αράδες σε εκείνη τη «μία ακόμα» συνεδρίαση. Μόνο που
τα πράγματα ήταν διαφορετικά και καθόλου «γιορτινά»…

Χωρίς περιστροφές, αλλά και χωρίς να δείχνει ότι ανοίγει μια συζήτηση που θα
οδηγούσε σε αποφάσεις, ο κ. Κ. Σημίτης έθεσε το θέμα της ενδεχόμενης
συμμετοχής της χώρας μας στο Μηχανισμό των Συναλλαγματικών Ισοτιμιών του
Ευρωπαϊκού Νομισματικού Συστήματος. Ο Πρωθυπουργός περιέγραψε τα δεδομένα ­
και κυρίως τις εκτιμήσεις για συνέχιση των πιέσεων στη δραχμή, όσο θα πλησίαζε
η κρίσιμη στιγμή του κλειδώματος των ισοτιμιών των ευρωπαϊκών νομισμάτων που
πρόκειται να μετάσχουν στο ευρώ.

Είχε προηγηθεί ­ λόγω των πιέσεων στη δραχμή, που είχαν εκδηλωθεί το φθινόπωρο
­ μία πολιτική δήλωση του κ. Γ. Παπαντωνίου περί μη συμμετοχής της χώρας μας
στο ΜΣΙ, μία δήλωση που έγινε μόνο και μόνο για να «ηρεμήσουν» οι κερδοσκόποι,
που έκαναν βεβαίως ανάλογες σκέψεις με εκείνες που έκανε το οικονομικό
επιτελείο της κυβέρνησης…

Ο Πρωθυπουργός έκανε ανασκόπηση της κατάστασης στα νομισματικά και άρχισε τη
συζήτηση για το πρώτο εξάμηνο του ’98, βάζοντας ως σημείο – κλειδί τον Μάιο.
Τι έπρεπε να γίνει; Πώς θα έπρεπε να κινηθεί η κυβέρνηση; Ποια θα ήταν
ενδεχομένως μια σωστή πολιτική;

Όταν ο κ. Σημίτης έθεσε το θέμα σε εκείνη τη συνεδρίαση, προσπάθησε ­ και
πέτυχε ­ να δώσει έναν «θεωρητικό» τόνο στην όλη συζήτηση, για ευνόητους
λόγους. Τα περισσότερα μέλη της Γραμματείας είχαν την αίσθηση ότι μετείχαν σε
μία συζήτηση «μπρέινστόρμινγκ», όπου εξετάζονταν διάφορα εναλλακτικά σενάρια
για τη νομισματική πολιτική. Ωστόσο, οι θέσεις των κορυφαίων στελεχών που
έλαβαν στη συνέχεια το λόγο δεν ήταν καθόλου «θεωρητικές». Κυρίως εκείνοι που
έχουν ασχοληθεί με τον έναν ή τον άλλον τρόπο με τα οικονομικά γνώριζαν ότι
ένα τέτοιο ενδεχόμενο σήμαινε κατ’ αρχήν ένα πράγμα: Υποτίμηση της δραχμής…

Βεβαίως, ουδείς ανέφερε τον όρο σε εκείνη τη συνεδρίαση. Όλοι ήταν αρκετά
κομψοί στις εκφράσεις τους, περιγράφοντας το ίδιο ακριβώς πράγμα ­ την υποτίμηση…

Είναι ενδιαφέρον ότι ουδείς από τα κορυφαία στελέχη του ΠΑΣΟΚ είχε διαφωνήσει
σε εκείνο το ενδεχόμενο, που φάνταζε ­ τότε ­ θεωρητικό. Σ’ αυτό βοήθησε και
το γεγονός ότι στο τραπέζι δεν είχαν πέσει ποσοστά ­ η συζήτηση είχε κρατηθεί
σε ένα καθαρά σεναριακό πλαίσιο πολιτικών επιλογών…

Μάλιστα πλανιόταν η αίσθηση ότι το ποσοστό «υπερτίμησης» της δραχμής δεν ήταν
περισσότερο από 5%-7% ­ κάτι που προέκυπτε και από εκτιμήσεις ανώτατων
παραγόντων του δημόσιου τραπεζικού τομέα που είχαν δοθεί τότε στη δημοσιότητα.

Ύστερα από εκείνη τη συνεδρίαση τα δεδομένα άρχισαν να αλλάζουν. Είναι
χαρακτηριστικό ότι το τελευταίο διάστημα πλήθαιναν οι ενδείξεις ότι οι χώρες
που θα μετάσχουν στην πρώτη φάση του ευρώ σχεδιάζουν να κλειδώσουν τις
ισοτιμίες τους τον Μάιο και όχι αργότερα. Όταν ένας κορυφαίος υπουργός το
ανέφερε στον κ. Σημίτη, εκφράζοντας παράλληλα την εκτίμηση ότι «πρέπει να
κινηθούμε λίγο πιο νωρίς», ο Πρωθυπουργός περιορίστηκε να χαμογελάσει ­ τώρα
ξέρουμε ότι εννοούσε «το έχουμε προβλέψει»…