Τη μεταθέτουν με τη βία

Είκοσι πέντε χρόνια είναι γραμματέας στο ελληνικό προξενείο στο Ρίο ντε
Τζανέιρο της Βραζιλίας. Και ξαφνικά το υπουργείο Εξωτερικών τη μεταθέτει στην
Αθήνα! Μαζί με τον τετραπληγικό σύζυγό της και τους υπέργηρους γονείς της…

Η υπόθεση της 50χρονης Ευαγγελίας Σινοπούλου εκκρεμεί στο Διοικητικό Εφετείο
Αθήνας, όπου προσέφυγε ζητώντας την ακύρωση της μετάθεσής της. Με επιχείρημα
την αποδεδειγμένη αδυναμία της ­ οικονομική και οικογενειακή ­ να επιστρέψει
στην Ελλάδα, απ’ όπου έφυγε μετανάστρια για τη Βραζιλία μαζί με τους δικούς
της πριν από 37 χρόνια.

Στο δικαστήριο, ο νομικός εκπρόσωπος του υπουργείου Εξωτερικών υπεραμύνθηκε
της νομιμότητας της μετάθεσης ύστερα από 25 χρόνια στη ίδια υπηρεσία… Η άλλη
πλευρά αναφέρθηκε στην «κρατική αναλγησία» που φθάνει στο απόγειό της στην
περίπτωση της 50χρονης γυναίκας. Και αυτό γιατί, όπως τονίστηκε στους δικαστές:

* Για τη γραμματέα β’ τάξης (ο τελευταίος τροχός της άμαξας, δηλαδή…) του
προξενείου, που ζει στο Ρίο ντε Τζανέιρο από το 1960, όχι μόνον φαντάζει
αδύνατη μια νέα αρχή στην Ελλάδα, αλλά και δεν μπορεί να αντεπεξέλθει
οικονομικά σε αυτήν τη μετακίνηση.

* Ο βαριά άρρωστος σύζυγός της και οι γονείς της που έχουν ξεπεράσει τα 8Ο
χρόνια τους θα πρέπει αναγκαστικά να την ακολουθήσουν, αφού είναι το μοναδικό
πρόσωπο που τους συντηρεί. Και η Ολυμπιακή Αεροπορία απάντησε εγγράφως ότι για
τη μετακίνηση του συζύγου θα πρέπει να κλεισθούν υποχρεωτικά εννέα θέσεις στο
αεροπλάνο, με κόστος 25.000 δολαρίων. Ποσό που δεν καλύπτεται από την υπηρεσία
και η ίδια δεν έχει τη δυνατότητα να καταβάλει.

*Η ασθένεια του συζύγου (ύστερα από σοβαρό εγκεφαλικό επεισόδιο) ήταν ο
βασικός λόγος που η υπάλληλος δεν μετατίθεται από το 1984, αλλά αυτή τη φορά
το υπουργείο Εξωτερικών δεν τη λαμβάνει υπόψη.

Οι αρμόδιοι του υπουργείου Εξωτερικών, όπως προέκυψε στο δικαστήριο, κλείνουν
τα αυτιά στις εκκλήσεις της γυναίκας, που προς το παρόν παραμένει στη
Βραζιλία, αφού τα διοικητικά δικαστήρια έχουν αναστείλει τη μετάθεση λόγω
«ανεπανόρθωτης βλάβης».

Αλλά το υπουργείο Εξωτερικών από την πλευρά του, δείχνοντας μια ασυνήθιστη
εμμονή και σπουδή για την υλοποίηση της συγκεκριμένης μετάθεσης, συνεχίζει τον
«αγώνα», παρά το γεγονός ότι σε λίγες εβδομάδες θα εκδοθεί η οριστική απόφαση
του Διοικητικού Εφετείου. Επιδιώκοντας να μετατεθεί άμεσα η γυναίκα, στις
αρχές της εβδομάδας ­ κι ενώ η κύρια προσφυγή είχε συζητηθεί ­ υπέβαλε αίτηση
για ανάκληση της αναστολής… Όταν άλλες υποθέσεις που αφορούν το ίδιο
υπουργείο αναβάλλονται επί μήνες στα διοικητικά δικαστήρια, γιατί οι αρμόδιες
υπηρεσίες του καθυστερούν να προσκομίσουν απαραίτητα έγγραφα. Το υπουργείο
αναφέρει ότι η άμεση μετάθεσή της γραμματέως β’ τάξης από το Ρίο στην κεντρική
υπηρεσία της Αθήνας επιβάλλεται από «λόγους δημοσίου συμφέροντος που ανάγονται
στην ομαλή λειτουργία της δημόσιας υπηρεσίας» και προτείνει στη γυναίκα να
υποβάλει στη συνέχεια αγωγή αποζημίωσης για τη βλάβη που θα υποστεί! Η ίδια,
μέσω του συνηγόρου της, κάνει λόγο για ένα «πρωτοφανές και ανεξήγητο
ανθρωποκυνηγητό», ενώ οι ιθύνοντες, ως απάντηση, επικαλούνται το «γράμμα του νόμου…».