ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ Τα κάλλη κόποις κτώνται;

![]() |
ΣΤΙΣ ΠΡΩΤΕΣ πρωινές ώρες τις μεταμεσονύκτιες εννοώ που η ηρεμία
αποκαθίσταται, επιτέλους, στην οικία μου, απολαμβάνω κακό συνήθειο την
πολυτέλεια να παίζω με το τηλεκοντρόλ. Κάποτε γι’ αυτό το κάνω, άλλωστε
πέφτω σε παλιές ταινίες αριστουργήματα, εσχάτως στην περιφρονημένη ΕΤ3. Είναι
οι ώρες που στα ιδιωτικά κανάλια βγαίνουν τα… φαντάσματα. Όχι σε θρίλερ και
τέτοια. Από «πίκα» βαφτίζω έτσι τους «πρωταγωνιστές» του τηλεμάρκετινγκ, που
δυστυχώς δεν μπορώ δια ζώσης να γιουχάρω. Άλλοτε είναι χαρούμενες μεσόκοπες
και άνω Αμερικάνες που εξηγούν πως, μ’ ένα θαυματουργό σκουλαρίκι στο αυτί,
έκλεισε το στομάχι τους και έχασαν δεκάδες κιλά που ουδέποτε ξαναπήραν, άλλοτε
είναι νεάζουσες αλλά εμφανώς σιτεμένες κυρίες που εξυμνούν τις μαγικές
ιδιότητες μιας σειράς «αγνών» καλλυντικών στα οποία οφείλουν τη φρεσκάδα και
την αυτοπεποίθησή τους. Χαιρέκακα εστιάζω την προσοχή μου στο λαιμό τους
εκεί, γνωρίζω από τη μητέρα μου, φαίνονται τα χρόνια και ψιθυρίζω στο
μισοσκόταδο την οικτίρμονα φράση «κούνια που σας κούναγε».
«Ρέστα», όμως, δίνω στις διαφημίσεις των οργάνων γυμναστικής, που υπόσχονται
«καύση όλων των περιττών κιλών με επτά λεπτά άσκηση την ημέρα» και απόκτηση
σώματος που θα το ζήλευαν μανεκέν. Βεβαίως τη χρήση τους δείχνουν νεαρές
γυμνάστριες όρθιες, καθιστές ή ξαπλωμένες και ουδέποτε ταλαίπωρες
νοικοκυρές. Τεντώνουν, κάμπτουν, κλείνουν με άνεση τα διαφημιζόμενα «αξεσουάρ
γυμναστικής στο σπίτι» και εξηγούν τα ευεργετικά αποτελέσματα για το στομάχι,
την κοιλιά, τους γλουτούς, τους μηρούς. Βάζω νοερά στη θέση τους κάποιους
γνωστούς ή και τον εαυτό μου και σφίγγεται η καρδιά μου. Σκέτη κατάθλιψη,
να πάρει η ευχή. Χειρότερη και από εκείνη τη μόδα με τα «στατικά» ποδήλατα,
που αραχνιάζουν σχεδόν αχρησιμοποίητα σε αποθήκες και πατάρια.














