Ανοίγει παλιές πληγές η διαδοχή του Σεραφείμ

Ο Σεραφείμ. Ανέλαβε να ξεκαθαρίσει την κατάσταση. Δεν υπάκουσε στις αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας, καταγγέλλοντας τους Ιερωνυμικούς ως φίλους της «Ζωής» και του «Σωτήρος»

Ύστερα από 25 χρόνια ηρεμίας η διαμάχη φιλοοργανωσιακών – αντιοργανωσιακών
επανέρχεται στο προσκήνιο εν όψει της διαδοχής του Αρχιεπισκόπου.

Ηδη οι Ιερωνυμικοί αμφισβήτησαν την ικανότητα του κ. Σεραφείμ να διοικεί σε
μια δύσκολη περίοδο της ζωής του.

Την ίδια στιγμή οι λεγόμενοι Σεραφειμικοί, που είναι και αντιοργανωσιακοί,
προσπαθούν να συγκροτήσουν μέτωπο κατά των φιλοοργανωσιακών επιχειρώντας να
κινητοποιήσουν υπερηλίκους μητροπολίτες, ώστε η διαδικασία της διαδοχής να μην
περάσει μέσα από πρόσωπα αλλά κυρίως μέσα από τάσεις στους κόλπους της
Εκκλησίας που συνεχίζουν να υπάρχουν από τις αρχές του αιώνα. Οταν το 1993 ο
Αρχιεπίσκοπος Σεραφείμ στράφηκε ανοικτά κατά του Γιάννη Παλαιοκρασσά για την
τροπολογία που έδινε το δικαίωμα στους έκπτωτους Ιερωνυμικούς μητροπολίτες να
προσφύγουν στο Συμβούλιο της Επικρατείας και να διεκδικήσουν μητροπόλεις, είπε
ότι οι ιεράρχες αυτοί προέρχονται από τις οργανώσεις «Ζωή» και «Σωτήρ».
Αιτιολόγησε έτσι την άρνησή του να τους δεχτεί στους κόλπους της Ιεραρχίας,
επαναφέροντας όμως στην επιφάνεια ένα τεράστιο θέμα, αυτό των φιλοοργανωσιακών
και των αντιοργανωσιακών, που ταλαιπωρεί την Εκκλησία από το 1908 και μετά..

Πριν από λίγες ημέρες οι Ιερωνυμικοί, αυτοί θεωρούνται κατ’ εξοχήν
οργανωσιακοί (προέρχονται ή είναι φιλικά προσκείμενοι στη «Ζωή» και τον
«Σωτήρα») έθεσαν διά του Μητροπολίτη Καρυστίας το ζήτημα της ικανότητας να
διοικεί την Εκκλησία ο κ. Σεραφείμ. Όπως γράφει η εφημερίδα «Το Ποντίκι» (12
Μαρτίου 1998), οι «Ιερωνυμικοί εκμεταλλευόμενοι την ενισχυμένη παρουσία τους
στη Διαρκή Ιερά Σύνοδο αλλά και την πρεμούρα των “δελφίνων” να τους
προσεταιριστούν έθεσαν ανοιχτά θέμα αντικατάστασης του Αρχιεπισκόπου».

Για τους Ιερωνυμικούς η λειτουργία τους ως ομάδα ήρθε 25 χρόνια μετά την
απόλυτη επικράτηση του κ. Σεραφείμ και την ώρα που ο αγώνας για τη διαδοχή
έχει ενταθεί τον τελευταίον καιρό. Έτσι επανήλθε στο προσκήνιο για μια ακόμη
φορά η μάχη οργανωσιακών και αντιοργανωσιακών μητροπολιτών. Σε θέση ισχύος
αυτή τη στιγμή βρίσκονται οι φιλοοργανωσιακοί, αφού τις θέσεις τους για την
κατάσταση της υγείας του Αρχιεπισκόπου συμμερίζονται σιωπηλά οι περισσότεροι
των ιεραρχών. «Αυτός είναι ο μεγάλος κίνδυνος. Σήμερα μπορεί οι οργανώσεις
“Ζωή”, “Σωτήρ” και “Σταυρός” να μην έχουν τη δύναμη του παρελθόντος, όμως
μπορούν να συσπειρώνουν, αφού με το οργανωσιακό ήθος εμφορούνται παρά πολλοί,
οι οποίοι ηθελημένα ή όχι τους ακολουθούν. Δυστυχώς και η Ιεραρχία χωρίζεται
σε αυτούς που λειτουργούν ανθρωποκεντρικά ­ αυτό φάνηκε τώρα με την περιπέτεια
του Αρχιεπισκόπου που ετέθη το θέμα της ικανότητός του ­ και σε αυτούς που
επιμένουν στην καθημερινή ομολογία πίστεως. Αυτή είναι η μεγάλη διαφορά. Ο
ένας περιχαρακώνεται αντιμετωπίζοντας τους άλλους ως κακούς και ο άλλος
ακολουθεί τη διδασκαλία του Χριστού» υποστηρίζει μητροπολίτης που ανήκει στους
αντιοργανωσιακούς αλλά αποφεύγει την επωνυμία, «γιατί οι καιροί είναι δύσκολοι».

