Τα παιδιά της Νομικής, 25 χρόνια μετά

Με «μαργαρίτα» στο χέρι ο Γιώργος Βερνίκος ακούει τον καθηγητή τού Πανεπιστημίου της Πάτρας Γιάννη Πουνουράκη. Μαζί τους ο κ. Τσουκάτος

Ο ΣΤΕΦΑΝΟΣ Τζουμάκας ήρθε μόνος του, μισή ώρα πριν από τα μεσάνυχτα. Το ζεύγος
Τσουκάτου αποχώρησε σχετικά νωρίς. Ο Άλκης Κούρκουλας ήρθε ειδικά από την
Κωνσταντινούπολη για μία ημέρα. Η Ντόρα Γροσομανίδου είχε λίγο άγχος, γιατί
την επομένη το πρωί έπρεπε ν’ αντιμετωπίσει τους εταίρους διπλωμάτες της
Επιτροπής Σέενγκεν στο Λουξεμβούργο. Για τον Ανδρέα Φούρα δεν θα μπορούσε
κανείς να πει πως χαμογελούσαν και τα μουστάκια του, αλλά γενικώς έδειχνε να
περνάει καλά. Και ο Γιώργος Βερνίκος, σε μεγάλα κέφια, δεν άφησε νότα του ροκ
και του ρολ να πέσει κάτω.

Η τάξη της Νομικής, και ορισμένοι καλοί φίλοι τους, που το ’73 πρωτοστάτησε
στη δημιουργία των παράνομων επιτροπών αγώνα κατά της χούντας, είχε τα κέφια
της προχθές το βράδυ. Ήπιαν, γέλασαν, κουτσομπόλεψαν, θυμήθηκαν κι έκαναν την
αυτοκριτική τους. Μερικοί είχαν κάποιες αμφιβολίες «για το πολιτικό μήνυμα που
ενδέχεται να περάσει από τη σύναξη» και για το αν έχουν νόημα γενικώς οι
επετειακές συγκεντρώσεις «ιδιαίτερα στη σημερινή εποχή», αλλά στο τέλος φάνηκε
ότι όλοι διασκέδασαν, έστω και μ’ ένα κομμάτι της ψυχής τους. Κατά τ’ άλλα,
κάθε φορά που άνοιγε η πόρτα όλα τα κεφάλια γύριζαν διακριτικά προς το μέρος
της και ερωτήσεις του τύπου «μα ποιος είν’ αυτός, κοίτα να δεις τώρα που
κόλλησα» υπερίπταντο στον αρωματισμένο διακριτικά κολωνακιώτικο αέρα του
«Caprice». Ε, είκοσι πέντε χρόνια είναι αυτά, όλο και κάποιες αλλαγές θα έχουν
γίνει στην εμφάνιση των πρώην συντρόφων.

Είχε απ’ όλα η συγκέντρωση. Πρώην και νυν συντρόφους που είχαν χαθεί από
χρόνια αλλά ήξεραν ο ένας για τον άλλο, πρόσωπα οικεία που δεν χρειάζονται
επετειακές συναντήσεις για να κρατήσουν τη σχέση, ανθρώπους που συγκινήθηκαν
πολύ ενθυμούμενοι τα τόσο ιδιαίτερα φοιτητικά χρόνια και άλλους που στάθηκαν
κάπως αμήχανα στην άκρη του στενόμακρου μπαρ, επιλέγοντας έναν ρόλο παρατηρητή
­ ίσως για να καμουφλάρουν την αμηχανία της ανοικειότητας;

Την ιδέα της συγκέντρωσης όλων των παλιών «συναγωνιστών» είχε ο Γιώργος
Βερνίκος, ο οποίος απαντά με γέλια στην παρατήρηση για το αν έχει περιεχόμενο
η φρασεολογία αυτού του τύπου σήμερα. «Μερικά πράγματα φαίνεται πως δεν τα
ξεπερνάς εύκολα», παραδέχεται. Για να καταστρωθεί το σχέδιο ρωτήθηκαν τα μέλη
του επονομαζόμενου «σκληρού πυρήνα» της Νομικής δηλαδή (σύμφωνα πάντα με τον
εμπνευστή), οι κ.κ. Μπίστης, Καλούδης, Χαραλαμπόπουλος και Κούρκουλας. Η
επιλογή του τόπου έγινε με απολύτως… αδιαφανείς και μη δημοκρατικές
διαδικασίες από τον Γιώργο Βερνίκο. «Έπρεπε κάποια στιγμή να ξεφύγουμε από την
ταβέρνα», όπως σχολιάστηκε από τους παρευρισκόμενους.