30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΑΝΤΩΝΙΟΣ ΚΟΥΦΑΛΗΣ

ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: Στην Καβάλα.

ΑΝΗΚΕΙ: Στην κατηγορία των δικηγόρων της «πρώτης γραμμής».

ΠΙΣΤΕΥΕΙ: Ότι η Τέχνη θεραπεύει δεινά.

ΠΡΟΣΒΛΕΠΕΙ: Σ’ ένα θέατρο που θα έχει κατακτήσει τους νέους και θα έχει
κατακτηθεί από τους ήχους της μουσικής.

ΕΙΝΑΙ: Αθεράπευτος «ταινιοφάγος».

ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ ΠΟΛΗ: Η Νέα Υόρκη, γιατί νιώθεις ότι είσαι στο κέντρο του
κόσμου και το θέαμα είναι απλόχερο.

Υπηρετεί τη Θέμιδα, αλλά και την Αθηνά. Πιστεύει στην περιφέρεια και από το
πόστο του προέδρου του ΔΗΠΕΘΕ Καβάλας, ο Αντώνης Κούφαλης, αγωνίζεται να
πείσει ότι «η Τέχνη θεραπεύει τα δεινά». Τον γοητεύει ο Πιραντέλο και
ονειρεύεται ένα θέατρο με «ζωντανή» μουσική.

ΕΡ.: ΔΗΠΕΘΕ Καβάλας, ένα ακόμη ΔΗΠΕΘΕ;

ΑΠ.: Ένα θέατρο με έδρα την περιφέρεια και ανοιχτό το παράθυρο στην υπόλοιπη
Ελλάδα και τα Βαλκάνια.

ΕΡ.: ΔΗΠΕΘΕ ίσον μιζέρια;

ΑΠ.: Οι άνθρωποι φέρνουν τη μιζέρια, δεν φταίνει μόνο οι προϋπολογισμοί.

ΕΡ.: Τι σας κάνει διαφορετικούς;

ΑΠ.: Αντιμετωπίζουμε τα πράγματα με καινούργιο βλέμμα και κέφι και έναν
καλύτερο προϋπολογισμό.

ΕΡ.: Ποιος στηρίζει την προσπάθεια;

ΑΠ.: Ο Δήμος Καβάλας, το Συμβούλιο του Δήμου με τον δήμαρχο επικεφαλής. Οι
Καβαλιώτες, ο Τύπος.

ΕΡ.: Ιδανικός διευθυντής;

ΑΠ.: Αυτός που δεν προσβλέπει σε ατομικά οφέλη.

ΕΡ.: Ιδανικό ρεπερτόριο;

ΑΠ.: Αριστοφάνης, Σαίξπηρ, Μανιώτης, ντόπιοι δημιουργοί, Πιραντέλο, Μαγιακόφσκι.

ΕΡ.: ΔΗΠΕΘΕ Καβάλας. Αλληθωρίζει προς Αθήνα;

ΑΠ.: Όχι, κοιτάζει την Αθήνα κατάματα και της προτείνει συνεργασία για κοινό όφελος.

ΕΡ.: Και η παραγωγή ντόπιας δημιουργίας;

ΑΠ.: Η Καβάλα τροφοδότησε τη θεατρική τέχνη με πολλά ονόματα. Τώρα στοχεύουμε
και σε θεατρικούς συγγραφείς. Από εδώ ίσως έχουμε την έκπληξη.

ΕΡ.: Πόσο προέχει η παιδεία σ’ ένα περιφερειακό θέατρο;

ΑΠ.: Είναι το ζητούμενο. Από εδώ ξεκινάμε.

ΕΡ.: Έχετε σκεφθεί την εκπαίδευση νέων παιδιών;

ΑΠ.: Αν όλα πάνε καλά.

ΕΡ.: Γιατί δεχθήκατε κάτι που αρνιόσασταν εδώ και χρόνια;

ΑΠ.: Γιατί τώρα ωρίμασε το πράγμα.