Ο Ιερώνυμος. Προβλήθηκε και επιβλήθηκε από τις οργανώσεις ως Αρχιεπίσκοπος. Μετά την εκλογή του έδιωξε τους αντιοργανωσιακούς

Εν όψει διαδοχής οι Ιερωνυμικοί δραστηριοποιούνται ώστε να κερδίζουν κάτι
παραπάνω, αφού αποτελούν μια ομάδα εννέα μητροπολιτών ικανή να παίξει σπουδαίο
ρόλο στη δεύτερη ή την τρίτη ψηφοφορία, αν αυτή χρειαστεί. Και οι εννέα
γλίτωσαν από τις εκκαθαρίσεις του Σεραφείμ. Από την πρώτη στιγμή της εκλογής
του έδιωξε 12, ενώ άφησε στην ιεραρχία άλλους 27 αλλά πάντα τους απειλούσε ότι
θα τους θέσει στο περιθώριο. Έτσι οι αντιοργανωσιακοί ταυτίστηκαν με τον
Αρχιεπίσκοπο Σεραφείμ, χωρίς όμως λόγω διαφορετικών φιλοδοξιών να είναι σε
θέση να συγκροτήσουν ομάδα, αν και αποτελούν την πλειονότητα. «Δεν επιθυμώ να
αναξέσω πληγές. Πλην όμως οποιαδήποτε αντιστράτευση προσώπων ή σωματείων στο
έργο της Εκκλησίας προς ίδιον όφελος δεν μπορεί να έχει δικαίωση από την
ορθόδοξη πλευρά. Το ορθόδοξο ήθος επιβάλλει συμπεριφορές που σφραγίζονται από
ταπεινό φρόνιμα και διάκριση ώστε να αποφεύγονται καταστάσεις εκκοσμικευμένες
έξω από την αποστολή της Εκκλησίας» λέει ο Γιάννης Χατζηφώτης, εκπρόσωπος
Τύπου της Αρχιεπισκοπής.

Αντίθετα, από την πλευρά του, ο πατήρ Ηλίας Μαστρογιαννόπουλος, που ήταν
υπεύθυνος για τη «Ζωή», υποστηρίζει ότι η οργάνωση δεν διεκδικεί να παίξει
ρόλο στην εκλογή. Ούτε ότι αντιστρατεύεται την Ορθοδοξία. Αντίθετα, μιλώντας
στα «ΝΕΑ», λέει ότι «δεν μπαίνουν σε αυτές τις διαδικασίες, ότι διέγραψαν από
μέλη τους όσους ανήλθαν στην ιεραρχία και ότι η οργάνωση σήμερα πέρα από τα
κηρύγματα, το κατηχητικό και τις εκδόσεις παρουσιάζει αξιόλογο φιλανθρωπικό έργο».

Οι αντιοργανωσιακοί. Από αριστερά: Μεσσηνίας Χρυσόστομος, Ζακύνθου Χρυσόστομος, Ιωαννίνων Θεόκλητος και Φιλίππων, Καβάλας, Θάσου Προκόπιος

ΣΕ ΘΕΣΗ μάχης βρίσκονται ύστερα από 25 χρόνια ηρεμίας φιλοοργανωσιακοί και
αντιοργανωσιακοί εν όψει της διαδοχής του Αρχιεπισκόπου Σεραφείμ. Οι
φιλοοργανωσιακοί με αιχμή τους Ιερωνυμικούς τον τελευταίο καιρό ήρθαν δυναμικά
στο προσκήνιο, αφού στην Διαρκή Ιερά Σύνοδο όχι μόνον έχουν λόγο αλλά πολλές
φορές αναλαμβάνουν να φέρουν εις πέρας θέσεις που σε διαφορετική περίπτωση δεν
θα είχαν καμία τύχη. Η αμφισβήτηση των ικανοτήτων του Αρχιεπισκόπου που έθεσε
ο Μητροπολίτης Καρυστίας (αν και κανείς δεν αμφισβητεί το ήθος του), είναι
μόνον η αρχή..

