Άη Βασίλη, ζεις…

Μην πείτε στα παιδιά σας πως δεν υπάρχει ο Άγιος Βασίλης. Θα τους κόψετε όλη
τη χαρά (τον περιμένουν πώς και πώς να ικανοποιήσει κάθε επιθυμία τους) και
επιπλέον θα βάλετε δεσμά στη φαντασία τους.

Καλοί Άγιοι. Τα παιδιά πρέπει να πιστεύουν σε κάποια μυθικά πρόσωπα και να ζητούν κάτι απ’ αυτά

ΚΑΙ ΤΑ παιδιά, όπως βεβαιώνουν οι ειδικοί, πρέπει να έχουν φαντασία: να
πιστεύουν σε κάποια μυθικά πρόσωπα, να ζητούν κάτι απ’ αυτά, να μπορούν να
αυτοσχεδιάσουν μαζί τους. Αφήστε τα να περιμένουν τον καλό Άγιο, που θα βάλει
χωρίς να τον δει κανείς τα δώρα κάτω από το δέντρο, για να φύγει, σκαστός όπως
ήρθε, από την καμινάδα του τζακιού ή από τις σωληνώσεις του καλοριφέρ.

ΑΠΟΧΩΡΙΣΜΟΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΜΥΘΟ

Σε ολόκληρο τον κόσμο εκατομμύρια παιδιά περιμένουν τον ερχομό του,
προετοιμάζοντας ακόμα και τον χώρο που θα τον υποδεχθούν. Τι σημαίνει όμως η
στιγμή του αποχωρισμού από τον μύθο και πότε οι γονείς πρέπει να αποκαλύπτουν
στα παιδιά τους την αλήθεια; «Η ιστορία του Άγιου Βασίλη συνδέεται αναπόσπαστα
με την ανάπτυξη της φαντασίας των παιδιών.

Όλοι μας, κάποια στιγμή, μαγευτήκαμε από την ύπαρξη αυτού του προσώπου που
έστω και νοερά ήταν σε θέση να εκπληρώσει κάθε επιθυμία και να χαρίσει τη
χαρά», λέει η κυρία Βάσω Αρτινοπούλου, κοινωνιολόγος, επίκουρος καθηγήτρια του
Παντείου Πανεπιστημίου.

Όπως λένε οι ειδικοί, τα παιδιά από την ηλικία των 6 έως 11 χρόνων έχουν την
ανάγκη υπερφυσικών προσώπων που να μπορούν να τους αποδώσουν θετικές ή
αρνητικές ενέργειες. Ένα τέτοιο πρόσωπο είναι και ο Άγιος Βασίλης στην παιδική
συνείδηση. «Είναι χαρακτηριστικό της παιδικής σκέψης. Στην ηλικία των έξι ετών
τα παιδιά δεν έχουν την αντιληπτική ικανότητα. Σε αυτήν όμως την ηλικία
αναπτύσσουν την αφαιρετική και αναζητούν τρόπους για να ικανοποιήσουν τις
προσωπικές τους επιθυμίες και ανασφάλειες. Κάτι ανάλογο κάνουν και δίνοντας
στο μυαλό τους τον ρόλο που κατέχει ο Άγιος Βασίλης», εξηγεί ο κύριος Δημήτρης
Μπούκουρας, ψυχολόγος.

ΟΚΤΩ ΧΡΟΝΩΝ

Καθώς τα παιδιά μεγαλώνουν, έρχεται η στιγμή που η πραγματικότητα παίρνει τη
θέση της φαντασίας. Είναι η στιγμή που ο Άγιος Βασίλης περνά στο παρελθόν και
γίνεται μια παιδική ανάμνηση. «Η μετάβαση από την παιδική στην εφηβική ηλικία
δημιουργεί την ανάγκη να εγκαταλείψει το παιδί τον φανταστικό κόσμο που
δικαιολογεί ό,τι συμβαίνει γύρω του και να αντιμετωπίσει την πραγματικότητα.
Για κάθε παιδί η στιγμή είναι διαφορετική.

«Με τη Σοφία πάντα επικοινωνούσαμε μέσα από τα παραμύθια. Έτσι ο Άγιος Βασίλης
έπρεπε να έρθει με ένα συγκεκριμένο τρόπο, να αφήσει μυστικά τα δώρα έξω από
την πόρτα του σπιτιού μας και να εξαφανιστεί χωρίς κανένας να τον δει», λέει η
ηθοποιός Θέμις Μπαζάκα. «Όταν η κόρη μου έγινε 8 ετών θεώρησα ότι ήρθε η
στιγμή να τελειώσει το παραμύθι». Δυστυχώς για τη Σοφία, η απογοήτευση ήταν
μεγάλη. Ήταν νωρίς για να αποχωριστεί τον «κουβαρντά» Άγιο.

Η στιγμή που οι γονείς αποκαλύπτουν την αλήθεια δεν είναι για όλους η ίδια.
Όπως υποστηρίζουν οι ψυχολόγοι, κάθε παιδί ωριμάζει σε διαφορετική ηλικία και
οι γονείς πρέπει να το λαμβάνουν υπόψη. Όσο εγκληματικό είναι να παρατείνει ο
γονιός την ηλικία της αθωότητας για τα παιδιά του άλλο τόσο επικίνδυνο είναι
και να στερήσει από αυτά νωρίτερα τον μαγικό κόσμο των παραμυθιών που όλα τα
παιδιά έχουν ανάγκη. «Η εκλεκτική κατάργηση του Αγίου Βασίλη εκπλήσσει και
ενοχλεί τα παιδιά ακόμα περισσότερο όταν οι γονείς καταργούν επιλεκτικά μόνο
αυτόν το άγιο», συμπληρώνει ο Μανώλης Μυλωνάκης, ψυχίατρος.

ΤΙ ΖΗΤΟΥΝ

Μια κούκλα που μιλάει και κουνάει τα χεράκια της, ένα τρένο που σφυρίζει,
ακόμα και ένα μεγάλο γλειφιτζούρι σε σχήμα πάπιας είναι μερικά από τα δώρα που
ζητούν τα παιδιά γράφοντας γράμματα στον Άγιο Βασίλη. «Είναι μια σύμβαση που
κάναμε με τα παιδιά μας όταν ήταν μικρά», λέει η ηθοποιός Άννα Βαγενά. «Κάθε
χρόνο έπρεπε να στέλνουν ένα γράμμα ζητώντας τα δώρα τους. Σήμερα, τα παιδιά
μου είναι 18 και 20 ετών. Παρόλα αυτά συνεχίζουν ακόμα να γράφουν το ίδιο
γράμμα και πιστεύω ότι είναι πολύ όμορφο, γιατί ακόμα και για μια ημέρα τον
χρόνο αξίζει να γινόμαστε πάλι παιδιά».