ΤΡΙΤΗ ΑΠΟΨΗ Κάθαρση στον αθλητισμό

ΣΗΜΕΡΑ θα εξειδικεύσω αυτή τη διαπίστωση στον χώρο του αθλητισμού. Είναι σ’
όλους γνωστό ότι στην τετραετία της απαξίωσης και του διασυρμού της χώρας
(1988-1994), ανάμεσα στους λίγους χώρους από τους οποίους αντλούσε δύναμη και
υπερηφάνεια ο σύγχρονος Έλληνας ήταν ο αθλητισμός. Και σήμερα, όλοι μαθαίνουμε
για τις εθνικές και συλλογικές μας επιτυχίες στην Ευρώπη και τον κόσμο, σε
ομαδικά και ατομικά αθλήματα.

Προσωπικώς, έχω ευτυχήσει να ακούω αθλητές 20-35 ετών να μιλούν για τα εγχώρια
και τα διεθνή με δυνάμεις και αέρα παγκόσμιο· με τρόπο αφυπνιστικό, που αμέσως
δημιουργεί ανάγκη για συγκρίσεις (π.χ. τι αντίστοιχα έχει κάνει ο καθένας μας
στον τομέα του). Ταυτοχρόνως, ως επιστέγασμα όλων αυτών, η Ελλάδα ανέλαβε τους
Ολυμπιακούς, όντας η πρώτη μικρή σε έκταση και πληθυσμό χώρα που αναλαμβάνει
τέτοιο εγχείρημα. Και μάλιστα με άποψη (σχετικοποίηση της εμπορευματικότητας,
αναγωγή στο ιστορικό νόημα των αγώνων).

Παράλληλα, ωστόσο, μ’ αυτή την εκπληκτική εξέλιξη συνυπάρχει και πιέζει προς
τα πίσω η παλαιά κατάσταση και οι άνθρωποί της. Οι γνωστοί «παράγοντες» και τα
κυκλώματα, οι ενίοτε κουμπουροφόροι κηφήνες και κομπιναδόροι, η ανοργανωσιά, η
ανικανότητα για διεθνείς σχέσεις, οι ακάλυπτες επιταγές, τα ετεροκαθοριζόμενα
δικαιοδοτικά όργανα, η αδυναμία οριοθέτησης του επαγγελματικού με τον
ερασιτεχνικό αθλητισμό (που βλάπτει και τους δύο), οι εκλογές ντροπής για
ορισμένες ομοσπονδίες, οι πελατειακές επιχορηγήσεις του κράτους κ.ο.κ.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι αυτή η νόθα κατάσταση της συνύπαρξης του παλαιού με
το νέο πρέπει να ξεπεραστεί. Ο σύγχρονος ελληνικός αθλητισμός πρέπει να
απεγκλωβιστεί από την παθολογία και, τελικώς, από τη μιζέρια του. Και για να
καταστεί αυτός ο στόχος εφικτός δεν αρκεί να τον δηλώνουμε.

Περί του συγκεκριμένου λοιπόν ο λόγος. Το ελληνικό κράτος οφείλει αμέσως να
εκσυγχρονίσει το νομοθετικό του πλαίσιο. Και ο ήδη εκπονηθείς νέος νόμος που
θα αντικαταστήσει τον καλό για την εποχή του Ν. 75/1975 πρέπει γρήγορα να
ψηφιστεί, για να αρχίσει το ουσιαστικότερο και δυσκολότερο κομμάτι: η εφαρμογή
του. Σε ποια, όμως, κατεύθυνση πρέπει να κινηθούν οι ρυθμίσεις του; Από την
πληθώρα των θεμάτων επιλέγω τα βασικότερα:

Απονομή δικαιοσύνης: μόνο από τακτικούς δικαστές και μέλη του Νομικού
Συμβουλίου του Κράτους, δίχως ευχέρεια επιλογής των ομοσπονδιών. Για ορισμένα
θέματα κατάργηση του δεύτερου βαθμού, τον οποίο θα αποτελεί το Ανώτατο
Συμβούλιο Επίλυσης Αθλητικών Διαφορών, ενίοτε με μονομελή σύνθεση. Απόλυτη
οριοθέτηση του χρόνου εκδίκασης των υποθέσεων. Διαιτησία: λειτουργία της στο
πλαίσιο των ομοσπονδιών, αλλά διοίκηση των θεμάτων της μόνον από διαιτητές, εν
ενεργεία ή μη.

Επαγγελματικός αθλητισμός: λειτουργία του αποκλειστικά μέσα στο νομικό πλαίσιο
της επιχειρηματικής δραστηριότητας. Για λόγους προετοιμασίας και μόνον,
πρόβλεψη μεταβατικού σταδίου με Τμήματα Αμειβομένων Αθλητών. Όπως δηλαδή,
λειτούργησε το basket-ball για κάποια χρόνια. Αξιοποίηση των ορίων που αφήνει
το κοινοτικό δίκαιο με ορθή ανάγνωση της απόφασης Bosman.

Ερασιτεχνικός αθλητισμός: οριοθέτηση της έννοιας του σωματείου που δύναται να
λάβει οικονομική επιχορήγηση (ειδική αθλητική αναγνώριση), προκειμένου να
αποφευχθούν οι επιχορηγήσεις κατ’ ουσίαν εμπορικών επιχειρήσεων ή σωματείων
σφραγίδων. Εξορθολογισμός των διαδικασιών στις Ενώσεις και τις Ομοσπονδίες,
προκειμένου να μην ξαναζήσουμε τα νοσηρά φαινόμενα τύπου ΕΠΟ.

Προπονητές: Καθορισμός προσόντων και αξιόπιστων διαδικασιών απόκτησής τους.

Όπως ήδη γράφηκε στον Τύπο, ο νέος αθλητικός νόμος είναι έτοιμος. Δεν μένει
παρά η προώθησή του για ψήφιση. Διαδικασία που πρέπει να ολοκληρωθεί,
προκειμένου να αρχίσει γρήγορα η εφαρμογή του. Σε τελευταία ανάλυση, και
ομιλώντας ως φίλαθλος, είμαι έτοιμος να δεχθώ τις δυσκολίες, να καταλάβω και
να συγχωρήσω ακόμη και τα κάθε είδους απροσδόκητα κατά τη διεξαγωγή των
πρωταθλημάτων, αρκεί να είμαι για ένα πράγμα σίγουρος: ότι στον αγωνιστικό
χώρο τα όσα συμβαίνουν είναι καθαρά. Και για να γίνει αυτό, δυστυχώς, δεν
αρκεί να είναι καθαροί οι αγωνιζόμενοι. Πρέπει να καθαρθούν και να
εκσυγχρονιστούν όλες οι διαδικασίες και οι φορείς που λειτουργούν πριν και
μετά την αθλητική συνάντηση.

Ο Ανδρέας Ν. Λοβέρδος είναι αναπληρωτής καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου στο
Πάντειο Πανεπιστήμιο.