Οι λεγόμενοι Σεραφειμικοί υποστηρίζουν πλέον ότι το θέμα θα επαναφέρουν οι
Ιερωνυμικοί και μάλιστα επιτακτικά όσο συνεχίζεται η κατάσταση αυτή της υγείας
του Αρχιεπισκόπου. Παράλληλα, εκτιμούν ότι γίνεται προσπάθεια «τώρα που έχουν
το πάνω χέρι» να δραστηριοποιηθούν ως ομάδα, ώστε ο ρόλος τους να είναι
καταλυτικός στον αγώνα της διαδοχής συμπαρασύροντας και υποψηφίους που θέλουν
να ξεκαθαρίσει η κατάσταση γρήγορα και πριν δοθεί χρόνος για δημιουργίες νέων
ομάδων. Διαβλέποντας τον κίνδυνο να τεθεί θέμα αντικατάστασης του
Αρχιεπισκόπου οι αντιοργανωσιακοί έσπευσαν ακόμη και σε νομικούς για να
ερμηνεύσουν τον Καταστατικό Χάρτη της Εκκλησίας, ώστε να μπλοκάρουν μια
ενδεχόμενη απόφαση για την συγκρότηση επιτροπής γιατρών για να εξετάσουν αν ο
κ. Σεραφείμ είναι σε θέσει να διοικεί.

Παράλληλα, προσπαθούν να συγκροτήσουν μέτωπο αντιοργανωσιακών που σήμερα
ξεπερνούν τους 45 μητροπολίτες. Φοβούνται όμως ότι ανάμεσά τους υπάρχουν και
αρχιερείς που διεκδικούν το αξίωμα του Αρχιεπισκόπου και ότι μπορεί να γίνουν
νέες ομάδες. Άλλωστε, οι ίδιοι υποστηρίζουν ανοικτά ότι ανάλογα με το θέμα οι
«οργανωσιακοί αυξάνονται ή μειώνονται». Μάλιστα, πολλοί υποστηρίζουν ότι
υπάρχει μυστική συμφωνία Ιερωνυμικών με συγκεκριμένο μητροπολίτη.

Οι αντιοργανωσιακοί τον τελευταίο καιρό έχουν αποθέσει τις ελπίδες τους στους
γηραιότερους μητροπολίτες και προσπαθούν να τους δραστηριοποιήσουν επισείοντας
τον κίνδυνο των οργανωσιακών, επιδιώκοντας την ενεργοποίηση των Μεσσηνίας
Χρυσοστόμου και Κορινθίας Παντελεήμονα, που ήταν πάντα φανατικοί αντίπαλοι των οργανώσεων..

Έτσι επιχειρείται μια προσπάθεια η διαδοχή να παιχτεί ανάμεσα σε οργανοσιακούς
και αντιοργανωσιακούς και όχι ανάμεσα σε προσωποπαγείς ομάδες. Εκτιμούν ότι η
πλειοψηφία θα περάσει στους Σεραφειμικούς και θα «ξεμπλέξουν οριστικά» με τους
φιλοοργανωσιακούς. Από την πλευρά τους οι φιλοοργανωσιακοί αντιδρούν σε ένα
τέτοιο ενδεχόμενο και επιμένουν η κρίση που μάστιζε για περισσότερα από 90
χρόνια την Εκκλησία έχει περάσει και ότι πλέον η εκλογή θα πρέπει να στηριχθεί
στις ικανότητες των προσώπων, αλλά και τις ανάγκες των καιρών. Με δεδομένο ότι
ο Αρχιεπίσκοπος που θα εκλεγεί (όταν γίνει αυτό) είναι ισόβιος κάτοχος του
θρόνου, οι υποψήφιοι αλλά και οι εκλέκτορες δεν έχουν περιθώρια για νέες
επιλογές. Αυτό τους κάνει να τα «δίνουν όλα». Και αυτό είναι που επιχειρούν να
εκμεταλλευθούν οι Ιερωνυμικοί, που επιδιώκουν να ισχυροποιήσουν τη θέση τους
μέσα από αυτή την Διαρκή Ιερά Σύνοδο. Ήδη έχουν δείξει σημαντικό έργο και
μάλιστα σε μικρό χρονικό διάστημα.

Οι Ιερωνυμικοί. Από αριστερά: Καρυστίας Σεραφείμ, Λευκάδος Νικηφόρος, Ύδρας Ιερόθεος, και Φλωρίνης Αυγουστίνος

Έθεσαν εκτός Ιεραρχίας τον Κυθήρων, συγκρότησαν επιτροπή γιατρών για τον
Κοζάνης, ο οποίος πέθανε λίγο πριν τον αντικαταστήσουν, προχωρούν τις
διαδικασίες για την οικονομική διαχείριση της περιουσίας, ενώ αντέδρασαν άμεσα
στη συνέντευξη Χρυσοστόμου αναθέτοντας σε ειδικό ανακριτή την υπόθεση,
υπακούοντας περισσότερο στο οργανωσιακό ήθος.

