Αμέλεια και παραλείψεις γιατρών του, πληρώνει τώρα ο «Ευαγγελισμός»

Ο ΘΑΝΑΤΟΣ του εισαγγελέα Κων. Ανδρουλιδάκη, το 1989, δεν οφείλεται στις
σφαίρες της «17 Νοέμβρη» αλλά σε αμέλεια και παραλείψεις των γιατρών του
«Ευαγγελισμού». Αυτό τονίζει, ουσιαστικά, το Διοικητικό Πρωτοδικείο της Αθήνας
και επιδικάζει 90 εκατ. δραχμές στην οικογένεια του άτυχου εισαγγελέα ως
αποζημίωση για ψυχική οδύνη.

Δικαίωση για τη χήρα του εισαγγελέα, Άννα Ανδρουλιδάκη, και την κόρη του
Δέσποινα αποτελεί η απόφαση του Διοικητικού Πρωτοδικείου (10933/97), οκτώ
χρόνια μετά τον θάνατό του κι αφού μεσολάβησε ένας μαραθώνιος δικών στα
ποινικά δικαστήρια που είχε καταλήξει σε αθώωση των γιατρών του «Ευαγγελισμού».

Το διοικητικό δικαστήριο, επισημαίνοντας ότι η όποια κατάληξη της υπόθεσης ως
προς το ποινικό σκέλος της δεν ασκεί καμία επιρροή στην κρίση των διοικητικών
δικαστών, έκανε δεκτές τις αγωγές που είχε υποβάλει η οικογένεια του
εισαγγελέα εναντίον του κρατικού νοσοκομείου.

Με την απόφαση ο «Ευαγγελισμός», ως νομικό πρόσωπο, καλείται να καταβάλει 50
εκατομμύρια δραχμές στη χήρα του Κων. Ανδρουλιδάκη και 40 εκατ. δραχμές στην
κόρη του, καθώς οι γιατροί της χειρουργικής μονάδας του νοσοκομείου που
παρακολουθούσαν τον εισαγγελέα, ύστερα από τον τραυματισμό του από τη «17
Νοέμβρη», θεωρούνται τελικώς υπεύθυνοι για τον θάνατό του.

Ο εισαγγελέας είχε δεχθεί έξι σφαίρες στα πόδια από το 45άρι της «17Ν», έξω
από το σπίτι του, στα Ιλίσια, στις 10 Ιανουαρίου 1989. Διακομίσθηκε στον
«Ευαγγελισμό» κι ένα μήνα αργότερα, αφού είχε υποστεί σειρά χειρουργικών
επεμβάσεων, πέθανε.

Η οικογένειά του από την πρώτη στιγμή απέδωσε την ευθύνη για τον θάνατό του σε
τέσσερις γιατρούς του νοσοκομείου, οι οποίοι παραπέμφθηκαν σε δίκη για
ανθρωποκτονία από αμέλεια, καταδικάστηκαν πρωτόδικα και τελικά αθωώθηκαν στο Εφετείο.

Η χήρα και η κόρη του εισαγγελέα, όμως, συνέχισαν τον δικαστικό αγώνα με
αγωγές στα διοικητικά δικαστήρια για να έρθει η ώρα της δικαίωσης, καθώς το
Διοικητικό Πρωτοδικείο στην απόφασή του σημειώνει ότι:

*Ο τραυματισμός του εισαγγελέα από τη «17Ν» ήταν μεν σοβαρός, αλλά όχι
θανατηφόρος. Ο θάνατός του οφείλεται σε διαδοχικές παράνομες πράξεις και
παραλείψεις των γιατρών.

*Οι γιατροί του «Ευαγγελισμού» επέλεξαν χρονοβόρες και συνεπώς λανθασμένες
μεθόδους με αποτέλεσμα να σημειωθεί καθυστέρηση σε όλα τα στάδια των
χειρουργικών επεμβάσεων, ενώ υπήρξε και έλλειψη αίματος που δεν
αντιμετωπίστηκε έγκαιρα και προκάλεσε στον ασθενή ολιγαιμικό σοκ.

Ακόμη, στην απόφαση τονίζεται ότι υπήρξε και έλλειψη συντονισμού και
συνεργασίας μεταξύ των χειρουργικών μονάδων του νοσοκομείου, ενώ οι αρμόδιοι
γιατροί δεν επέδειξαν τελικά την οφειλόμενη προσοχή και επιμέλεια που απαιτεί
το επάγγελμά τους.