[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

ΠΑΡΑΜΟΝΕΣ Χριστουγέννων και ο υφυπουργός Αθλητισμού Ανδρέας Φούρας αποφάσισε
να (ξανα)πεί τα κάλαντα στους βαρήκοους προέδρους των Ποδοσφαιρικών Ανώνυμων
Εταιρειών. Αφού τελείωσε, άπλωσε το χέρι και τους ζήτησε 23,5 δισ. ­ όσα
δηλαδή και τα χρέη τους.

Και αυτοί; Του πέταξαν ένα ξερό «άσε, μας τα είπαν άλλοι» και στρώθηκαν για
φαΐ στο πλούσιο τραπέζι του ελληνικού ποδοσφαίρου.

Ηλικιωμένους απεργοσπάστες θυμίζουν οι απειλές του υπουργού. Εδώ και 19 χρόνια
­ όση δηλαδή η ηλικία του επαγγελματικού μας ποδοσφαίρου ­ πράσινοι ή γαλάζιοι
λοφιοφόροι «υπενθυμίζουν» στους ­ σχεδόν ­ ίδιους ανθρώπους ότι έχουν κάποιες
εκκρεμότητες (…) και προς την Πολιτεία. Τι αλλάζει;

Απλώς, ο Βασίλης Παπαγεωργόπουλος το 1992 «απαιτούσε» μονοψήφιο, ενώ ο Ανδρέας
Φούρας το 1997 «απαιτεί» διψήφιο αριθμό δισ…

Γάντζους του διαρρήκτη θυμίζουν οι υπουργοί Αθλητισμού από το 1979 έως σήμερα.
Από τη μια κολάκευαν και καθησύχαζαν τους φιλάθλους με βαρύγδουπες ανοησίες
και από την άλλη σιωπούσαν ένοχα όταν έβλεπαν τα χρέη των ισχυρών να αυξάνουν,
ενώ συνέχιζαν τις επιχορηγήσεις από τον ΟΠΑΠ. Το ποδόσφαιρο ­
χριστουγεννιάτικο δένδρο φορτώθηκε με περισσότερες μπάλες ­ χρέη απ’ όσα
αντέχει και τα κλαδιά του αρχίζουν και γέρνουν επικίνδυνα.

Τελικά, τι να πιστέψει ο άτυχος φορολογούμενος που ακόμη περιμένει την
επιστροφή φόρου του 1996; Είχαμε υπουργούς Αθλητισμού χάρτινες τίγρεις ή ότι
οι ποδοσφαιροπαράγοντες είναι υπεράνω των νόμων και ισχυρότεροι των
διαχειριστών της εξουσίας;

Υπουργοί και χρυσογαλονάδες παράγοντες έχουν ίσο μερίδιο ευθύνης για το
προκλητικό χρέος. Η ατολμία των υπουργών ταίριαξε σαν γκρίζα γραβάτα στο
σκούρο κοστούμι της απληστίας των παραγόντων.

Ημέρες που είναι, χορέψτε το βαλς της ευθύνης ­ και όσο γι’ αυτό που κάποτε
λέγαμε τύψεις, δεν πειράζει. Στείλτε τες για σκι στην Ελβετία ­ εσείς άλλωστε
έχετε χρήματα…