Οι «ασκήσεις επί χάρτου» των εκπαιδευτικών

ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ το άρθρο του κ. Εξαρχάκου «Η επετηρίδα και οι εξετάσεις» («ΤΑ ΝΕΑ»,
19-2-98), η αντιπρόεδρος της ΕΛΜΕ Χίου, μαθηματικός Λαμπρινή Τσακμάκη, γράφει;

«Πώς η επετηρίδα διορισμού εκπαιδευτικών, που είναι “μια διαδικασία απόλυτα
αντικειμενική και αδιάβλητη” όπως ο ίδιος ο κ. Εξαρχάκος αναγνωρίζει, έφτασε
σ’ αυτό το σημείο κορεσμού; Μήπως φρόντισε η Πολιτεία γι’ αυτό; Είναι γνωστό
ότι οι διορισμοί εκπαιδευτικών στις σχολές ΟΑΕΔ, στα δημόσια ΙΕΚ, στα
Εκκλησιαστικά Λύκεια και αλλού γίνονται απ’ την “πίσω πόρτα”, και δεν πρόσεξα
να ενδιαφέρεται κανείς για την αξία και την παιδαγωγική επάρκεια των
προσλαμβανομένων. Το αστείο είναι ότι και μετά τον περιβόητο διαγωνισμό του
ΥΠΕΠΘ στα ιδρύματα αυτά, οι εκπαιδευτικοί θα συνεχίσουν να προσλαμβάνονται με
τα “γνωστά πιστοποιητικά”

Για τα αποτελέσματα του διαγωνισμού η κατάσταση έχει περίπου ως εξής: Από τους
π.χ. 80.000 υποψηφίους, με το 20% που προβλέπει ο νόμος και τους
προβλεπόμενους διορισμούς, θα πετύχουν περίπου οι 600. Μήπως, κ. Εξαρχάκο, οι
υπόλοιποι 79.400 θα πρέπει να πετάξουν το πτυχίο που εσείς τους δώσατε, μιας
και δεν θα έχει πλέον κανένα κοινωνικό αντίκρυσμα, διότι θα είναι το πτυχίο
του “αποτυχημένου”;

Ενδιαφέρον θα είχε επίσης να μας υποδείξετε μια ευρωπαϊκή χώρα όπου οι
προσλήψεις στα σχολεία γίνονται με τέτοιους εξευτελιστικούς, για πτυχιούχους,
διαγωνισμούς. Απ’ όσο γνωρίζω, η προϋπηρεσία ­ άρα εμπειρία ­ είναι ένα πολύ
βασικό, αν όχι και μοναδικό, προσόν διορισμού σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες αλλά
και στη χώρα μας. Δεν είναι λίγοι αυτοί που διορίσθηκαν στον ευρύτερο δημόσιο
τομέα, αλλά και στην εκπαίδευση με το νόμο Πεπονή και με μοναδικό κριτήριο την
16μηνη προϋπηρεσία. Σας θυμίζω επίσης τη γενική αποδοχή που έτυχε στο Συνέδριο
της Μαθηματικής Εταιρείας η καταγγελία αναπληρωτών συναδέλφων ενάντια στη θέση
του Δ.Σ. για εξετάσεις των Μαθηματικών σε μαθήματα της ειδικότητάς τους.

Με ιδιαίτερο ενδιαφέρον διαβάσαμε στον Τύπο ότι το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο, του
οποίου είστε πρόεδρος, δίνοντας την ύλη στον υπουργό, του επισήμανε (χωρίς καν
να έχει ερωτηθεί) ότι θα έπρεπε στο μέλλον να λαμβάνονται υπόψη για τον
διορισμό εκπαιδευτικών και άλλοι παράγοντες, όπως: προϋπηρεσία, βαθμός
πτυχίου, κατοχή άλλων πτυχίων ή μεταπτυχιακών τίτλων και άλλα. Ανυπομονούμε να
ακούσουμε την προσωπική σας επιστημονική άποψη.

Όσον αφορά τους αναπληρωτές εκπαιδευτικούς, δεν θα σταματήσουν να αγωνίζονται
μέχρι να δικαιωθούν. Δεν είναι δυνατόν να τριγυρνάς για χρόνια, κυρίως στα πιο
απομακρυσμένα μέρη αυτής της χώρας, να έχεις αποκτήσει πολύτιμη πείρα και
επιμόρφωση, οι νόμοι του κράτους να υπόσχονται το διορισμό σου και ξαφνικά να
σε εξευτελίζουν στέλνοντάς σε να εξετασθείς στην ύλη που τόσα χρόνια
διδάσκεις. Στην ύλη αυτή εξετασθήκαμε, κ. Εξαρχάκο, για να μπούμε στα
Πανεπιστήμια. Εσείς πώς θα βλέπατε τη συμμετοχή σας σ’ ένα διαγωνισμό, όπου θα
έπρεπε να αποδείξετε τις γνώσεις και την παιδαγωγική σας επάρκεια ανάμεσα σε
80.000 υποψήφιους για 600 θέσεις; Και δεν θ’ ανοίξω το κεφαλαιώδες ζήτημα της
αξιοπιστίας κα του αδιάβλητου αυτού του διαγωνισμού.

Τελειώνοντας θα ήθελα να μου δώσετε ένα παράδειγμα για το πώς μπορεί να κριθεί
η παιδαγωγική επάρκεια ενός υποψήφιου εκπαιδευτικού με ασκήσεις επί χάρτου.
Είναι αδιαμφισβήτητο από την εμπειρία, για όσους έχουν μοχθήσει και επενδύσει
απ’ την ψυχή τους μέσα στην τάξη, ότι το ίδιο παιδαγωγικό πρόβλημα αν
αντιμετωπισθεί με τον ίδιο τρόπο από δύο διαφορετικά πρόσωπα, πολλές φορές
οδηγεί σε αντίθετα αποτελέσματα».