Στο σφυρί οι περιουσίες, οι υπολήψεις, οι ζωές…

Οι συναλλαγές με τοκογλύφους, αργά ή γρήγορα, θα οδηγήσουν τον «πελάτη» σε
απόγνωση. Γεμάτο χρέη, να τον πιέζουν οι οπισθογράφοι ή άλλοι πελάτες-θύματα
του τοκογλύφου και με αυτόν τον τελευταίο «να τον τρέχει» στα δικαστήρια και
στους πλειστηριασμούς. «Τα ακίνητα και η υπόλοιπη περιουσία καταλήγουν στους
τοκογλύφους. Μόνο που δεν εμφανίζονται αυτοί, αλλά δικοί τους άνθρωποι».Η
διαδικασία που ακολουθεί ο τοκογλύφος, αρχικά για να «δέσει» το θύμα του και
για να μην κατηγορηθεί στη συνέχεια, περιγράφεται από δικηγόρους, που σε άλλες
περιπτώσεις υποστήριξαν «θύματα» και άλλες φορές τοκογλύφους σε αστικές
υποθέσεις. Όπως περιγράφουν:

«Πρώτα απ’ όλα, ο δανειζόμενος υπογράφει ιδιωτικό συμφωνητικό. Εκεί αναφέρεται
άλλο ποσό δανείου, πολύ μεγαλύτερο από το ποσόν των επιταγών που πήρε. Ακόμη
αναφέρεται και ένα πλασματικό επιτόκιο, πολύ μικρότερο από το τοκογλυφικό που
πληρώνει στην πραγματικότητα.

Όταν ο τοκογλύφος κόψει την πίστωση στο θύμα και του σφραγίσει τις επιταγές, ο
δικηγόρος του τοκογλύφου παίρνει εντολή να βγάλει διαταγή πληρωμής εις βάρος
του δανειζόμενου. Με αυτόν τον τρόπο, οι τοκογλύφοι μπορούν μετά να κάνουν
αίτηση πτώχευσης και να βγάλουν στο σφυρί την περιουσία του θύματος. Ή κάνουν
προσημείωση στα ακίνητα.

Η προσημείωση γίνεται τόσο στα ακίνητα του εκδότη της επιταγής όσο και των
οπισθογράφων, που ήταν οι εγγυητές του. Είναι συμβολαιογραφική πράξη στην
οποία συναινεί ο δανειζόμενος, μη έχοντας άλλον τρόπο να αντιδράσει. Αλλά
είναι και το προτελευταίο βήμα πριν από τον πλειστηριασμό. Εδώ το θύμα νιώθει
στο χείλος του γκρεμού, καθώς η προσημείωση “τρέπεται” μέσα σε δύο, το πολύ,
μήνες σε υποθήκη. Χωρίς τη συναίνεση του δανειζόμενου.

Ο πλειστηριασμός ακολουθεί ύστερα από δύο μήνες. Το θύμα είναι αδύνατον πλέον
να σωθεί, καθώς η προσημείωση υπερκαλύπτει το ποσό του κεφαλαίου και των τόκων
των επόμενων τεσσάρων μηνών. Οι περιουσίες βγαίνουν στο σφυρί.

Η τελευταία πράξη είναι ο πλειστηριασμός. Τα “κοράκια” και άλλοι άνθρωποι που
πλησιάζουν οι τοκογλύφοι, δουλεύουν για λογαριασμό τους. Φροντίζουν να
περάσουν τα ακίνητα και τα τιμαλφή σε χέρια συνεργατών τους για ένα κομμάτι ψωμί».

ΤΟ ΠΟΙΝΙΚΟ ΜΕΡΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΠΕΙΛΕΣ

Ένας μικρός τοκογλύφος, θύμα και ο ίδιος τοκογλύφων, εξομολογείται: «Δεν
φθάνουν μόνο οι αστικές κυρώσεις που έχει το θύμα. Υπάρχουν και οι ποινικές
κυρώσεις. Τα έμαθα καλά τα νομικά, ύστερα από αυτά που τράβηξα».

Ο «μικρός», όπως αυτοαποκαλείται, χρωστά σε έναν «χονδρέμπορο». Αρχικά δούλευε
μόνο σε καζίνο και οι δουλειές πήγαιναν καλά. Αλλά επεκτάθηκε, δανείστηκε
περισσότερα και εξακολούθησε να δανείζει σε μετρητά. «Το πράγμα “σκάλωσε” και
τώρα κινδυνεύω. Με κτύπησαν και απειλούν να με βάλουν και φυλακή. Να μου
κάνουν μήνυση».

Είναι δύσκολο να καταλήξει κάποιος στη φυλακή για χρέη σε τοκογλύφους, αλλά
συμβαίνει. Πρέπει, λένε οι δικηγόροι, να γίνει πρώτα μήνυση. Παλιά συνέβαινε
συχνότερα. Αλλά από την ώρα που έπαψε το αδίκημα να είναι αυτεπάγγελτο «ο
τοκογλύφος πρέπει να πληρώνει τα τροφεία της φυλακής», λέει ο «μικρός». Και
προσθέτει ανήσυχα: «Λες να μου κάνει καμιά ζημιά ή να με εκβιάζει»;

Σύμφωνα με τον ίδιο, «οι μικροί δεν δέρνουν». Ούτε και οι μεγάλοι. «Δεν
χρειάζεται. Εδώ, αν χρειαστεί, πηγαίνουν επίσημα σε ειδικές εταιρείες που
αναλαβάνουν την είσπραξη και βρίσκουν όσους εξαφανίζονται». Αυτούς βέβαια τους
αναλαμβάνουν μετά οι «φουσκωτοί» και… «τους εξηγούν γιατί έπρεπε να κάτσουν
στα αυγά τους», λέει έμπορος και παθών.