ΕΡ.: Έχετε γνώση των απαιτήσεων του κόσμου;

ΑΠ.: Απόλυτα. Όσο λίγοι Καβαλιώτες ίσως.

ΕΡ.: Των αναγκών;

ΑΠ.: Ναι. Είμαι πρακτικός άνθρωπος. Ψάχνω τις λύσεις, δεν τις περιμένω εξ ουρανού.

ΕΡ.: Έχετε δικαίωμα να αποτύχετε;

ΑΠ.: Αυτή τη στιγμή όχι. Κι ας έχουμε όλοι αυτό το δικαίωμα.

ΕΡ.: Η Καβάλα δεν είναι θλιβερή τον χειμώνα για να προσελκύσει ανθρώπους του θεάτρου;

ΑΠ.: Είναι μια πόλη λαμπρή, με παράδοση και παρελθόν. Οι άνθρωποι του θεάτρου
θα περάσουν υπέροχα μαζί μας.

ΕΡ.: Ποια είναι τα κίνητρα που τους παρέχετε;

ΑΠ.: Καλλιτεχνική κάλυψη, ανθρώπινη φροντίδα, ρεπερτόριο και αμοιβές – κίνητρα.

ΕΡ.: Αγαπημένοι άνθρωποι του θεάτρου;

ΑΠ.: Ο Κάρολος Κουν και όσοι βάδισαν στα ίχνη του. Οι άνθρωποι του μέτρου και
των ελασσόνων τόνων

ΕΡ.: Αγαπημένα έργα;

ΑΠ.: «Απόψε αυτοσχεδιάζουμε» του Πιραντέλο.

ΕΡ.: Η τελευταία θεατρική παράσταση που σας άρεσε;

ΑΠ.: Το «Χάππυ εντ» στη Φρυνίχου. Μου έδειξε πως μπορούν να έρθουν στο θέατρο
τα νεαρά παιδιά.

ΕΡ.: Μήπως επειδή συνδυάζει το ζητούμενο; Τη μουσική με την πρόζα;

ΑΠ.: Νομίζω ναι. Η μουσική μας λέει ότι πρέπει να την βάλουμε στο θέατρο για
να ανανεώσουμε το δυναμικό των θεατών.

ΕΡ.: Οι Καβαλιώτες δημιουργοί; Υπάρχουν;

ΑΠ.: Φυσικά. Κι όσοι είναι σε λανθάνουσα κατάσταση σιωπούν από αμηχανία, θα
τους ανακαλύψουμε εμείς.

ΕΡ.: Σας τρομάζουν οι δαπάνες σε ετήσια βάση;

ΑΠ.: Με τρομάζει η καχυποψία των άσχετων, η πνευματική μιζέρια. Τα κονδύλια τα πολεμάμε.

ΕΡ.: Ένας πρόεδρος θεάτρου μπορεί να συνδυάσει τη δημιουργία με τη λιτότητα;

ΑΠ.: Ναι. Γιατί πιστεύω ότι το θέατρο είναι ακριβή τέχνη αλλά δεν είναι
κοσμική και σπάταλη.

ΕΡ.: Τι θα κόβατε σ’ έναν προϋπολογισμό του θεάτρου;

ΑΠ.: Ό, τι δεν εξυπηρετεί τη θεατρική παιδεία της πόλης. Και ότι μας βγάζει
απ’ αυτό τον στόχο.

ΕΡ.: Τι θα προσθέτατε;

ΑΠ.: Κονδύλιο για δασκάλους και μόνιμη ορχήστρα. Για να είναι ζωντανή η
μουσική των έργων που ανεβάζονται.

ΕΡ.: Τι θα ζητούσατε από τον δήμαρχο και το Δημοτικό Συμβούλιο της Καβάλας;

ΑΠ.: Να μας εμπιστευθεί όχι ως μόνη λύση, αλλά ως σύνολο προτάσεων και θέσεων.
Και να μας ενισχύει με κάθε μέσο, που διαθέτει.

ΕΡ.: Τι φοβάστε;

ΑΠ.: Το… κακό μάτι. Και την αναισθησία του Δημοσίου.