Κώστας – Άκης: και μαζί και χώρια

Ο Πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης και ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Άκης
Τσοχατζόπουλος δεν έφτασαν, τελικώς, στο… διαζύγιο.

ΟΙ 28χρονες σχέσεις τους ­ με πολλές αναταράξεις ­ έχουν μακράν ιστορία στην
Ελλάδα και στη Γερμανία, από την εποχή της δικτατορίας

Ο Άκης Τσοχατζόπουλος ήταν από την αρχή στο ΠΑΚ που ίδρυσε ο Ανδρέας
Παπανδρέου. Ο Κώστας Σημίτης εντάχθηκε στις γραμμές του το ’70 προερχόμενος
από τον Όμιλο Παπαναστασίου και αργότερα από τη Δημοκρατική Άμυνα, που δρούσε
κατά της χούντας.

Οι σχέσεις τους στη Γερμανία ­ παρά τη διαφορετική τους προέλευση και το
διαφορετικό οικονομικό τους υπόβαθρο ­ ήταν πολύ καλές. Όπως επίσης ήταν πολύ
καλές οι σχέσεις και των δύο με τη γερμανική σοσιαλδημοκρατία.

Ο Κώστας Σημίτης, γεννημένος στον Πειραιά το ’36, με σπουδές στο Πανεπιστήμιο
του Μάρμπουργκ, και ο Άκης Τσοχατζόπουλος, γεννημένος στην Αθήνα το ’39, με
σπουδές στο Πολυτεχνείο του Μονάχου, ήταν εξίσου αγαπητοί και ανάμεσα στα
στελέχη του ΠΑΚ.

Ορισμένοι, μάλιστα, θυμούνται το περιστατικό με τον «Σκαραβαίο» του Δημήτρη
Σωτηρλή, τον καυτό Ιούλιο του ’73 στην κεντρική πλατεία του Μονάχου, όπου ήταν
«τσουβαλιασμένοι» οι δύο πολιτικοί. Οι γερμανικές αρχές δεν είχαν επιτρέψει να
στηθεί εξέδρα και η μηχανή του αυτοκινήτου λειτούργησε και ως γεννήτρια για τα μεγάφωνα!

Είχαν ταξιδέψει πολλά χιλιόμετρα από το Μόναχο και το Βίτσμπουργκ και ήταν
κάθιδροι περιμένοντας τη σειρά τους να μιλήσουν. «Πότε θα κάνει ξαστεριά»,
«κάτω η χούντα», φώναζε το πλήθος, ενώ ο Δημήτρης Σωτηρλής τους παρουσίαζε
στον κόσμο: «Και τώρα, θα απευθύνουν αγωνιστικό χαιρετισμό στη συγκέντρωση οι
σύντροφοι Άκης Τσοχατζόπουλος και Κώστας Σημίτης». Ο Άκης Τσοχατζόπουλος
μετέφερε μάλιστα και «μήνυμα του αρχηγού του ΠΑΚ Ανδρέα Παπανδρέου»,
προκαλώντας ενθουσιασμό στους συγκεντρωμένους.

Από εκείνες τις καλές μέρες κύλησε πολύ νερό στο αυλάκι. Οι δύο πολιτικοί,
παντρεμένοι και με δύο παιδιά ο καθένας, βρέθηκαν μαζί και στο Βίντερτουρ της
Ελβετίας το καλοκαίρι του ’74, όπου έγινε η μεγάλη συζήτηση για τη μετεξέλιξη
του ΠΑΚ σε ΠΑΣΟΚ.

Το ’75, στην πρώτη μεγάλη κρίση του ΠΑΣΟΚ, οι δύο πολιτικοί βρέθηκαν να έχουν
διαφορετικές προσεγγίσεις γύρω από τις θέσεις του Ανδρέα Παπανδρέου, ότι
ορισμένοι ­ κυρίως προερχόμενοι από τη Δημοκρατική Άμυνα ­ «ήθελαν να
μετατρέψουν το κόμμα σε ελιτίστικη ομάδα». Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ διέλυσε τότε
την Κεντρική Επιτροπή και συγκρότησε άλλη που, κατά τη γνώμη του, θα εξέφραζε
καλύτερα τις αρχές της Διακήρυξης της 3ης Σεπτέμβρη.

Σε εκείνη την επιλογή βρήκε τη συμπαράσταση πολλών στελεχών, όπως της Άσπας
Μανδηλαρά, του Άκη Τσοχατζόπουλου, του Θανάση Τσούρα, της Βάσως Παπανδρέου,
ενώ διαφώνησαν μαζί του οι Σάκης Καράγιωργας, Κώστας Σημίτης, Αστέρης Στάγκος,
Βασίλης Φίλιας.

Αργότερα, την ώρα της μεγάλης σύγκρουσης και των διαγραφών των στελεχών της
Δημοκρατικής Άμυνας, ο Κώστας Σημίτης βρισκόταν ­ και έμεινε εκεί για μεγάλο
χρονικό διάστημα ­ στη Γερμανία.

