ΠΡΟΣΩΠΑ Πλήρωσε την «απερισκεψία» του

Χοσεΐν Σαχριστανί. Ο πρώην επιστημονικός σύμβουλος του Σαντάμ αρνήθηκε να συνεργασθεί στο πρόγραμμα για την κατασκευή πυρηνικών όπλων και πλήρωσε το τίμημα της «απερισκεψίας» του

Η διαδρομή από τα γραφεία του Οργανισμού Ατομικής Ενέργειας της Βαγδάτης έως
το αρχηγείο της Ασφάλειας διήρκεσε μόλις μισή ώρα. Για τον Χοσεΐν Σαχριστανί,
τότε επιστημονικό σύμβουλο του Σαντάμ, η πορεία προς την κόλαση είχε μόλις αρχίσει…

«ΕΙΣΑΙ επιστήμων και εγώ είμαι πολιτικός. Ξέρεις τι εστί πολιτική; Λαμβάνω μια
απόφαση. Αφήνω να διαρρεύσει ότι θα κάνω το ακριβώς αντίθετο κι έπειτα κάνω
κάτι που αφήνει έκπληκτο ακόμη κι εμένα!». Τα λόγια αυτά του Σαντάμ Χουσεΐν,
προάγγελος της κατοπινής πολιτικής του, παραμένουν ανεξίτηλα χαραγμένα στη
μνήμη του δρος Σαχριστανί. Δεκαοκτώ χρόνια έχουν περάσει από την ημέρα που ο
Ιρακινός δικτάτορας διέσχισε το κατώφλι του Οργανισμού Ατομικής Ενέργειας και
διέταξε την ομάδα των επιστημόνων που εργάζονταν εκεί να ξεκινήσουν την
κατασκευή πυρηνικών όπλων. Όταν ο Σαχριστανί διαμαρτυρήθηκε, επικαλούμενος το
γεγονός πως κάτι τέτοιο θα αποτελούσε παραβίαση της Συνθήκης Μη Διάδοσης των
Πυρηνικών Όπλων, την οποία είχε συνυπογράψει η χώρα του, δεν μπορούσε να
διανοηθεί πως αυτή του η «απερισκεψία» θα σήμαινε την απαρχή του τέλους για
την καριέρα του. Και όχι μόνον…

«Πίστευα πως η συνεργασία μου στο πρόγραμμα για την ατομική ενέργεια ήταν τόσο
πολύτιμη», θυμάται ο Σαχριστανί, «που δεν θα έφταναν στο σημείο να με
συλλάβουν. Έκανα λάθος». Στις 4 Δεκεμβρίου 1979, μια ομάδα αστυνομικών
εισέβαλε στο γραφείο του και τον οδήγησε στο αρχηγείο της Ασφάλειας. Ο
επιστημονικός σύμβουλος του Σαντάμ παρέμεινε στους θαλάμους βασανιστηρίων για
22 ολόκληρες ημέρες. Όταν επετράπη για πρώτη φορά στην Καναδή σύζυγό του να
τον επισκεφθεί, ενάμιση μήνα μετά τη σύλληψή του, εκείνη δυσκολεύτηκε να τον αναγνωρίσει.

Οι λεπτομέρειες για τις συνθήκες κράτησης του Σαχριστανί μόνο φρίκη μπορούν να
προκαλέσουν. Η μεταχείριση που του επιφυλάχθηκε δεν διαφέρει εξάλλου σε τίποτε
από εκείνη χιλιάδων άλλων αθώων Ιρακινών που τόλμησαν σε κάποια στιγμή της
ζωής τους να ορθώσουν το ανάστημά τους απέναντι στον Σαντάμ, επισύροντας τη
μήνιν του. Τουναντίον, ο Σαχριστανί υπήρξε μάλλον τυχερός: το 1991, φορώντας
στολή αστυνομικού και κλέβοντας ένα υπηρεσιακό αυτοκίνητο κατάφερε να
αποδράσει και το ζευγάρι ζει έκτοτε με ασφάλεια στην Τεχεράνη, όπου αναζήτησε
καταφύγιο μετά τη φυγάδευσή του από τη χώρα. Όχι, ο Σαχριστανί δεν βλέπει
πλέον εφιάλτες ούτε έχει μετανιώσει για την επιλογή που έκανε. Ίσως μόνο ένας
άνθρωπος με την τρομακτική αποφασιστικότητά του θα μπορούσε να επιβιώσει της
οργής του Σαντάμ. Και να γίνει σήμερα ζωντανός μάρτυρας της ωμότητας του
καθεστώτος του…