Είχε καρδιά και στην παράταση

ΤΕΛΙΚΑ ΑΥΤΗ η καρδιά του πρωταθλητή (όσο κουραστικό και αν ακούγεται)
είναι ανεξάντλητη. Και τι έγινε που είχε απουσίες ο Ολυμπιακός; Μέχρι και ο
Αρτούρας Καρνισόβας πρόλαβε να μπολιαστεί με αυτό το μαγικό φίλτρο που έχει
αυτή η ομάδα και έχοντας κουράσει υπερβολικά το πόδι του, γνώριζε ότι δεν θα
άντεχε ένα νέο έξτρα πεντάλεπτο. Έτσι, με ένα μεγαλοπρεπέστατο λέι απ στα 2”
της παράτασης έδωσε φινάλε (67-65) σε ένα από τα πιο συναρπαστικά (από πλευράς
εξέλιξης) ντέρμπι των τελευταίων ετών.

Όσο για τον Παναθηναϊκό, έφυγε με μία ακόμα ήττα από το ΣΕΦ, σε παιχνίδι που
ήταν φτιαγμένο και ραμμένο στα μέτρα του για να το κερδίσει και μάλιστα
σχετικά εύκολα.

Ο Ολυμπιακός, αν και αγωνιζόταν ουσιαστικά με… μισό ξένο (η προσπάθεια του
Αρτούρας Καρνισόβας ήταν συγκλονιστική, αφού ήταν το πρώτο του παιχνίδι μετά
τον τραυματισμό του!), χωρίς ψηλούς (ο Παναγιώτης Φασούλας δεν μπόρεσε να
βοηθήσει αφού ήταν εκτός κλίματος, τουλάχιστον στην επίθεση) και δεν είχε και
πάλι καμία συμβολή από την περιφέρεια, κατάφερε σχεδόν το ακατόρθωτο. Να
κερδίσει τον αιώνιο αντίπαλό του, διατηρώντας τις όποιες ελπίδες έχει για την
πρώτη θέση στην κανονική περίοδο. Έστω και αν στα τελευταία λεπτά της
παράτασης είχε χάσει με πέντε φάουλ τους Βούκσεβιτς, Παπανικολάου και Μπακατσιά.

Ο Ντούσαν Βούκσεβιτς αιχμή του Ολυμπιακού στην άμυνα ζώνης που εφάρμοσε κατά διαστήματα ο Σούμποτιτς

Στο πρώτο ημίχρονο, ο Ολυμπιακός μπήκε φουριόζος και προς στιγμήν έδωσε την
εντύπωση πως θα μπορούσε να καλύψει και τη διαφορά των 20 πόντων (!) που είχε
χάσει στο ΟΑΚΑ, αφού με ένα σερί 19-2, προηγήθηκε με 19-6 (10′) και χρειαζόταν
μόλις τέσσερα καλάθια για το… θαύμα. Ο Σούμποτιτς προκειμένου να μη φθείρει
τον Ράτζα στον Φασούλα, τον ξεκίνησε στον Ροτζερς, βάζοντας τον Οικονόμου στον
«Πάνι». Όμως έτσι έγινε πολύ εύκολο το έργο του Ρότζερς, ενώ ο Ράτζα
αναγκαζόταν να δίνει βοήθειες όταν ο Φασούλας πλησίαζε στο καλάθι.

Βούκσεβιτς και Ρότζερς ήταν οι αιχμές για τον Ολυμπιακό, ενώ η είσοδος του
Φάνη Χριστοδούλου αλλά και η ζώνη που εφάρμοσε ο τεχνικός των «πρασίνων» στο
τελευταίο επτάλεπτο του ημιχρόνου, ισορρόπησε τα πράγματα. Ο Ίβκοβιτς από την
πλευρά του κόντυνε το σχήμα, παίζοντας με πεντάρι τον Ρότζερς.

Στο δεύτερο ημίχρονο, η «μπέμπης» γύρισε σχεδόν μόνος του το σκορ για τον
Παναθηναϊκό, άλλοτε με τύχη (απίστευτο τρίποντο από τα οκτώ μέτρα) και άλλοτε
με τη μεγάλη του κλάση, παρά το γεγονός ότι στο 25′ είχε τέσσερα φάουλ. Ο
Ολυμπιακός μη έχοντας λύσεις από την περιφέρεια, αλλά ούτε και τους εύκολους
πόντους τού Καρνισόβας, έμεινε για επτά λεπτά χωρίς πόντο (από 40-30 το σκορ
πήγε στο 40-37, πριν σκοράρουν οι γηπεδούχοι 9′ 28” πριν από το φινάλε) αλλά
ούτε εκεί ο Παναθηναϊκός πήρε μια διαφορά που θα του εξασφάλιζε τη νίκη.

Οι φιλοξενούμενοι παρ’ όλα αυτά πέρασαν για πρώτη φορά μπροστά με βολές του
Οικονόμου (53-54 στο 38′ στο καλάθι που είχε χάσει ένα πρωτάθλημα ο
Παναθηναϊκός με άστοχο σουτ του Νίκου), αλλά ο Χριστοδούλου βγήκε με πέντε
φάουλ και ο εξαιρετικός Καλαϊτζής έχασε μία βολή και το ματς πήγε στην
παράταση μετά το στοπ του Αλβέρτη στον Παπανικολάου στην εκπνοή της συνάντησης.

Στην παράταση μίλησε ο Καρνισόβας στο τέλος, ενώ ο Αλβέρτης που πέτυχε εκεί
τους πρώτους του πόντους δεν κατάφερε να γίνει ο παίκτης που θα έδινε τη νίκη
στους «πράσινους».

Συμπερασματικά η νίκη ήταν ένας απίθανος θρίαμβος του λαβωμένου (σωματικά και
ψυχολογικά) Ολυμπιακού και μια αποτυχία του Παναθηναϊκού, που ποτέ στο
παρελθόν δεν είχε βρει μεγαλύτερη ευκαιρία για να κερδίσει τον αιώνιο αντίπαλό
του στο σπίτι του.