Απάντηση για τον Άρη

Σε επιστολή του κ. Παν. Γ. Φούγια για τον Άρη Βελουχιώτη (δημοσιεύτηκε στα
«ΝΕΑ» στις 25 Οκτωβρίου), απαντά ο κ. Φώτης Γιαλκέτσης, από την Αθήνα, ενώ
στον Άρη αναφέρεται και ο κ. Θύμιος Κονιάκος, από την Αγία Ευθυμία Φωκίδας.

«Ο Άρης στα δύσκολα, τότε, χρόνια της γερμανοϊταλικής κατοχής έδειξε τον
πατριωτισμό του, πάλεψε με όλες του τις δυνάμεις στην προσπάθεια οργάνωσης,
διοίκησης των ανταρτικών ομάδων και στον πόλεμο κατά των στρατευμάτων κατοχής.
Είναι δε κατακριτέοι όσοι ­ απόντες τότε στο προσκλητήριο της πατρίδας ­
θυμώνουν και εξεγείρονται σήμερα για την καθημερινή αναγνώριση από το λαό της
προσφοράς των αγωνιστών του 1941-1944 κατά των φασιστών του Μουσολίνι και των
ναζιστών του Χίτλερ.

Όλα όσα καταμαρτυρούνται από τον κ. Φούγια στον Άρη, για εγκλήματα κατά
πολιτών στην Πελοπόννησο, είναι ανακριβή, αφού ο Άρης μέχρι τον Μάιο του 1944
ήταν στο Γενικό Στρατηγείο του ΕΛΑΣ, στην Στερεά Ελλάδα. Ότι είχαν γίνει
εκτελέσεις πολιτών στην Κορινθία (βάραθρο Φενεού) δεν είναι ψέμα, όμως δεν
ήταν ο Άρης υπεύθυνος. Άλλωστε όσοι γνωρίζουν Ιστορία θα πρέπει να ενθυμούνται
τα λόγια του Κολοκοτρώνη «Φωτιά και τσεκούρι στους προσκυνημένους του
Μπραΐμπη». Μοιραίο είναι να υπάρξουν πάντοτε και αντιδρώντες και προδότες σε
κάθε πατριωτική – επαναστατική περίοδο, να υπάρξουν και ακρότητες. Πώς ήταν
δυνατόν στην περίοδο 1941-1944 να υπάρξουν άγγελοι και όχι μαχητές-επαναστάτες;

Αναφορικά με τις δήθεν εκτελέσεις στον Μελιγαλά, ο κ. Φούγιας φέρεται να
αγνοεί ότι εκεί έγινε ολοήμερη μάχη του ΕΛΑΣ με τα τάγματα Ασφαλείας, τα οποία
παρά τις προτροπές και του αντιπροέδρου τής ­ τότε ­ Εθνικής Κυβέρνησης Γ.
Παπανδρέου, Παναγιώτη Κανελλόπουλου, δεν παρέδιδαν τον οπλισμό τους όπως έγινε
σ’ όλες τις πόλεις της Πελοποννήσου (Καλαμάτα – Πύργος – Πάτρα κ.λπ.) και έτσι
έγινε μάχη και υπήρξαν νεκροί και τραυματίες εκατέρωθεν, αλλά κατ’ ουσίαν
επρόκειτο για μάχη του ΕΛΑΣ με εχθρικά στρατεύματα οπλισμένα από τους
Γερμανούς (τάγματα Ασφαλείας) που είχαν δράσει μαζί με τους Γερμανούς εις
βάρος των Ελλήνων κατά τα έτη 1943-1944, ακολουθούσαν τους Γερμανούς στις
εξορμήσεις των στις ελεύθερες περιοχές και λεηλατούσαν τα χωριά.

Σχετικά με τα Δεκεμβριανά (μάχη Αθηνών το Δεκέμβρη 1944) ουσιαστικά, μετά την
απελευθέρωση, ήταν έργο της αγγλικής πολιτικής (Τσώρτσιλ – Σκόμπι) με
αντικειμενικό σκοπό να διαλύσουν τον απελευθερωτικό στρατό του ΕΛΑΣ, πράγμα
που επέτυχαν».

* Ο κ. Κονιάκος θυμίζει, από την πλευρά του, αναφερόμενος στον Άρη, την
έγκαιρη πρόβλεψή του για το ξέσπασμα του Εμφυλίου στην Ελλάδα.