Διερεύνηση προθέσεων

Αυξήσεις κάτω από 5% είναι διατεθειμένες να δώσουν οι εργοδοτικές οργανώσεις
στη ΓΣΕΕ στο πλαίσιο των διαπραγματεύσεων για τη σύναψη της νέας Εθνικής
Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας.

ΣΤΗΝ αυριανή συνάντησή τους με την ηγεσία της ΓΣΕΕ οι εκπρόσωποι των
εργοδοτικών οργανώσεων (βιομήχανοι, έμποροι, επαγγελματοβιοτέχνες) αναμένεται
να ανοίξουν τα χαρτιά τους για το θέμα των αυξήσεων στους κατώτατους μισθούς –
ημερομίσθια. Φυσικά δεν θα κάνουν από τώρα την τελική τους πρόταση, αφού οι
φετινές διαπραγματεύσεις αναμένεται να είναι μεγάλες και σκληρές, κυρίως λόγω
του συνεδρίου της ΓΣΕΕ (Μάρτιος). Η ΓΣΕΕ δεν καταθέτει στο τραπέζι του
διαλόγου το ακριβές ποσοστό που διεκδικεί, αλλά περιγραφικά αυτό μπορεί να
υπολογιστεί πάνω από 7%. Όσον αφορά τη διάρκεια της σύμβασης, κανείς δεν
αποκλείει τη διετή (1998-1999).

ΤΑ 4 ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΑ

Οι εκπρόσωποι της ΓΣΕΕ καταθέτουν στον διάλογο 4 σημαντικά επιχειρήματα
διεκδικώντας τη χορήγηση ικανοποιητικών αυξήσεων στους μισθούς. Αυτά είναι:

1. Το εργατικό εισόδημα από το 1984 έως το τέλος του 1996 έχει υποστεί
πραγματική μείωση κατά 19,11%.

2. Στο χρονικό διάστημα 1984-1996 τα κέρδη στο κερδοφόρο μέρος της βιομηχανίας
αυξάνονται ενώ οι μισθοί μειώνονται.

3. Παρά την αύξηση των κερδών στη βιομηχανία, η ιδιωτική επενδυτική
δραστηριότητα δεν έδειξε την ίδια συμπεριφορά. Οι επιχειρήσεις που είχαν κέρδη
προτίμησαν τα μέχρι πρότινος ιδιαίτερα υψηλά επιτόκια των τραπεζών ή τα
κρατικά ομόλογα ή άλλους χρηματιστηριακούς τίτλους. Κατά τη ΓΣΕΕ, για κάθε 100
δρχ. ακαθάριστης προστιθέμενης αξίας που παράγεται στη βιομηχανία, το 1994,
μόνο 12 δρχ. μετατρέπονται σε επενδύσεις.

4. Στη χώρα μας το κόστος εργασίας είναι το δεύτερο χαμηλότερο στην Ευρώπη.
Εδώ το κόστος εργασίας είναι 17% του συνολικού κόστους παραγωγής, ενώ στις πιο
αναπτυγμένες χώρες φθάνει στο 30% και όμως είναι πολύ πιο ανταγωνιστικές από
εμάς.

Σημειώνεται ότι την περίοδο 1993-1996 το κόστος εργασίας μειώθηκε στην Ελλάδα
κατά 11%, ενώ στις άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατά 4%.

ΟΙ ΔΙΑΦΟΡΕΣ

Σύμφωνα με έρευνα της Eurostat σε 7 χώρες – μέλη της Ε.Ε. όσοι εκ των
εργαζομένων αμείφθηκαν κατά το παρελθόν έτος, με τον κατώτατο μισθό στις 7
χώρες για τις οποίες έγινε η έρευνα, πήραν μεταξύ 42% (Ισπανία) και 59%
(Γαλλία και Πορτογαλία) του μέσου μισθού των αρρένων εργατών της μεταποιητικής
βιομηχανίας. Οι χώρες παρουσιάζουν πολύ μεγάλες διαφορές ως προς τα συστήματα
αμοιβών, τους ορισμούς τους και το εύρος των αμοιβών καθιστώντας την μεταξύ
τους σύγκριση ιδιαίτερα δύσκολη. Σε πραγματικές τιμές οι κατώτατοι μισθοί σε
αυτές τις χώρες, στη διάρκεια των 17 τελευταίων ετών ήταν σχετικά σταθεροί ή
μειώθηκαν ελαφρώς ­ εκτός από την περίπτωση της Γαλλίας και του Λουξεμβούργου
όπου αυξήθηκαν.