ΚΑΖΙΝΟ

Στα καζίνο «οι τοκογλύφοι είναι οι… αγαπημένοι των μεγάλων παικτών. Δεν
κάνουν χωρίς αυτούς και συνέχεια πηγαίνουν γυρεύοντας», λέει στέλεχος καζίνο.
Και προσθέτει: «Οι παίκτες θέλουν τους τοκογλύφους, για να συνεχίζουν το
παιχνίδι. Μία καλή ομάδα τοκογλύφων μπορεί να ανεβάσει το τζίρο ενός καζίνο».

Σύμφωνα με στελέχη ιδιωτικών και κρατικών καζίνο, τουλάχιστον το 30% του
τζίρου ενός καζίνο προέρχεται από δάνεια τοκογλύφων.

Ένα στέλεχος των καζίνο λέει: «Κάποτε ένα καζίνο αποφάσισε να διώξει τους
τοκογλύφους που είχαν φθάσει μέχρι και μέσα στην αίθουσά του. Είπαν μετά πως η
επιχείρηση ήθελε να δίνει αυτή πίστωση στους παίκτες. Οι τοκογλύφοι έφυγαν και
πήγαν σε άλλο καζίνο. Εκεί, έριξαν τα επιτόκια, από 5% σε 2% για ένα διάστημα.
Αμέσως μάζεψαν στο καζίνο αυτό όλους τους καλούς πελάτες».

Η δουλειά στο καζίνο, σύμφωνα με την αφήγηση ενός τοκογλύφου, γίνεται ως εξής:
«Αν ο παίκτης δεν ξέρει, ρωτά κάποιον φίλο του. Ο τοκογλύφος θα ρωτήσει ποιος
τον έστειλε πριν δώσει το δάνειο. Θα ρωτήσει και άλλους.

Αλλά γενικά δανείζει τους παίκτες που ξέρει. Αυτούς που δεν μπορούν να
κουβαλούν μαζί τους 2 εκατομμύρια δρχ. κάθε βράδυ και χρησιμοποιούν τους
τοκογλύφους σαν Τράπεζα».

ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΕΣ ΚΑΙ «ΘΥΜΑΤΑ ΑΠΟ ΣΠΟΝΤΑ»

Οι ιστορίες των θυμάτων είναι πάντα θλιβερές. Δεν είναι λίγοι αυτοί που
αυτοκτόνησαν. Παίκτες που τα έχασαν όλα, μεγαλέμποροι αυτοκινήτων,
υφασματέμποροι, βιομήχανοι. Μερικά από τα πιο τρανταχτά ονόματα της αγοράς,
οικογενειάρχες που έβαψαν με αίμα την άσφαλτο, πηδώντας από το μπαλκόνι του
σπιτιού τους ή του γραφείου τους.

Χαρακτηριστική η ιστορία μεγαλέμπορου αυτοκινήτων. Από τα μεγαλύτερα ονόματα
της αγοράς με τζίρο εκατοντάδων εκατομμυρίων που, όμως, «είχε, δυστυχώς, το
πάθος του τζόγου. Επειδή έχανε, άρχισε να έχει προβλήματα και στη δουλειά του.
Χρωστούσε στις εταιρείες και δανειζόταν με τα μεγάλα τοκογλυφικά επιτόκια των
καζίνο που τρέχουν με την ημέρα. Ανέβαινε στην Πάρνηθα και έπαιρνε δάνεια όχι
μόνο για το παιχνίδι, αλλά και για τη δουλειά. Βρέθηκε να χρωστά ό,τι έφτιαχνε
μία ζωή. Τελικά, πήδησε από το μπαλκόνι. Τα παιδιά του έκαναν αποποίηση της
κληρονομιάς», λέει ο τοκογλύφος.

Θυμάται και παλαιότερη ιστορία με κάποια γνωστά κλωστήρια στην επαρχία, που
έφτιαχναν πολύ γνωστά ρούχα. «Μονοπώλιο στα Βαλκάνια η επιχείρηση του κ. Λ.
Όμως είχε και αυτός πάθος με τον τζόγο. Έχασε χρήματα, καταστράφηκε. Τελικά, αυτοκτόνησε».

Ιστορία που θυμίζει θρίλερ, όμως, είναι αυτή που διηγήθηκε στα «ΝΕΑ» δικηγόρος
τοκογλύφου. «Υποχρεώθηκα να “τρέξω” έναν άσχετο έμπορο, που ένας άλλος
πλαστογράφησε την υπογραφή του ­ ως εγγυητή ­ στην επιταγή.

Ο άνθρωπος δεν οπισθογράφησε τίποτα. Όμως κάποια στιγμή σφραγίστηκε η επιταγή
και είδαν από την Τράπεζά του ότι… χρωστούσε. Και του μείωσαν την πίστωση.
Δεν μπορούσε να κάνει τις δουλειές του, αφού χρειαζόταν μετρητά. Με
παρακάλεσε, μετά αγρίεψε, έκανε μήνυση, αλλά τελικά κατέληξε σε τοκογλύφο, για
να βρει μετρητά και να προχωρήσει τις δουλειές του, μέχρι να βγει η απόφαση
του δικαστηρίου».