Εκλείπουν οι φθηνές περιοχές για ακίνητα

Στα λεγόμενα ακριβά νότια, βόρεια και ανατολικά προάστια, αλλά και σε
επιλεγμένες συνοικίες γύρω από το κέντρο της πρωτεύουσας εντοπίστηκε η
μεγαλύτερη προσφορά ακινήτων τη χρονιά που έφυγε.

ΑΠΟ στοιχεία που παρουσιάζουν την εξέλιξη της προσφοράς κατοικιών προκύπτει
ότι οι περισσότερες κατοικίες που διατέθηκαν για πώληση ήταν στις περιοχές:
Αγ. Παρασκευή, Βούλα, Γαλάτσι, Γλυφάδα, Ελληνικό, Δροσιά, Διόνυσος, Εκάλη,
Καλαμάκι, Καλλιθέα, Κηφισιά, Κεφαλάρι, Πολιτεία, Μαρούσι, Ν. Σμύρνη, Παλαιό
Φάληρο, Χαλάνδρι.

Παράλληλα, σημαντική προσφορά κατοικιών σημειώθηκε σε περιοχές όπως το
Παγκράτι, το Κολωνάκι και η Κυψέλη.

Όπως τόνισαν μεσίτες, η αγορά κατοικίας στην περιοχή της πρωτεύουσας τα
τελευταία χρόνια έχει αρχίσει να διαμορφώνει ένα νέο προφίλ, με αποτέλεσμα η
ψαλίδα μεταξύ των ακριβών και των φθηνών περιοχών να κλείνει.

Για παράδειγμα, η μέση τιμή στην οποία προσφέρθηκαν κατοικίες στο Γαλάτσι ήταν
280.000 δραχμές το τετραγωνικό μέτρο και στην Αγία Παρασκευή 350.000 δραχμές.
Στη Γλυφάδα, η μέση τιμή πώλησης της κατοικίας ήταν 400.000 δραχμές, ενώ στο
Καλαμάκι η μέση τιμή πώλησης έφτασε στις 370.000 δραχμές. Στην Κηφισιά, η μέση
τιμή πώλησης κατοικιών στη διάρκεια της χρονιάς που πέρασε ήταν 440.000
δραχμές το τετραγωνικό μέτρο, ενώ στο Χαλάνδρι η μέση τιμή πώλησης ήταν
340.000 δραχμές. Όμως η εξέλιξη αυτή δεν απεικονίσθηκε στις νέες
αντικειμενικές τιμές που ανακοίνωσε το υπουργείο Οικονομικών, αφού οι διαφορές
είναι σημαντικές. Για παράδειγμα, στο Γαλάτσι η υψηλότερη αντικειμενική τιμή
είναι 250.000 δραχμές το τετραγωνικό μέτρο και στην Αγία Παρασκευή 320.000
δραχμές το μέτρο.

Μεσίτες που ρωτήθηκαν για το γεγονός ότι η ψαλίδα στις τιμές πώλησης των
καινούργιων κατοικιών έχει αρχίσει να κλείνει, απέδιδαν την εξέλιξη στους εξής παράγοντες:

Πρώτον, οι τιμές της γης στις λεγόμενες ακριβές περιοχές της πρωτεύουσας έχουν
αρχίσει να συγκλίνουν, με αποτέλεσμα το κόστος της γης αλλά και της
αντιπαροχής να θεωρείται υψηλό. Επίσης, στις περισσότερες από αυτές τις
περιοχές έχει μειωθεί το ποσοστό ελεύθερης γης.

Δεύτερον, οι τιμές των βασικών οικοδομικών υλικών δεν εμφανίζουν σημαντικές
διαφοροποιήσεις, όπως ήταν στο παρελθόν.

Τρίτον, το λεγόμενο έμμεσο κόστος της οικοδομής, όπως π.χ. οι ασφαλιστικές
εισφορές, έχει αυξηθεί σε σχέση με το παρελθόν, ενώ έχει περιορισθεί σημαντικά
και η εισφοροδιαφυγή.

Από την άλλη πλευρά, οι τιμές των καινούργιων κατοικιών συμπαρασύρουν
αναλογικά προς τα πάνω και το κόστος απόκτησης των μεταχειρισμένων κατοικιών.
Αυτό όμως που θα πρέπει να σημειωθεί είναι ότι στη διάρκεια της τελευταίας
τριετίας οι τιμές των ακινήτων στις περισσότερες περιοχές της πρωτεύουσας δεν
αυξήθηκαν με τον ρυθμό της προηγούμενης δεκαετίας. Εκτιμάται ότι η μέση ετήσια
αύξηση των τιμών στη διάρκεια της τριετίας ήταν στα επίπεδα του πληθωρισμού.