Το ’76 οι δύο πολιτικοί ξαναβρέθηκαν μαζί, αυτή τη φορά σε μία εξίσου μεγάλη
κρίση του ΠΑΣΟΚ. Συμφώνησαν με τον Ανδρέα Παπανδρέου για την απομάκρυνση
σειράς στελεχών του ΠΑΚ, τα οποία κατηγόρησαν τον Ανδρέα Παπανδρέου για «δεξιά παρέκκλιση».

Οι σχέσεις τους όμως διαταράχθηκαν πάλι ­ και ίσως αυτή τη φορά η σύγκρουση να
έπαιξε καθοριστικό ρόλο για το μέλλον ­ το ’79-’80, όταν στο ΠΑΣΟΚ γινόταν μια
μεγάλη συζήτηση για την ΕΟΚ. Ο Κώστας Σημίτης κατηγορήθηκε, τότε, για «τις
σοσιαλδημοκρατικές απόψεις του» και του αποδόθηκε η ευθύνη για την αφίσα που
κυκλοφόρησε με τίτλο «για την Ευρώπη των λαών», ανεξαρτήτως τού ότι δεν είχε ο
ίδιος την ευθύνη για την εκτύπωσή της.

Ο Άκης Τσοχατζόπουλος βρέθηκε στην αντίπερα όχθη από τον Κώστα Σημίτη, ο
οποίος «εκπαραθυρώθηκε» τότε από το Ε.Γ., αλλά και από το ψηφοδέλτιο της Α’
Πειραιώς, με αποτέλεσμα να μην είναι βουλευτής την περίοδο ’81-’85.

Στην περίοδο ’81-’89, πολλές φορές οι δύο άνδρες είχαν διαφορετικές αντιλήψεις
για σειρά από ζητήματα, και όχι μόνο για την οικονομία, χωρίς αυτό να τους
εμποδίσει να συμμαχήσουν στην περίπτωση της απομάκρυνσης του Γεράσιμου Αρσένη
από το κόμμα και την κυβέρνηση.

Το ’89 ο Άκης Τσοχατζόπουλος στήριξε καθοριστικά τον Ανδρέα Παπανδρέου, την
εποχή της δίωξής του και της παραπομπής του στο Ειδικό Δικαστήριο. Ο Κώστας
Σημίτης, ωστόσο, ακολούθησε διαφορετική τακτική, πιστεύοντας ότι θα μπορούσε
να σχηματισθεί και κυβέρνηση χωρίς τον Ανδρέα Παπανδρέου.

Ακολούθησε η σύγκρουση στο «Πεντελικόν» και η τότε σύνοδος της Κεντρικής
Επιτροπής. Ο Κώστας Σημίτης στήριξε τη λύση Παρασκευά Αυγερινού για τη θέση
του γραμματέα του ΠΑΣΟΚ και όχι τον Άκη Τσοχατζόπουλο, που ήταν και η πρόταση
του Ανδρέα Παπανδρέου.

Τότε, ο Κώστας Σημίτης κατηγορήθηκε από κύκλους της ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ ότι
«παίζει» σε κεντροδεξιά σενάρια, ενώ ο Άκης Τσοχατζόπουλος πρόβαλε ως ο
εγγυητής της ενότητας, αλλά και της νομιμότητας.

Οι εκλογές του ’93, η νίκη του ΠΑΣΟΚ και η συμμετοχή τους στην κυβέρνηση έφερε
και πάλι κοντά τους δύο άνδρες, οι οποίοι όμως στη συνέχεια ακολούθησαν και
πάλι διαφορετική πορεία, κυρίως από τότε που ο Κώστας Σημίτης προχώρησε σε
ανοιχτή κριτική προς τον Ανδρέα Παπανδρέου.

Τον Γενάρη του ’96, οι δύο άνδρες διασταύρωσαν τα ξίφη τους στην
Κοινοβουλευτική Ομάδα, όπου στην πρώτη ψηφοφορία φάνηκε να ελέγχουν τον ίδιο
αριθμό βουλευτών (53 έκαστος).

Μετά τον θάνατο του Ανδρέα Παπανδρέου και ενώ ο Κώστας Σημίτης κέρδισε την
πρωθυπουργία, οι δύο πολιτικοί βρέθηκαν και πάλι αντιμέτωποι για την προεδρία
του κόμματος. Τη μάχη κέρδισε και αυτή τη φορά ο Κώστας Σημίτης, ο οποίος
έδωσε στον Άκη Τσοχατζόπουλο το υπουργείο Εθνικής Άμυνας που είχε πριν ο
Γεράσιμος Αρσένης. Γρήγορα, όμως, φάνηκε και πάλι ότι υπάρχουν διαφωνίες ­
κυρίως στα θέματα της οικονομίας ­ οι οποίες επικεντρώθηκαν στα ζητήματα
φυσιογνωμίας του ΠΑΣΟΚ και της κυβέρνησης.

Τους τελευταίους μήνες η κατακόρυφη άνοδος της δημοτικότητας του Άκη
Τσοχατζόπουλου επέτεινε το πρόβλημα και η κρίση στη Νεολαία στάθηκε απλώς η
αφορμή για να εκδηλωθούν οι διαφωνίες, οι οποίες υποβόσκουν πολλά χρόνια τώρα.