Πώς θα γίνονται οι συλλογικές διαπραγματεύσεις στο Δημόσιο

Την αύξηση των μισθών αλλά και όλα τα ασφαλιστικά και εργασιακά τους ζητήματα
θα έχουν τη δυνατότητα να διαπραγματεύονται από το 1998 οι δημόσιοι υπάλληλοι.
Ο θεσμός των ελεύθερων συλλογικών διαπραγματεύσεων στο Δημόσιο, έστω και με
καθυστέρηση, βρίσκεται προ των πυλών.

Το δικαίωμα στη συλλογική διαπραγμάτευση αποτέλεσε αίτημα αιχμής του
δημοσιοϋπαλληλικού συνδικαλιστικού κινήματος (ΑΔΕΔΥ) την τελευταία 15ετία, με
στόχο την ολοκλήρωση των συλλογικών δικαιωμάτων των εργαζομένων στο Δημόσιο
και την ισότιμη και θεσμικά κατοχυρωμένη συμμετοχή των συλλογικών τους
εκφράσεων στη διαδικασία διαπραγμάτευσης των εργασιακών, ασφαλιστικών και
οικονομικών τους θεμάτων.

Το νομοσχέδιο για την προώθηση των ελεύθερων συλλογικών διαπραγματεύσεων στη
δημόσια διοίκηση καταρτίζεται από ειδική επιτροπή που έχει συσταθεί στο υπ.
Εσωτερικών, Δημ. Διοίκησης και Αποκέντρωσης και πρόκειται να κατατεθεί εντός
του προσεχούς διμήνου προς ψήφιση στη Βουλή. Τα βασικά σημεία του νομοσχεδίου,
όπως κατατέθηκε από την κυβέρνηση στην επιτροπή, είναι τα εξής:

* Έκταση εφαρμογής: Ο νόμος για τις συλλογικές διαπραγματεύσεις
θα έχει εφαρμογή σε όλους τους έμμισθους πολιτικούς υπαλλήλους που
απασχολούνται με σύμβαση εργασίας δημοσίου δικαίου στο Δημόσιο, στα ΝΠΔΔ και
στους ΟΤΑ Α’ και Β’ βαθμού. Επίσης ο νόμος θα εφαρμόζεται στους υπαλλήλους που
απασχολούνται με σύμβαση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου στο
Δημόσιο, στα ΝΠΔΔ και στους ΟΤΑ Α’ και Β’ βαθμού.

* Είδη συλλογικών διαπραγματεύσεων: Τα είδη συμμετοχής των
υπαλλήλων στις συλλογικές διαπραγματεύσεις είναι: α) συλλογικές συμβάσεις και
β) συλλογικές διαπραγματεύσεις. Η συλλογική σύμβαση αποτελεί πηγή δικαίου και
ρυθμίζει άμεσα και αναγκαστικά τους όρους απασχόλησης τους οποίους αφορά και
μπορεί να τροποποιεί προγενέστερες σχετικές νομοθετικές ρυθμίσεις. Κατά τις
συλλογικές διαπραγματεύσεις χωρίς δεσμευτικό αποτέλεσμα, τα μέρη καταλήγουν σε
συμφωνία από την οποία δεσμεύονται εκατέρωθεν ως προς το περιεχόμενό της, η
οποία πάντως δεν αποτελεί συλλογική σύμβαση. Από πλευράς Δημοσίου ή υπηρεσίας
των υπαλλήλων η δέσμευση αυτή συνεπάγεται:

ΑΤην έκδοση κανονιστικής πράξης εφόσον το θέμα που συμφωνήθηκε μπορεί
να ρυθμιστεί βάσει υφιστάμενης εξουσιοδότησης νόμου.

ΒΤην υποχρέωση προώθησης νομοθετικής ρύθμισης προς το κοινοβούλιο.

ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΑ ΣΥΛΛΟΓΙΚΩΝ ΣΥΜΒΑΣΕΩΝ

Αντικείμενα των συλλογικών συμβάσεων μπορεί να αποτελέσουν:

* Ζητήματα που αφορούν την κινητικότητα του προσωπικού (τοποθέτηση,
μετακίνηση, μετάθεση, απόσπαση, μετάταξη), με την επιφύλαξη των διατάξεων της
παρ. 4 του άρθρου 103 του Συντάγματος.

* Ζητήματα που αφορούν την εκπαίδευση και επιμόρφωση των υπαλλήλων
(προεισαγωγική, εισαγωγική και προαγωγική εκπαίδευση, επαγγελματική – κλαδική
ή γενική, διαρκή επιμόρφωση).

* Ζητήματα που αφορούν μέτρα υγιεινής και ασφάλειας, εφόσον δεν θίγονται
κανόνες δημόσιας τάξης.

* Ζητήματα που αφορούν την κοινωνική ασφάλιση, πλην των συνταξιοδοτικών,
εφόσον δεν έρχονται σε αντίθεση με τη συνταγματική τάξη και την πολιτική των
δημοσίων φορέων κοινωνικής ασφάλισης.

* Ζητήματα που αφορούν την άσκηση των συνδικαλιστικών δικαιωμάτων και την
παροχή συνδικαλιστικών διευκολύνσεων.

* Ζητήματα που αφορούν θέματα αδειών εν γένει (κανονικών, αναρρωτικών,
εκπαιδευτικών, κ.ά.).

* Ζητήματα που αφορούν θέματα χρόνου εργασίας, εκτός των περιπτώσεων που εκ
του σκοπού της οικείας δημόσιας υπηρεσίας επιβάλλεται ο μονομερής καθορισμός
του χρόνου εργασίας από το κράτος.

Εναλλακτική διατύπωση της διάταξης:

* Ζητήματα που αφορούν θέματα χρόνου εργασίας, υπό την προϋπόθεση ότι δεν
περιορίζεται ή παραβλάπτεται η παροχή υπηρεσιών προς τους πολίτες ή δεν
τίθενται σε κίνδυνο θέματα ασφάλειας ζωής ή υγείας προσώπων.

*Ζητήματα που αφορούν την οργανωτική διάρθρωση των υπηρεσιών, τους κλάδους του
τακτικού προσωπικού κατά κατηγορία, τον αριθμό των οργανικών θέσεων κάθε
κλάδου, τα ειδικά προσόντα που απαιτούνται για την είσοδο σε κάθε κλάδο, την
κατανομή των οργανικών θέσεων του τακτικού προσωπικού στις κεντρικές και
περιφερειακές υπηρεσίες, την κατανομή των αρμοδιοτήτων μεταξύ των οργανικών
μονάδων, τη σύσταση νέων κλάδων και τη μεταφορά των οργανικών θέσεων από κλάδο
σε κλάδο, πλην της θέσπισης νέων οργανικών θέσεων.

*Ζητήματα που αφορούν το σύστημα βαθμολογικής εξέλιξης των υπαλλήλων.

* Ζητήματα που αφορούν το σύστημα αξιολόγησης και προαγωγών των υπαλλήλων.

* Η ελεύθερη ρύθμιση οποιωνδήποτε εκ των ανωτέρω θεμάτων με συλλογικές
συμβάσεις εργασίας τελεί υπό τους περιορισμούς των οικείων κατά περίπτωση
διατάξεων του Συντάγματος.