Οι ενέργειές τους αυτές έδειξαν ότι η Σύνοδος έχει επιτελέσει σημαντικό έργο
που κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει.

Οι ίδιοι αρνούνται ότι παίζουν παιχνίδια εν όψει διαδοχής. Δεν κρύβουν όμως
ότι επιδιώκουν δικαίωση. Άλλοι μιλούν για εκδίκηση. Η φράση που ακούστηκε
πολλές φορές στα διαλείμματα των συνεδριάσεων της ΔΙΣ, πριν από λίγες ημέρες,
ήταν «κάτι πρέπει να γίνει». Και ακολουθούσε ο προβληματισμός για το «πώς θα
γίνει». Ο Καταστατικός Χάρτης προβλέπει αντικατάσταση λόγω ανικανότητας των
μητροπολιτών. Η διαδικασία περνάει μέσα από το υπουργείο Παιδείας. Και εκεί
επιδιώκεται να υπάρχει καθυστέρηση της διαδικασίας ορισμού επιτροπής γιατρών.
Χθες, πολλοί μητροπολίτες εξέφραζαν την βεβαιότητα ότι ο κ. Αρσένης δεν θα
μπει στη διαδικασία αντικατάστασης.

Εποχή Σεραφείμ. Οι Ιερωνυμικοί πλήρωσαν για τις οργανώσεις. Στην πρώτη Ιερά Σύνοδο (φωτό) ήταν άνθρωποι της δικής του επιρροής

ΤΟ 1908 και ενώ η Εκκλησία της Ελλάδος δεν έχει ακόμη ορθοποδήσει, μια ομάδα
θεολόγων ιδρύει τη «Ζωή». Από τότε αρχίζει η προσπάθεια ελέγχου της Ιεραρχίας.
Μάλιστα η οργάνωση καταφέρνει να πείσει τον Μεταξά να επιβάλει με το Συμβούλιο
της Επικρατείας ως Αρχιεπίσκοπο τον Χρύσανθο. Την επταετία πάλι κάτω από
έκρυθμες πολιτικές καταστάσεις επιβάλλεται ως Αρχιεπίσκοπος ο Ιερώνυμος,
εκλεκτός των οργανώσεων, αφού ήδη η «Ζωή» έχει διασπαστεί και οι σκληροπυρικοί
θεολόγοι ιδρύουν τον «Σωτήρα», ο οποίος σιγά σιγά διευρύνει τις αρμοδιότητές του.

Η μάχη μεταξύ αντιοργανωσιακών και φιλοοργανωσιακών βρίσκεται στο αποκορύφωμά
της. Ο Ιερώνυμος με συνοπτικές διαδικασίες θέτει με εκβιασμούς ή με
συντακτικές πράξεις εκτός της Ιεραρχίας οκτώ μητροπολίτες, ενώ προωθεί δικούς
του. Ο Σεραφείμ από την πρώτη στιγμή που εκλέγεται αναλαμβάνει να ξεκαθαρίσει
το τοπίο. Διώχνει έντεκα και κρατάει τους υπόλοιπους σε απόσταση. Δεν μπορεί
όμως να περιορίσει την δράση των οργανώσεων ούτε να καταφέρει να αποβάλει «το
οργανωσιακό ήθος που κυριαρχεί πλέον στους περισσότερους ιεράρχες, που
φροντίζουν περισσότερο τον άνθρωπο κατά το προτεσταντικό πρότυπο που επέβαλαν
οι Βαυαροί.

Οι οργανωσιακοί αποκτούν δύναμη και φτάνουν κάποια στιγμή να αποκαλούν τους
ιερείς-μέλη τους «πατέρες» και τα μη μέλη τους «παππούληδες». Ο διαχωρισμός
αυτός είναι ουσιαστικός. Όποιος είναι εκτός είναι ο κακός. Έτσι βρήκε έδαφος ο
ευσεβισμός και η τυπολατρία. Στον αντίποδα οι αντιοργανωσιακοί
αυτοπροσδιοριζόμενοι ως «ομολογητές πίστεως» ακολουθούν τη δική τους πορεία
συγκροτώντας άτυπο μέτωπο με τους οργανωσιακούς.

Η παρουσία του Σεραφείμ στο τιμόνι της Εκκλησίας αποσυντονίζει τις οργανώσεις,
που περιορίζονται πλέον σε εκδηλώσεις για τους νέους αλλά και για όσους θέλουν
να «ακούνε τον λόγο του Θεού», ενώ παράλληλα διατηρούν διάφορα ιδρύματα με
σημαντικά περιουσιακά στοιχεία.