30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΑΝΤΩΝΗΣ ΦΩΤΣΗΣ

ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: 2 Απριλίου 1981 στην Αθήνα.

ΛΑΤΡΕΥΕΙ: Να παίζει μπάσκετ.

ΞΕΧΝΙΕΤΑΙ: Στο Internet.

ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙ: Τον Τζόρνταν.

ΔΙΑΣΚΕΔΑΖΕΙ: Με φίλους σε σινεμά.

ΒΓΑΖΕΙ ΤΟ ΚΑΠΕΛΟ: Στον Τζόρνταν.

Είναι επαγγελματίας, αν και χρειάζεται ένα μήνα ακόμη για να κλείσει
(μόλις) τα 17 χρόνια ζωής. Κι όμως, ο Αντώνης Φώτσης πρόλαβε να πάρει
μεταγραφή στην πιο ακριβή ομάδα της Ευρώπης, τον Παναθηναϊκό, και να κληθεί
στην Μεικτή Κόσμου Εφήβων για τον αγώνα κόντρα στην Μεικτή των ΗΠΑ. Δηλώνει
τυχερός, βρίσκει την ευκαιρία να ευχαριστήσει τους καθηγητές του, την ΕΟΚ και
τον ΠΑΟ, γιατί χωρίς αυτούς θα έμενε στην ίδια τάξη από τις απουσίες.

ΕΡ.: Πώς έμαθες για την πρόκληση;

ΑΠ.: Μου το είπε ο πατέρας μου και του ζήτησα να με… τσιμπήσει. Α, μετά
κοίταξα και το ημερολόγιο, μπας και ήταν Πρωταπριλιά.

ΕΡ.: Αλήθεια, τα όνειρα ενός 17χρόνου μέχρι πού φθάνουν;

ΑΠ.: Τα δικά μου μέχρι το ΝΒΑ.

ΕΡ.: Η δική σου 5ήμερη θα είναι στο Σαν Αντόνιο;

ΑΠ.: Μάλλον, γιατί στην σχολική, λόγω αγωνιστικών υποχρεώσεων, δεν θα μπορέσω
να πάω.

ΕΡ.: Τις ημέρες εκείνες ο Παναθηναϊκός θα δίνει κρίσιμες μάχες…

ΑΠ.: Θα παίζω στο Σαν Αντόνιο, αλλά το μυαλό μου θα είναι στο «τριφύλλι».

ΕΡ.: Και ύστερα από αυτή την επιτυχία, τι άλλο;

ΑΠ.: Οι στόχοι δεν τελειώνουν ποτέ…

ΕΡ.: Ποια είναι η μπασκετική σου φαντασίωση.

ΑΠ.: Να βάλω νικητήριο τρίποντο για τον Παναθηναϊκό σε τελικό της Ευρωλίγκας.

ΕΡ.: Πολλά παιδιά στην ηλικία σου ακόμη παρακολουθούν μαθήματα επαγγελματικού
προσανατολισμού, όμως εσύ είσαι ήδη επαγγελματίας.

ΑΠ.: Της τύχης τα καμώματα. Είμαι τυχερός διπλά, γιατί κάνω και αυτό που λατρεύω.

ΕΡ.: Ήξερες να βάλεις την υπογραφή στο συμβόλαιο με τον Παναθηναϊκό;

ΑΠ.: Την είχα χρησιμοποιήσει μόνο στην ταυτότητα. Όταν ήρθε η ώρα, ξέχασα και
τις πρόβες που έκανα πριν…

ΕΡ.: Τι σου λένε οι συμμαθητές σου;

ΑΠ.: Απίστευτα πειράγματα και γενικά έχω κάποια ιδιαίτερη μεταχείριση. Το
σημαντικό είναι ότι με αγαπούν οι φίλοι μου.

ΕΡ.: Στον «χρυσό τελικό» του Ευρωμπάσκετ ’87, ήσουν έξι χρονών. Τον έχεις δει
στο βίντεο;

ΑΠ.: Θυμάμαι που τον έβλεπαν όλοι στα σπίτια και δεν θα ξεχάσω τους
πανηγυρισμούς μετά.

ΕΡ.: Ο Σκοτ σε περνάει 20 χρόνια. Ο Ράτζα 13. Πώς σε αντιμετωπίζουν.

ΑΠ.: Όλοι μ’ έχουν σαν παιδί τους. Φαίνεται και στο ματς ότι με «ψάχνουν» για
να με… ξεψαρώσουν.

ΕΡ.: Έχεις πρόβλημα με τις απουσίες στο σχολείο;

ΑΠ.: Κόντευα να μείνω στην ίδια τάξη.

ΕΡ.: Κάρφωμα ή τρίποντο.

ΑΠ.: Τρίποντο.

ΕΡ.: Ριμπάουντ ή τάπα.

ΑΠ.: Τάπα, βέβαια.

ΕΡ.: Ποια θέση σού αρέσει;

ΑΠ.: Του σμολ φόργουορντ, αν και στην αρχή είχα τρέλα για να γίνω πλέι μέικερ.

ΕΡ.: Και γιατί σμολ φόργουορντ;

ΑΠ.: Το παιχνίδι του είναι περισσότερο από κάθε άλλο πολυδιάστατο.

ΕΡ.: Στο δωμάτιό σου έχεις αφίσες;

ΑΠ.: Τα ιερά τέρατα του ΝΒΑ. Λάρι Μπερντ, Μάτζικ Τζόνσον και Τζούλιους Έρβινγκ.

ΕΡ.: Υπάρχουν παίκτες τους οποίους παρακολουθείς σε βίντεο ή στο παιχνίδι τους;

ΑΠ.: Παρακολουθώ τις κινήσεις του Κούκοτς.

ΕΡ.: Τι θες να βελτιώσεις στο παιχνίδι σου;

ΑΠ.: Την ταχύτητα.

ΕΡ.: Ποιο είναι το ατού σου;

ΑΠ.: Αγωνιστικά δεν το έχω βρει ακόμη, για αυτό θα πω το ύψος μου.

ΕΡ.: Ισχύει το μήλο κάτω από την μηλιά θα πέσει, για το ταλέντο;

ΑΠ.: Ο χρόνος θα δείξει. Το θέμα όμως είναι το μηλαράκι να δημιουργήσει
«μηλιά» και να μη χαθεί…

ΕΡ.: Τι σου έμαθε ο πατέρας σου;

ΑΠ.: Όλα όσα έχω μάθει, ως παίκτης και ως χαρακτήρας.

ΕΡ.: Στο σπίτι οι περισσότερες φωτογραφίες είναι «κίτρινες» (ο πατέρας του,
Βαγγέλης Φώτσης, αγωνίσθηκε στην ΑΕΚ) ή «πράσινες»;

ΑΠ.: Πράσινες, αφού το μπάσκετ τότε δεν είχε τόση δημοσιότητα.

ΕΡ.: Φοβάσαι το καλάμι;

ΑΠ.: Όταν φθάσεις ψηλά, πρέπει να το προσέχεις.

ΕΡ.: Τι χόμπι έχει ένας 17χρονος εκατομμυριούχος;

ΑΠ.: Ποδήλατο… μέχρι να μπορέσω να βγάλω δίπλωμα.