Ψάχνει το «χρυσό» στη ζούγκλα

ΜΠΟΡΕΙ να έχει περάσει η εποχή που πλήθη από τυχοδιώκτες συνέρρεαν στα βάθη
της Αφρικής για να ανακαλύψουν τους «Θησαυρούς του Σολωμόντος» ή για να
κυνηγήσουν σε σαφάρι αγρίων ζώων, αλλά για τους δρομείς στίβου μεγάλων
αποστάσεων η Μαύρη Ήπειρος παραμένει χρυσοφόρα!

Τα τελευταία χρόνια σ’ αυτό τον δρόμο έχει βρεθεί και ο Νότης Παπούλιας και
από ό,τι δείχνουν οι επιτυχίες, όπως το χάλκινο μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό
Πρωτάθλημα Κλειστού ’96 και οι θαυμάσιες επιδόσεις που σημειώνει (με
αποκορύφωμα το υψηλού διεθνούς επιπέδου πρόσφατο πανελλήνιο ρεκόρ στα 3.000μ.
με 7.43.66), έχει χτυπήσει… φλέβα χρυσού.

Στην τρέχουσα περίοδο ο Παπούλιας άφησε το σπίτι του μέσα στις γιορτές (26
Δεκεμβρίου- 24 Ιανουαρίου) και πήγε στην Κένυα, σ’ ένα χωριό 800 χλμ από την
πρωτεύουσα Ναϊρόμπι, δίπλα στη ζούγκλα, χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα, για να
προετοιμαστεί για τον κλειστό στίβο!

Ο κορυφαίος δρομέας εξηγεί τους λόγους: «Εκεί, εκτός από τους Κενυάτες δρομείς
τους οποίους δεν βλέπω πια με δέος, υπάρχει και το υψόμετρο, αφού η περιοχή
είναι υψίπεδο με υψόμετρο γύρω στα 2.000μ. Η προπόνηση σε υψόμετρο τα
τελευταία χρόνια, σε Πυρηναία, Μαρόκο, Κένυα, με βοήθησε να βελτιώσω τις
επιδόσεις μου. Εκτός από το υψόμετρο, η επαφή με τους μεγάλους δρομείς σε
προσωπικό επίπεδο με βοήθησε να αποβάλω το φόβο που είχα όταν τους ένοιωθα
δίπλα μου στους αγώνες. Τώρα πια είναι για μένα κάθε μεγάλη κούρσα απλά θέμα
δυνάμεων και σωστών επιλογών».

Δρομέας υπολογίσιμος πλέον στον ευρωπαϊκό χώρο ο Νότης Παπούλιας, θέτει
ψηλότερους στόχους και αποκαλύπτει τη μεγάλη αλλαγή: «Το επόμενο σκαλί είναι
το παγκόσμιο επίπεδο με στόχο διάκριση στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα ανοικτού 1999
και την Ολυμπιάδα 2000, στα 3.000μ. στίπλ»! Και διευκρινίζει: «Μόλις
τελειώσουμε το κλειστό ξεκινάμε προετοιμασία στην τεχνική των εμποδίων στα
στιπλ, με στόχο να τρέξω στους πανευρωπαϊκούς το καλοκαίρι 3.000 μ. στιπλ.
Έχουμε συμφωνήσει με τον προπονητή μου ότι η απόσταση που μου πάει είναι τα
3.000μ. και 3.000μ. σε ανοικτό είναι μόνο τα στιπλ».

Στη Βαλένθια τι μπορεί; Ο στόχος είναι σαφής: «Μετάλλιο, που δεν είναι και
εύκολο αφού υπάρχουν οι Γερμανοί Μπάουμαν, Φράνκε και οι παραδοσιακά καλοί
Ισπανοί και Ιταλοί».

Πολύ κοντά στα λιοντάρια, αλλά και στα υπόλοιπα «θηρία» της Κένυα (εδώ δίπλα σε κορυφαίους δρομείς) βρέθηκε ο Νότης Παπούλιας στην Αφρική, σε αναζήτηση «χρυσού» μέσα στους στίβους

ΟΥΤΕ λίγο ούτε πολύ δέκα χρόνια προχωρούν χέρι- χέρι ως αθλητής και προπονητής
ο Νότης Παπούλιας και ο Γιώργος Γενναίος και έχουν περάσει «πέτρινα χρόνια»,
αφού ο πρωταθλητής έδειξε προσήλωση στον προπονητή στις προσωπικές κόντρες του
τελευταίου με τον ΣΕΓΑΣ.

Ο παλιός πρωταθλητής Ελλάδας, με τη φανέλα του Παναθηναϊκού, Γιώργος Γενναίος
είναι άτομο που υποστηρίζει τις αρχές του με θάρρος ακόμη και με κίνδυνο να
βρεθεί χωρίς δουλειά, όπως είχε συμβεί στα τελευταία χρόνια της παντοδυναμίας Μολυβά.

Ο κ. Γενναίος έχει να το λέει για το πώς άντεξε ο Νότης Παπούλιας σε δύσκολες
συνθήκες μέχρι να φτάσει στις επιτυχίες της τελευταίας διετίας σε ένα χώρο,
την αντοχή, που έχει πάψει προ πολλού στην Ελλάδα να αναδεικνύει μεγάλους
αθλητές: «Ασφαλώς επειδή έχει το πείσμα δεν λύγισε και δικαιώθηκε. Δεν
υπάρχουν χώροι προπόνησης για δρομείς αποστάσεων».

