ΡΙΠΕΣ Αυθεντία;

ΚΑΙ αιφνιδίως ανέκυψε «μείζον θέμα» διάστασης…

ΑΝΑΜΕΣΑ στον πρόεδρο του Αρείου Πάγου και τον υπουργό Δικαιοσύνης…

ΜΕ την ευθεία επίθεση του πρώτου στην πρωτοβουλία του δευτέρου να διερευνήσει…

ΑΝ ο πολίτης που τούτες τις μέρες καταδικάστηκε για την κατοχή ­ προ
7ετίας ­ μισού γραμμαρίου ηρωίνης έχει, πράγματι, απεξαρτηθεί…

ΟΠΟΤΕ και η ποινική μεταχείρισή του επιεικέστερη θα όφειλε να είναι.

Ο ΠΑΓΙΟΣ κανόνας να αποφεύγουν τις δηλώσεις ­ και μάλιστα τις
επιθετικές ­ οι δικαστικοί λειτουργοί…

ΤΕΙΝΕΙ να μεταστραφεί ­ και όχι μόνον από την ηγεσία της Δικαιοσύνης ­
με την επίκληση της άμυνας…

ΕΝΑΝΤΙ παρεμβάσεων «ασυμβίβαστων με τη διάκριση των εξουσιών».

ΚΑΙ αν περί αυτού ­ όπως ο πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου
υποστηρίζει ­ επρόκειτο…

ΤΟ θέμα θα ήταν πράγματι μείζον…

ΑΛΛΑ η «ενόχληση» μοιάζει, εν προκειμένω, να προκλήθηκε από την ευρεία
αμφισβήτηση που ακολούθησε μια βαριά καταδίκη.

ΩΣΤΟΣΟ, ακόμη και όσοι είναι αυστηρά προσηλωμένοι στην άτεγκτη εφαρμογή
των νόμων…

ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ πως η απονομή της Δικαιοσύνης έχει πάψει από μακρού να
αντιμετωπίζεται ως υπεράνω πάσης κριτικής…

ΠΟΛΥ λιγότερο δε όταν, κατά γενική παραδοχή, το αλάθητο δεν αποτελεί
προνόμιο κανενός ­ ούτε βεβαίως και αυτών των δικαστικών λειτουργών.

ΑΛΛΩΣΤΕ, το κύρος της Δικαιοσύνης ­ όπως και των άλλων λειτουργιών ­
ελάχιστα προστατεύεται διά της σιωπής στις αποφάσεις της…

ΚΑΙ περισσότερο πλήττεται από τη θορυβώδη υπεράσπιση μιας αλαζονικής
αντίληψης για την αυθεντία της.