Ο ΟΤΕ δείχνει τον δρόμο…

Όταν το καλοκαίρι του 1993 η κυβέρνηση Κ. Μητσοτάκη αναζητούσε «στρατηγικό
επενδυτή» για να του εκχωρήσει το 51% του ΟΤΕ, η εκτίμηση που είχε γίνει από
Έλληνες και ξένους εμπειρογνώμονες ήταν ότι δεν μπορεί να προσδιοριστεί η
ακριβής αξία του Οργανισμού.

ΚΑΙ ΟΤΙ θα ήταν προτιμότερο να εκχωρηθεί ένα μέρος των μετοχών μέσω του
Χρηματιστηρίου Αθηνών. Αλλά όχι ένα τόσο μεγάλο ποσοστό μετοχών, όπως το 51%,
γιατί θα ήταν αδύνατον να το απορροφήσει η ελληνική χρηματαγορά.

Τα γεγονότα που συνόδευσαν τις προθέσεις της κυβέρνησης Μητσοτάκη είναι
γνωστά, και δεν είναι του παρόντος. Άλλωστε ό,τι δεν κατάφερε η κυβέρνηση
Μητσοτάκη, το πέτυχε η κυβέρνηση Παπανδρέου, και αργότερα η κυβέρνηση Σημίτη,
ακολουθώντας όμως διαφορετική μεθοδολογία. Το 19% του ΟΤΕ είναι σήμερα στο
Χρηματιστήριο και η πώληση έχει αποφέρει 350 δισ. δραχμές.

Η επιτυχής μετοχοποίηση του ΟΤΕ χρησιμοποιείται ως μοντέλο για μία σειρά
μετοχοποιήσεων δημοσίων οργανισμών, που θα ακολουθήσουν. Ο χορός ανοίγει με τα
Καταστήματα Αφορολογήτων Ειδών, που θα μετοχοποιηθούν σε ποσοστό 20% έως το
τέλος του χρόνου και θα αποφέρουν περί τα 25 δισεκατομμύρια.

Οι επιχειρήσεις που θα ακολουθήσουν είναι η Διεθνής Έκθεση Θεσσαλονίκης (ΔΕΘ),
ο Οργανισμός Λιμένος Πειραιώς (ΟΛΠ), ο Οργανισμός Λιμένος Θεσσαλονίκης (ΟΛΘ),
οι Οργανισμοί Ύδρευσης και Αποχέτευσης Θεσσαλονίκης (ΟΑΘ και ΟΥΘ), η Α.Ε.
Διώρυγας Κορίνθου (ΑΕΔΙΚ), η Κτηματική Εταιρεία του Δημοσίου (ΚΕΔ), η ΕΥΔΑΠ, ο
Οργανισμός Διεξαγωγής Ιπποδρομιών Ελλάδος (ΟΔΙΕ), η Ολύμπικ Κέτερινγκ, η
Ολυμπιακή Τουριστική και ο ΟΠΑΠ, αφού όμως προηγουμένως επιλυθούν ορισμένα
νομικά ζητήματα που έχουν να κάνουν με τη διάθεση των κερδών του Οργανισμού
στον Αθλητισμό και τον Πολιτισμό.

Οι μετοχοποιήσεις αυτές θα υλοποιηθούν στο διάστημα 1998-2000 και η κυβέρνηση
αναμένει ένα ποσόν της τάξεως των 700 δισεκατομμυρίων δραχμών. Η επίσημη
αιτιολογία των μετοχοποιήσεων είναι η εξεύρεση κεφαλαίων για επενδύσεις στους
συγκεκριμένους οργανισμούς, με στόχο τη βελτίωση των παρεχόμενων υπηρεσιών,
τον εκσυγχρονισμό τους και την αύξηση της ανταγωνιστικότητάς τους.

Με βάση πάντοτε τον πιλότο των μετοχοποιήσεων που ήταν ο ΟΤΕ, υπάρχει ένα
δεδομένο: αυτό της σημαντικής βελτίωσης των παρεχόμενων υπηρεσιών. Την
τελευταία τριετία, οι υπηρεσίες αυτές, από το «131» έως την ψηφιακή τηλεφωνία,
βελτιώθηκαν θεαματικά. Μένει τώρα να αποδειχθεί στην πράξη, τι θα συμβεί μετά
τη μετοχοποίηση των οργανισμών που προαναφέρθηκαν.

Ωστόσο, το μεγάλο πρόβλημα της κυβέρνησης είναι οι προβληματικές ΔΕΚΟ, των
οποίων τα ελλείμματα αυξάνονται ιλιγγιωδώς, με πρώτο τον ΟΑΣΑ (τον Οργανισμό
Αστικών Συγκοινωνιών), του οποίου το έλλειμμα ξεπερνάει τα 820 δισεκατομμύρια
δραχμές. Ακολουθεί ο ΟΣΕ, του οποίου τα συνολικά ανοίγματα κινούνται γύρω στα
550 με 600 δισεκατομμύρια, και έπονται τα ΕΛΤΑ με περίπου 50 δισ. έλλειμμα.

Στις επιχειρήσεις αυτές έχει εγκατασταθεί καινούργιο μάνατζμεντ, που
προσελήφθη με τον Νόμο 2414/96.

Οι νέοι διευθύνοντες σύμβουλοι που έχουν προσληφθεί από την ελεύθερη αγορά
εργασίας είναι υποχρεωμένοι να καταρτίσουν πρόγραμμα εξυγίανσης, το οποίο
τελεί υπό τον έλεγχο της κυβέρνησης ως προς την εφαρμογή του. Στόχος του
προγράμματος είναι η μεσοπρόθεσμη εξυγίανση των επιχειρήσεων, και στο πλαίσιο
αυτό έχουν απόλυτη ελευθερία κινήσεων, για θέματα που αφορούν ολόκληρο το
πλαίσιο λειτουργίας του οργανισμού. Και υπάρχει όρος στο συμβόλαιό του ότι αν
το πρόγραμμα δεν επιτύχει τους ανά εξάμηνο στόχους, απολύονται αυτοδικαίως.

Τέλος, υπάρχει πάντα ο Οργανισμός Ανασυγκρότησης Επιχειρήσεων, ο Οργανισμός
τον οποίο δημιούργησε το ΠΑΣΟΚ κατά την πρώτη περίοδο της ανόδου του στην
εξουσία, και ο οποίος συμπεριέλαβε όλες τις προβληματικές επιχειρήσεις εκείνης
της εποχής. Ως σύλληψη ήταν θετική: ο Οργανισμός θα εξυγίανε τις επιχειρήσεις
και εν συνεχεία θα τις εκχωρούσε υγιείς σε όποιον ενδιαφερόταν να τις αγοράσει.

Το αποτέλεσμα διέψευσε τις προσδοκίες. Όχι μόνο δεν κατάφερε να εξυγιάνει
καμία, αλλά «πέτυχε» να επιβαρύνει τον κρατικό προϋπολογισμό με εκατοντάδες
δισεκατομμύρια, ποσά απαραίτητα για τη λειτουργία των προβληματικών. Σήμερα, ο
ΟΑΕ έχει υπό την εποπτεία του 13 προβληματικές επιχειρήσεις, η μεγαλύτερη από
τις οποίες είναι η SOFTEX. Στο τέλος όμως του 1998, ο ΟΑΕ θα πάψει να υπάρχει,
άρα ο επόμενος χρόνος είναι το διάστημα κατά το οποίο οι προβληματικές θα
πρέπει ή να κλείσουν ή να πωληθούν.