[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ «άνωθεν» ή αυτολογοκρισία; Κακή εκτίμηση της είδησης ή αδυναμία στην
έγκαιρη μετάδοσή της; Τη «φωτιά» για την κρατική τηλεόραση άναψε η παραίτηση
στελέχους της ΝΕΤ που συνοδεύτηκε από την καταγγελία ότι σκοπίμως ­ κατόπιν
παρεμβάσεων ­ δεν μεταδόθηκαν οι διαξιφισμοί στη Βουλή ανάμεσα στην υπουργό
Ανάπτυξης και κυβερνητικό βουλευτή. Η αντίκρουσή της περιλάμβανε έναν
ισχυρισμό που, αν αλλιώς είχαν τα πράγματα, θα μπορούσε και να κριθεί ως
αφοπλιστικό στην ειλικρίνειά του: «Είχαμε αργά την είδηση και δεν προλάβαμε να
τη μεταδώσουμε στο νυχτερινό δελτίο». Όμως…

Ήταν να μην της βγει το όνομα. Και στην κρατική τηλεόραση «το όνομα» έχει βγει
από γεννησιμιού της. Φρόντισαν μάλιστα τόσο επίμονα οι εκάστοτε κυβερνήσεις να
το κρατήσει «επάξια», ώστε δύσκολα να πείθει, οσάκις η αντικειμενικότητά της
τίθεται υπό αμφισβήτηση, πως ο γνωστός «ομφάλιος λώρος» έχει οριστικά
αποκοπεί. Έπειτα είναι και το άλλο: η κεκτημένη ταχύτητα. Ή αλλιώς, η δύναμη
της συνήθειας, που ξεχωρίζει ­ προληπτικά… ­ τι είναι αρεστό και τι όχι στην
κυβέρνηση ­ και αναλόγως «κόβει και ράβει». Εντολή ή παρέμβαση δεν χρειάζεται.
Η αυτολογοκρισία ­ ακόμη και ως μέσο αυτοπροστασίας ­ δεν είναι δα άγνωστη ­
ιδίως όταν έχει προηγηθεί μακροχρόνιος εθισμός. Και ας μη λησμονείται πως το
φαινόμενο κάποιοι να γίνονται «βασιλικότεροι του βασιλέως» ποτίζει η ανασφάλεια.

Τι πράγματι συνέβη στην προκειμένη περίπτωση, έχει πια λίγη σημασία. Πιο
σοβαρή μοιάζει να είναι η συνέχεια. Πώς, δηλαδή, θα θωρακισθεί η αξιοπιστία
της ενημέρωσης από τα κρατικά κανάλια, όταν το παρελθόν τους είναι τόσο
βεβαρημένο. Και η αξιοπιστία ­ αν κάποιοι δεν το έχουν αντιληφθεί ­ δεν
συναρτάται μόνο με την πολιτική αμεροληψία, αλλά και με την πληρότητα της
ενημέρωσης. Να δεχθεί κανείς ­ και γιατί όχι; ­ την ειλικρίνεια της απλής
εξήγησης «δεν προλάβαμε το ρεπορτάζ». Μα όταν τα ιδιωτικά κανάλια το
προλαβαίνουν, τότε σημαίνει πως ο κρατικός φορέας δεν διαθέτει ­ ακόμη και
σήμερα ­ τα αντανακλαστικά και τους ρυθμούς μιας απαιτητικής αγοράς που
«πετάει έξω» ένα υπολειπόμενο, σε σχέση με άλλα, προϊόν. Χώρια που
ανατροφοδοτείται ο φαύλος κύκλος των υποψιών.