Υπέρ και κατά των «Τεσσάρων»

Όπως ήταν αναμενόμενο, η πρωτοβουλία των «ΝΕΩΝ» να δημοσιοποιήσει το «Παιχνίδι
των Τεσσάρων», το μυθιστόρημα δηλαδή που ήδη τελείωσε με τη συμμετοχή τεσσάρων
σημαντικών πεζογράφων, προκάλεσε πολλές συζητήσεις. Υπέρ και κατά.
Δημοσιεύουμε σήμερα ακριβώς δύο αντίθετες απόψεις αναγνωστριών. Την αρνητική
της φιλολόγου κυρίας Άντας Τζιλιβάκη (Πειραιάς) και της κυρίας Χαρίκλειας
Νάτσια (Πάτρα), η οποία υπερθεματίζει για την πρωτοβουλία.
Σημειώνει η κ. Τζιλιβάκη:
«Ένας μύθος κοινότοπος, χαρακτήρες φτηνού τηλεοπτικού σίριαλ (ο Φώσκολος
αναμφίβολα είναι ο μάστορας του είδους και ματαίως τον “συναγωνίζονται” οι
τέσσερις), αβαθής κοινότοπος επίσης λόγος, ανύπαρκτο κοινωνικοϊστορικό φόντο,
απλοϊκότητες σεναριακές, πλήρης ιδεολογική σύγχυση (ας σταθώ λίγο στο «πάτημα»
του έργου: παιδιά των λουλουδιών και σύντροφοι της αριστεράς, γενιά του
’60-’70, με απλουστευτική ευκολία μάς παρουσιάζονται καριερίστες,
ιντριγκαδόροι, γιάπηδες κ.λπ. χωρίς έστω έναν υπαινιγμό των εσωτερικών ή
εξωτερικών διεργασιών που προηγήθηκαν μιας τέτοιας μετατροπής· αποσπάται ένα
κομμάτι της ελληνικής πραγματικότητας και σερβίρεται έτσι, ντετερμινιστικά·
είναι επόμενο και φυσικό, κύριοι, να γίνεται πάντα έτσι), ερωτικές στιγμές και
σκηνές, που όχι μόνο δεν δονούν, δεν συγκινούν, αλλά υπολείπονται κραυγαλέα,
καρικατούρες σχεδόν μέγιστο έλλειμμα φαντασίας και καρδιάς.
Και είναι απορίας άξιο πως κανένας απ’ αυτούς τους δόκιμους συγγραφείς δεν
κατέθεσε σ’ αυτό το έργο λίγο περίσσευμα καρδιάς για να ζωντανέψουν οι ήρωες,
να μας κερδίσουν.
Καταλήγω στο συμπέρασμα ότι είμαστε θεατές όχι αναγνώστες ενός
πυροτεχνήματος, μιας φιέστας που δεν υπηρετεί τίποτα άλλο παρά την προβολή
όχι των συγγραφέων γιατί αυτοί, αλίμονο, αδικούν τον εαυτό τους μ’ αυτό το
έργο αλλά άλλων προσώπων».
Και η άποψη της κ. Νάτσια:
«Γράφω ως αναγνώστρια του “Παιχνιδιού των Τεσσάρων”, για να σας πω πόσο χάρηκα
αυτή τη λογοτεχνική περιπέτεια, παρ’ όλο που έχω ακούσει πολλά επικριτικά
σχόλια από άλλους “παροικούντες” των Γραμμάτων… (καταλαβαίνετε).
Δεν θα μπω σε λεπτομέρειες κριτικής ούτε με νοιάζει όμως βρίσκω πολύ
ενθουσιαστική την πρωτοβουλία της εφημερίδας σας, να υποστηρίξει ένα τέτοιο
τόλμημα. Γιατί ακριβώς χρειαζόταν τόλμη από τους τέσσερις καταξιωμένους
συγγραφείς μας· να «παίξουν» με την ίδια την έως τώρα καταξίωσή τους στα μάτια
των χιλιάδων αναγνωστών τους.
Μακάρι να ξαναγίνει και με άλλους συγγραφείς.
(Υπάρχουν και άλλοι τολμηροί άραγε;). Εμείς εδώ στην επαρχία περιμένουμε να
βγει το βιβλίο και να έρθουν οι ίδιοι οι συγγραφείς να το παρουσιάσουν σ’ ένα
από τα καλά βιβλιοπωλεία της Πάτρας».