Για το αν μπορεί η Ελλάδα να αναδείξει ξανά στο μέλλον έναν Σπύρο Λούη, η
άποψη του Γιώργου Γενναίου είναι κατηγορηματική: «Η Πάρνηθα δεν επαρκεί γιατί
είναι πολύ χαμηλό το υψόμετρο. Θα πρέπει να επιδιώξει ο ΣΕΓΑΣ, μέσω της
πολιτείας, τη δημιουργία προπονητικού κέντρου στην ορεινή Κορινθία που θα
βοηθήσει τους Έλληνες δρομείς και θα γίνει μαγνήτης για ξένους να έρχονται για προετοιμασία».

Τρίπτυχο ευτυχίας: ο Νότης Παπούλιας με τη γυναίκα του Γιώτα και τον αβάπτιστο γιο τους

ΤΙ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗ έχει ο Νότης Παπούλιας στη σκληρή προσπάθεια που κάνει τρέχοντας
πολλά χιλιόμετρα κάθε μέρα στην Ελλάδα ή στο εξωτερικό για να προοδεύσει στη
δύσκολη κατηγορία αγωνισμάτων, την αντοχή;

Πρώτα πρώτα τη σύζυγό του τη Γιώτα. Αναλαμβάνει αυθόρμητα να της πλέξει το
εγκώμιο ο προπονητής του Νότη, Γιώργος Γενναίος: «Είναι πραγματική ηρωίδα από
τότε που τη γνώρισε εδώ και περίπου δέκα χρόνια. Του έχει χαρίσει ήδη τον
χαριτωμένο γιο που βλέπουμε στις φωτογραφίες με τον Νότη ύστερα από αγώνες και
του ετοιμάζει και δεύτερο. Όμως και ο Νότης είναι καλό παιδί και όταν
βρίσκεται στην Αθήνα, γυρίζει νωρίς στο σπίτι».

Ο Νότης, που είναι γυμναστής πτυχιούχος ΤΕΦΦΑ, αναλαμβάνει να μιλήσει για τους
άλλους, εκτός οικογένειας, που τον έχουν βοηθήσει και τον βοηθούν:

«Ασφαλώς σημαντική είναι η συμβολή στην προσπάθειά μου του Δήμου Ηλιούπολης
και κυρίως του δημάρχου Θόδωρου Γεωργάκη και του προέδρου του Αθλητικού
Οργανισμού του Δήμου, Χρήστου Αποστολόπουλου. Αν δεν είχα την εργασία στα
αθλητικά προγράμματα του Δήμου θα είχα μεγάλο οικονομικό πρόβλημα..

Με βοήθησε σημαντικά σε δύσκολες εποχές, που είχαμε πρόβλημα με τον ΣΕΓΑΣ εγώ
και ο προπονητής μου, ο επιχειρηματίας κ. Χειμωνίδης του “Γαλαξία”,
καλύπτοντας τα έξοδα για προετοιμασία στο εξωτερικό. Συμβάλλουν επίσης η
“πούμα” και ο κ. Γκλου, ενώ όσον αφορά το τελευταίο ταξίδι στην Κένυα θέλω να
ευχαριστήσω τον Έλληνα πρεσβευτή κ. Κωστούλα, που μου είχε διαθέσει όχημα για μετακινήσεις».

Ο Νότης Παπούλιας συνομιλεί με τον προπονητή του Γιώργο Γενναίο και τον συντάκτη της «ΟΜΑΔΑΣ» Γιώργο Ρουσάκη, αλλά βρίσκει την ευκαιρία και να ξεφυλλίσει «ΤΑ ΝΕΑ»

Σε αδιέξοδο βρίσκονται οι σχέσεις του Νότη Παπούλια με τον σύλλογό του Γ.Σ.
Ηλιούπολης και μόνος δρόμος γι’ αυτό είναι η μεταγραφή. Δεν σκέπτεται όμως τον
ερχόμενο Σεπτέμβριο που θα είναι ελεύθερος να πάει στον Παναθηναϊκό, τον οποίο
συμπαθεί, όπως ομολογεί. «Είμαι στην Ηλιούπολη από το 1983 που ξεκίνησα
αθλητισμό και κάποιοι δεν το σέβονται. Δεν πάω στον Παναθηναϊκό αφού εκεί
αδιαφορούν τα τελευταία χρόνια για τον στίβο, αλλά στον Ολυμπιακό από τον
οποίο έχω καλή πρόταση».

ΣΤΗΝ ΤΗΝΟ

Ισχυρό ψυχολογικό στήριγμα είναι για τον Νότη Παπούλια, εκτός από την
οικογένειά του, η πίστη στον Θεό. «Εκτός από τη σκληρή δουλειά, πιστεύω στον
Θεό, πηγαίνω κάθε καλοκαίρι στην Τήνο και αφιέρωσα στην Παναγία το ομοίωμα του
μεταλλίου που κατέκτησα στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα στη Στοκχόλμη το 1996».

ΟΤΑΝ ΦΟΒΗΘΗΚΕ

Πότε ένιωσε φόβο ο Νότης Παπούλιας στη διάρκεια της προετοιμασίας του στην
Κένυα; Το διηγείται χαμογελώντας: «Φοβήθηκα όταν πρωτοπήγα και περνούσαμε με
γκρουπ περίπου δέκα ατόμων μέσα από μονοπάτια στη ζούγκλα ότι έτσι και μείνω
πίσω από τους Κενυάτες θα χάσω τον δρόμο και δεν θα ξέρω πώς να γυρίσω και τι
θα συναντήσω».