Θα αναγνωρίζονται πτυχία ξένων ιδιωτικών πανεπιστημίων

ΤΗΝ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ από την Ελλάδα πτυχίων που χορηγούν ιδιωτικά πανεπιστήμια του
εξωτερικού επιβάλλει το Συμβούλιο της Επικρατείας, ακόμη και αν τα πτυχία αυτά
δεν αναγνωρίζονται στη χώρα που αποκτήθηκαν.

Η απόφαση του Ανωτάτου Διοικητικού Δικαστηρίου (4294/97) προκαλεί νέο
«πονοκέφαλο» στους υπευθύνους του Διαπανεπιστημιακού Κέντρου Αναγνώρισης
Τίτλων Σπουδών Αλλοδαπής (ΔΙΚΑΤΣΑ), καθώς:

* Αμφισβητεί τη διαδικασία που ακολουθεί έως σήμερα για την αναγνώριση πτυχίων
το ΔΙΚΑΤΣΑ, το οποίο αποδέχεται ­ κατόπιν ελέγχου ισοτιμίας και αντιστοιχίας
προς τους τίτλους ελληνικών ΑΕΙ ­ μόνον αναγνωρισμένους τίτλους σπουδών ξένων πανεπιστημίων.

* Δέχεται, ουσιαστικά, ότι οι τίτλοι σπουδών που αποκτούν οι φοιτητές
παραρτημάτων ξένων πανεπιστημίων στη χώρα μας (τουλάχιστον σημαντικών
πανεπιστημίων) θα ήταν νόμιμοι και θα έπρεπε να αναγνωρισθούν, εάν οι σπουδές
αυτές γίνονταν σε παραρτήματα των ίδιων πανεπιστημίων που λειτουργούν σε άλλη χώρα.

Η υπόθεση αφορά πτυχίο Ψυχολογίας που χορήγησε παράρτημα ιδιωτικού
αμερικανικού πανεπιστημίου που λειτουργεί στην Γενεύη, και το οποίο οι Ελβετοί
δεν αναγνωρίζουν για τον ίδιο λόγο που δεν αναγνωρίζεται και στην Ελλάδα ο
τίτλος ενός αντίστοιχου παραρτήματος. Γιατί και στην Ελβετία οι ακαδημαϊκοί
τίτλοι σπουδών που χορηγούνται από ιδιωτικά ιδρύματα δεν αναγνωρίζονται.

Στο Συμβούλιο της Επικρατείας (ΣΤ’ Τμήμα) είχε προσφύγει πτυχιούχος του
προαναφερθέντος παραρτήματος (του αμερικανικού πανεπιστημίου Ουέμπστερ) από το
Ψυχικό, η οποία ζητούσε να ακυρωθεί η άρνηση του ΔΙΚΑΤΣΑ να αναγνωρίσει το
πτυχίο της..

Το ΔΙΚΑΤΣΑ, όπως σε κάθε αντίστοιχη περίπτωση, είχε ζητήσει από τις ελβετικές
αρχές στοιχεία για το συγκεκριμένο πτυχίο και οι Ελβετοί απάντησαν ότι δεν
θεωρείται ισότιμο με τα πτυχία των ελβετικών ΑΕΙ, αφού χορηγήθηκε από ιδιωτικό
ίδρυμα. Με βάση αυτήν την απάντηση, το ΔΙΚΑΤΣΑ αρνήθηκε επίσης να αναγνωρίσει
το πτυχίο. Και κάλεσε την πτυχιούχο του ιδιωτικού ιδρύματος να εγγραφεί σε
αντίστοιχο ελληνικό ΑΕΙ (και σε εξάμηνο σπουδών, ανάλογο με το επίπεδο σπουδών
της), καθώς στην παρούσα φάση δεν εθεωρείτο για τις αρμόδιες ελληνικές αρχές πτυχιούχος.

Το ΣτΕ, ωστόσο, δικαίωσε την προσφεύγουσα και καλεί το ΔΙΚΑΤΣΑ να προχωρήσει
σε έλεγχο της ισοτιμίας και αντιστοιχίας των σπουδών στο ιδιωτικό πανεπιστήμιο
με τις σπουδές στα ελληνικά ΑΕΙ και, αν δεν υπάρξουν διαφορές, να αναγνωρίσει
το πτυχίο της. Κι αυτό ανεξάρτητα από την άρνηση των Ελβετών να αναγνωρίζουν
τον ίδιο τίτλο σπουδών.

Όπως αναφέρεται στην απόφαση, το ΔΙΚΑΤΣΑ «μόνο σε αυτά τα κριτήρια μπορεί να
στηριχθεί νομίμως και όχι σε άλλα, όπως π.χ. από το κατά πόσον ο σχετικός
τίτλος παρέχει δυνατότητα διορισμού σε δημόσια θέση στην ξένη χώρα στην οποία
αποκτήθηκε, δηλαδή προϋπόθεσης συνδεομένης προς το όλον εκπαιδευτικό σύστημα
της χώρας αυτής και άσχετης με το επίπεδο και την έκταση των παρεχομένων στη
συγκεκριμένη σχολή σπουδών και τις προϋποθέσεις χορήγησης από αυτήν τίτλων σπουδών…».

Η απάντηση των ελβετικών αρχών για το συγκεκριμένο ιδιωτικό ίδρυμα, καταλήγει
το ΣτΕ, «ουδεμίαν, δε, δύναται να ασκήσει επιρροή…».