Η επετηρίδα και η ισότητα των πολιτών

ΤΙΣ ΘΕΣΕΙΣ που διατύπωσε για την εκπαίδευση, στην «Τρίτη Άποψη», στις 10
Ιουνίου, ο Κώστας Γεωργουσόπουλος, σχολιάζουν οι κύριοι Αντώνης Μπαζιργιάννης
και Κωνσταντίνος Σακελλαρίου, από το Κιλκίς:

«Ο κ. Γεωργουσόπουλος αναφέρεται στο σύστημα διορισμού των εκπαιδευτικών
(επετηρίδα). Χαρακτηρίζει το σύστημα αυτό σκανδαλώδες προνόμιο που καταργεί
την ισότητα των πολιτών, επειδή σε άλλες δημόσιες υπηρεσίες δίνουν εξετάσεις
οι υποψήφιοι προς διορισμό.

Ξεχνά προφανώς με ποιο φαύλο τρόπο, παλιότερα τουλάχιστον, διοριζόταν κάποιος
στο Δημόσιο (μπάρμπας στην Κορώνη). Ο διορισμός των εκπαιδευτικών δεν μπορεί
να συγκριθεί με τον διορισμό των άλλων δημοσίων υπαλλήλων. Εκπαιδευτικός ων
και ο ίδιος θα πρέπει να γνωρίζει ότι ένας απόφοιτος οικονομικών σχολών έχει
δυνατότητα επιλογής πολλών τομέων του Δημοσίου, ενώ ο εκπαιδευτικός σπουδάζει
αποκλειστικά για να διοριστεί στην εκπαίδευση (δημόσια ή ιδιωτική).

Παρακάτω με σοφιστικό τρόπο αναφέρει ότι το “σχεδόν καλώς” προηγείται του
“άριστα”. Δεν διευκρινίζει όμως ότι ο διορισμός ξεκινά με αυτούς που έχουν
“άριστα” στο πτυχίο, συνεχίζεται με αυτούς που έχουν “πολύ καλά” και τελειώνει
με αυτούς που έχουν “καλά”. Το ίδιο γίνεται για τους αποφοίτους της επόμενης χρονιάς

Στη συνέχεια ο κάτοχος ενός μόνο πτυχίου αποκαλείται πτυχιούχος της συγκυρίας.
Δηλαδή τα τέσσερα και πέντε χρόνια σπουδών στο Πανεπιστήμιο θεωρούνται
συγκυριακά κατά τον κ. Γεωργουσόπουλο.

Η σύγκριση του συστήματος προσλήψεων στις εφημερίδες και τη δημόσια εκπαίδευση
είναι τουλάχιστον ατυχής παραλληλισμός. Παρακάτω πάλι αναφέρει την ακραία
περίπτωση του πτυχιούχου με βαθμό “5” και παραλείπει να αναφέρει ότι μεταξύ
των πτυχιούχων με βαθμό 5 και 10 παρεμβάλλονται πτυχιούχοι με βαθμό 6, 7, 8
και 9. Θα μπορούσε να μας πει από ποιο βαθμό και πάνω είναι ικανός κάποιος να
διοριστεί στο Δημόσιο. Οι πτυχιούχοι με βαθμό 7 και 8 κρίνονται ικανοί από τον
κ. Γεωργουσόπουλο να διοριστούν;

Στη συνέχεια αναφέρει ότι οι άριστοι απόφοιτοι απορροφώνται από την ιδιωτική
εκπαίδευση και άλλες υπηρεσίες. Δεν έχει παρά να ζητήσει από κάποιο γραφείο
Εκπαίδευσης, Πρωτοβάθμιας ή Δευτεροβάθμιας, τους βαθμούς των πτυχίων για να
πειστεί για το αντίθετο. Αφού, λοιπόν, αυτοβούλως έχει αποκλείσει όλους τους
αριστούχους από τη δημόσια εκπαίδευση, αποφεύγει και να χαρακτηρίσει όσους
υπηρετούν στα δημόσια σχολεία. Πάλι καλά που δεν προτείνει τη λύση του Καιάδα.

Και για να τελειώσει εντυπωσιακά με τα γραφόμενα αναφέρει ότι από το 1982
μέχρι σήμερα οι σχολικοί σύμβουλοι δεν τολμούν να μπουν στις τάξεις. Προφανώς
εννοεί ότι δεν βαθμολογούν το έργο των εκπαιδευτικών. Οι Σχολικοί Σύμβουλοι
και στις τάξεις μπαίνουν και υπάρχει αρμονική συνεργασία συμβούλων – εκπαιδευτικών».